Inhoud | Navigatie | Zoeken | Service links |

Geplaatst op 27 juli 2012 door: Philip van de Poel

Zorgplan chronische patiënt komt niet uit de verf

Zorgplan chronische patiënt komt niet uit de verf

Nog geen één op de vijf chronische patiënten die aanmerking komen voor een individueel zorgplan heeft daadwerkelijk een dergelijk plan. Dat blijkt uit een meldactie die patiëntenfederatie NPCF, Diabetesvereniging Nederland, De Hart&Vaatgroep en het Astma Fonds onder achthonderd patiënten hebben gehouden.

De betrokken patiëntenorganisaties zijn teleurgesteld over dit lage percentage. Volgens de patiëntenorganisaties toont de meldactie ook aan dat de kwaliteit van zorg sterk verbeterd door het gebruik van een individueel zorgplan. Niet alleen worden patiënten dankzij een dergelijk plan beter bij hun behandeling betrokken, ook zijn ze positiever over de samenwerking tussen zorgverleners dan mensen bij wie de afspraken over behandeling en ondersteuning niet zijn vastgelegd.

Aansluiten

Zo hoeven patiënten met een zorgplan minder vaak hun verhaal te vertellen en kunnen ze sneller terecht bij andere zorgverleners na een verwijzing. Bijna de helft van de deelnemers met een zorgplan (47 procent) hoefde bijna nooit hun verhaal opnieuw te doen, tegenover 23 procent van de deelnemers zonder zorgplan. Ook sloten de behandelingen van verschillende zorgverleners beter op elkaar aan, waardoor “dubbelzorg” vermeden wordt.

Streefcijfer

De patiëntenorganisaties hebben een brief geschreven aan de Vaste Kamercommissie van VWS, waarin ze aandringen op verbetering van de situatie. De patiëntenorganisaties willen dat zorgplannen een vast onderdeel gaan uitmaken van de zorg voor chronisch zieken. Volgens hen moet de minister een streefcijfer bepalen voor het aantal patiënten waarmee een zorgverlener een zorgplan maakt. Zo worden de zorgverleners ertoe aangezet om de zorg voor chronisch zieken daadwerkelijk te verbeteren en het geld goed te besteden dat ze daarvoor beschikbaar hebben gekregen. Nu krijgen zorgverleners volgens de patiëntenorganisaties op grond van de integrale bekostiging wel betaald voor individuele zorgplannen, terwijl ze in de praktijk verzuimen een zorgplan op te stellen.

Trefwoorden

Patiënt, Volksgezondheid, NPCF

Meer over dit onderwerp

Reacties (2)


  • Postema

    30/07/2012

    #1.  Bij mij komt één vraag naar boven, wie is er eigenlijk voor verantwoordelijk dat er een zorgplan komt? Is dat de patient? De huisarts?
    Ik ben partner van een wat je hier noemt chronische patient. We zijn allebei beslist niet dom en best mondig. We weten zelfs van het bestaan van zorgplannen. Maar mijn man heeft er geen. Afstemming van behandelaars om te voorkomen dat je steeds hetzelfde verhaal moet doen valt wel mee. Ik heb zelf, voor het geval ik als primaire verzorger (mantelzorger) wegval een 'gebruiksaanwijzing' voor mijn man geschreven. Dus voel verantwoordelijkheid voor goede zorgoverdracht. Maar... waar hoort in dit plaatje de initiatie van een zorgplan? In mijn ogen in eerste instantie bij de patient die dat samen met de huisarts opstelt. Ik zal eens navraag bij hem doen.
    Met andere woorden... wie zijn er eigenlijk aan zet om tot meer zorgplannen te komen en weten die personen er van?

  • Zwanikken

    08/08/2012

    #2.  De wijkverpleegkundige met familie en netwerk van de patient


Schrijf zelf een reactie