Ggz-bestuurders hebben geen zicht op separatie

Reacties (4)

• Adriaan Jansen

  12/03/2010

  #1.  Het onderwerp is van een zodanige importantie dat het rechtvaardigt dat wie dan ook, zeker de inspectie, met scherpte zaken aanhangig maakt en zo nodig "de knuppel in het hoenderhok werpt". Zonder defensief te willen zijn:
  
  Ik voel me persoonlijk aangesproken, weet zeker dat ik voortdurend met het onderwerp bezig ben, er ook op tracht te "sturen", omringd wordt door professionals en een geneesheer directeur die het terugdringen van dwang en drang hoog op de agenda hebben!
  
  De heer Schellekens is dan ook hartelijk welkom voor een werkbezoek bij GGZ Noord-Hollandnoord om het debat voort te zetten.

• Schellekens

  12/03/2010

  #2.  Geachte heer Jansen,
  
  Dank voor deze reactie: ik ben er blij mee: het is essentieel dat Raden van Bestuur zich verantwoordelijk voelen voor kwaliteit en veiligheid en dit laten zien door verantwoording te vragen van de verantwoordelijkheden die ze hebben gedelegeerd aan mangers en professionals.
  
  Ik wil hier graag over doorpraten en wil hier graag een afspraak over plannen.
  
  Groet,
  
  Wim Schellekens

• Anthonio

  14/03/2010

  #3.  In de TBS sector (Dr. S. van Mesdagkliniek, waar ik 8 jaren als directeur heb gewerkt) zijn beperkende maatregelen, zoals seperaties, verloven intrekken, dwangmedicatie, minder bezoek e.d. onderdeel van de dagelijkse routine en de beleidscyclus. Dagelijks werd er (tijdens ochtendrapport) met management en behandelaars kort stilgestaan bij ingrijpende maatregelen. Ik zou voor de Ggz niet alleen willen pleiten voor meer zicht op separaties, maar ook een aantal andere vrijdheidsbeperkende maatregelen monitoren. Het is namelijk mogelijk dat het sanctie systeem (zoals het soms wordt gehanteerd) zich gaat verleggen van minder separaties naar niet mogen roken, kamerplaatsingen of dwangmedicate. In mijn boek en proefschrift, getitteld: "De humanisering van een Justitiele organisatie", beschrijf ik hoe een organisatie van
  
  een beheerscultuur naar een behandelcultuur kan groeien.
  
  De stelling die ik hierbij verdedig is: "veiligheid komt vanuit het contact tussen behandelaar en patiënt en niet door camera's, dikke deuren en zware tralies."

• Anonym

  15/03/2010

  #4.  Het LPGGz luidt de noodklok over separaties
  
  
  
  Utrecht, 14 maart 2010
  
  Het Landelijk Platform GGZ (LPGGz) maakt zich ernstige zorgen over het gebrek aan daadkracht binnen ggz-instellingen om het aantal separaties terug te dringen.
  
  De koepelorganisatie van cliënten- en familieorganisaties in de ggz verwijt de verantwoordelijke bestuurders gebrek aan lef en leiderschap. Het Platform ontvangt met grote regelmaat schrijnende ervaringsverhalen van cliënten die als gevolg
  
  van separatie getraumatiseerd zijn. Het LPGGz sluit daarmee aan bij de conclusies van de Inspectie voor de Gezondheidzorg (IGZ), die eind vorige week een follow-up rapport aan de Tweede Kamer presenteerde.
  
  
  
  Onvoldoende resultaat
  
  De Inspectie stelt dat ggz-bestuurders wat betreft het terugdringen van separaties niet ‘in control’ zijn. In veel van de bezochte instellingen wordt niet gewerkt met een separeerprotocol en separaties worden niet stelselmatig geëvalueerd met cliënt, familie of hulpverlener. Separeren neemt geen vaste plek in op de agenda van raden van bestuur. Raden van bestuur weten daardoor niet wat
  
  er speelt en kunnen dus niet ingrijpen om het aantal separaties in hun instellingen terug te dringen.
  
  
  
  Cliëntervaring
  
  Het LPGGz trekt daarom de harde conclusie dat het ontbreekt aan ambitie en leiderschap in ggz-instellingen als het gaat om het terugdringen van separeren. Het platform ontvangt nog steeds klachten van cliënten die gesepareerd worden. “Iedere separatie is er één teveel’, zegt Marjan ter Avest, directeur van het Landelijk Platform. “Separeren is geen manier om mensen te behandelen. Het is traumatiserend en kan leiden tot versterking van angstgevoelens, verwardheid en een verslechterde verhouding tussen cliënt en hulpverlener”.
  
  
  
  Omslag in denken
  
  Het LPGGz wil dat separeren tot het uiterste wordt beperkt. Ter Avest: “Er zijn voldoende mens-lievende methodieken bekend die dwang kunnen voorkomen. Het automatisme om iemand linea recta te separeren, is het eerste dat hulpverleners moeten afleren. Deze instellingsbrede omslag
  
  in denken en handelen vraagt om leiderschap en ambitie.” Het LPGGz roept bestuurders op om hierin hun verantwoordelijkheid te nemen en het aantal separaties drastisch te beperken. Immers, opsluiten is geen zorg.
  
  
  
  Noot voor de redactie
  
  Pers en communicatie:
  
  Ellis van de Bilt, e.vandebilt@platformggz.nl
  
  Inhoudelijk contactpersoon: Christien van der Hoeven c.vanderhoeven@platformggz.nl
  
  www.platformggz.nl