Geplaatst op 8 juni 2012 door: Skipr Redactie

'Ontschot de financiering van de zorg'

Directeur Aad Koster van brancheorganisatie Actiz pleit ervoor om de financiering in de zorg te ‘ontschotten’. Door de schotten die er in de zorg en tussen verschillende financieringsstelsels bestaan, kunnen budgetten voor innovaties en investeringen niet optimaal benut worden.

Koster: “Je ziet dat organisaties vaak wel doorhebben waar goede investeringen opbrengsten kunnen genereren. Alleen het lastige is dat ze soms uit het ene potje moeten worden gefinancierd, terwijl de opbrengsten in het andere potje terugkomen. Geef organisaties mogelijkheden om weg te halen om die potjes bij elkaar te kunnen doen zodat er gezamenlijk kan worden geïnvesteerd en genoten kan worden van de opbrengsten die dit oplevert.”

Innovatie

Koster ziet dat innovaties in de cure sector vaak een kostenstijging in de care met zich meebrengen. Door een nieuwe operatie kunnen mensen bijvoorbeeld langer leven, maar deze hebben dan wel op de één of andere manier hulp nodig vanwege een beperking. “Misschien moeten we wel eens een tijdje minder investeren in al die vormen waardoor je nog iets langer kunt blijven leven en dat geld gebruiken voor het invoeren van technologie om langer thuis te kunnen blijven wonen of in arbeidsbesparende technologie." Dit is nu nog erg moeilijk te regelen vanwege de schotten in de zorg.

Geen stelselwijziging

Volgens Koster kunnen de geldstromen op korte termijn niet versoepeld worden door een stelselwijziging, omdat zo’n stelselwijziging te lang duurt. Zorgondernemers moeten daarom naar de verschillende financieringsstelsels kijken. Via een persoonsgebonden budget van de cliënt kunnen deze geldstromen dan bij elkaar gevoegd worden, aldus Koster.

Bekijk het volledige interview met Aad Koster hier.

Bekeken (5135)
Reacties (5)

Meer over dit onderwerp

Reacties (5)

Bybau

11/06/2012

#1. Ik begrijp het pleidooi van Aad Koster. Ik denk alleen dat het weinig gaat opleveren, ontschotten van zorg is nooit helemaal mogelijk en er ontstaat altijd nieuwe schotten. Als 'de zorg' namelijk voor een groot deel ontschot is dan gaan we het hebben over de schotten tussen zorg en welzijn. Ik geloof eerder in creatieve manieren van samenwerking zoeken waarbij verschillende partijen over de logische afbakeningen van financieringsstromen heen de verbinding zoeken en daarin ook financieel afspraken maken. Hierdoor wordt direct in de praktijk de zorg ontschot en kiezen we niet weer voor een topdown benadering.
rietveld

11/06/2012

#2. Ja, een goed idee van de heer Koster. We hebben het er al zo lang over, maar het is taai. Mijn GGZ-onstelling (Opvoedpoli) verbindt nu al verschillende 'potjes' aan elkaar. Wij noemen dat combifinanciering. Het kost een hoop overleg met zorgverzekeraars, provincies, gemeenten en andere financiers, het vergt qua administratie en verantwoording ook veel van je organisatie en je hulpverleners. Maar het kan wel.
De heer Koster heeft ook gelijk als hij zegt dat innovatie in de zorg in de knel komt, als we in Nederland zo doorgaan als we nu doen. Dat merken wij dagelijks. Er is weinig ruimte voor innovatie. Wij hebben een '5%-beweging' opgezet en onder de aandacht van Mark Rutte gebracht toen wij hem de hand mochten schudden bij de aanbieding van het WRR-rapport 'Vertrouwen in burgers'. Onze 5%-beweging houdt in: kort 5% op alle NZa-tarieven, subsidies en budgetten (te beginnen in de zorg) en besteed dat aan nieuwe initiatieven. En stel als voorwaarde dat die 5% gekort wordt op overhead en niet op de hulpverleners.
Mechtild Rietveld (Opvoedpoli)
Gijs

11/06/2012

#3. Op naar de regelarmezorg .....!
Antoinette Vietsch

11/06/2012

#4. Een goede vorm van ontschotten zou ook zijn voor een 'produkt' in de eerste en tweede lijn dezelfde vergoeding geven.
Gert-Jan

12/06/2012

#5. Iedereen wil altijd graag zijn kop in het zand steken als het om de kosten van zorg gaat. Men is gewend dat er geen prijskaartje aanhangt. Kwaliteit staat bovenaan als het om zorg gaat. Maar als het om eten gaat dan vinden we het helemaal niet raar dat de meeste mensen bij de LIDL of de Albert Heijn hun eten halen en niet altijd bij het Amstel hotel gaan eten. Tegelijkertijd zijn miljoenen mensen tevreden met het nuttigen van een Big Mac. Bij het Amstel Hotel is men klantgericht maar bij McDonalds ook.
Als bijna niemand weet wat iets kost dan zou ik ook het liefst altijd een driesterren kok aan mijn fornuis willen. Totdat ik de rekening krijg.
Het begint bij bewustwording van dat alles een kostprijs heeft. Dat bewustzijn mist bij veel zorgverleners en bij bijna alle zorg afnemers. De invoering van een eigen bijdrage heeft als grootste doel om de zorgafnemers bewust te maken van de kosten. De volgende stap is dat het aanbod transparanter wordt. Kwaliteitsverschillen moeten inzichtelijk worden voor de afnemer. Daarna moet er gewerkt worden aan de mogelijkheid van keuze. Als bijvoorbeeld alle verpleeghuizen in een regio van slechts een aanbieder zijn, dan valt er niets te kiezen.
Natuurlijk zal men niet zo kieskeurig zijn als er acute hulp nodig is. Maar dat is maar een klein deel van het totale bedrag dat aan zorg wordt uitgegeven.

Enerzijds wordt alles wat met zorg te maken heeft heel snel een emotionele discussie, wat aangeeft hoe belangrijk men goede zorg vindt. Anderzijds besteden veel mensen meer tijd aan het uitzoeken van een nieuwe keuken of een vakantie dan dat men de meest passende zorg zoekt.