Inhoud | Navigatie | Zoeken | Service links |

Geplaatst op 10 oktober 2011 door: Skipr Redactie

Ggz zet familie cliënt buiten spel

Ggz-instellingen hebben hun familiebeleid onvoldoende op orde. Dat blijkt uit een enquête van het meldpunt Meld je zorg van het Landelijk Platform GGz in samenwerking met het Fonds Psychische Gezondheid over de zichtbaarheid van familie in de ggz.

Uit de enquête blijkt dat familie te weinig wordt betrokken als hun familielid wordt behandeld binnen de geestelijke gezondheidszorg. Meer dan de helft van de familieleden krijgt geen informatie over de diagnose, nog minder mensen krijgen informatie over de behandeling. De helft van betrokkenen antwoord ‘nee’ op de vraag of er afspraken gemaakt zijn over de rol van de familie tijdens de behandeling. Ook algemene informatie over verschillende mogelijkheden binnen instellingen voor familie, zoals informatieavonden of cursussen, wordt maar mondjesmaat gegeven.

Wettelijk recht

Op de vraag of familie ook hulp of ondersteuning van de instelling heeft ontvangen, antwoordden ruim zes van tien geënquêteerden en met ‘nee’. Opmerkelijk genoeg bleek ook uit de enquête dat zelfs de mensen die wettelijk recht hebben op bepaalde informatie, zoals ouders, mentoren of curatoren, nauwelijks betrokken waren bij de behandeling.

Signaal

Het Landelijk Platform GGz spreekt van “een ernstig signaal voor de ggz”. Volgens het platform kan ondersteuning van familie zeer herstelbevorderend zijn. Daarom is het van groot belang dat hulpverleners de zorgfuncties van familieleden erkennen en ondersteunen bijvoorbeeld door hen adequaat te informeren.

Trefwoorden

Ggz

Meer over dit onderwerp

Reacties (3)


  • Ine van Hest

    10/10/2011

    #1.  De cursus " De familie als bondgenoot" die binnen GGZe is ontwikkeld op initiatief van en in samenwerking met familie en patientenorganisaties, kan op hele korte termijn structurele verbetering op gang brengen!

  • Anoniem

    10/10/2011

    #2.  Zoals mensen van de werkvloer niet betrokken worden bij beleid, zo wordt familie niet betrokken bij de behandeling.

    Zoals een organisatie voor zijn medewerkers zorgt, zo zorgen medewerkers voor hun cliënten!

  • Rien Brekelmans

    15/10/2011

    #3.  Volgende suggesties geef ik graag.
    1.Cliënten en familieleden – en ook hun verenigingen/ organisaties - dienen plaatselijk en regionaal veel meer samen te werken.
    2.Dat samenwerken dient dan niet alle binnen de "eigen" instelling te gebeuren - zoals GGZ , RIBW, Verslavingszorg of Maatschappelijke Opvang. Ook in het gezamenlijk zorgaanbod dat die instellingen verzorgen, zoals bijvoorbeeld Maatschappelijke Steunsystemen, dienen de “zorgvragers” op beleidsniveau zowel als op de werkvloer hun gezamenlijke inbreng te leveren.
    3.In WMO-verband dient meer samengewerkt te worden bij het (on-)gevraagd geven van adviezen op plaatselijk en regionaal niveau. Zeker richting gemeente(n). Via de Wmo kunnen n.l. prioriteiten en budgetten worden verkregen. Onder meer voor projecten / voorzieningen, maar ook individueel (o.a. d.m.v. de compensatieplicht). Daarbij zijn er voor cliënten en familieleden afzonderlijk, zowel als gezamenlijk, diverse mogelijkheden. Bijvoorbeeld als het gaat om herstel, zelfhulp, empowerment, (ervarings-)deskundigheidsbevordering en vooral: meer kansen op participeren / mee mogen doen in de samenleving.
    Rien Brekelmans, Tilburg


Schrijf zelf een reactie