Domino-record
Dinsdagavond stond op de voorkant van het NRC Handelsblad een figuur over de economische groei sinds 1901, meer dan 100 kolommetjes van plussen en minnen op een rij. Het CPB raamt voor 2009 een krimp van 3,5%, het een-na-slechtste cijfer na het record van 3,6% krimp in 1931. Dan wordt je toch even heel stil.
Rauw
We wisten al dat de vleugelslag van een vlinder in Azië een storm in de Bermuda-driehoek kan veroorzaken. We wisten ook al dat een “verkoudheid” bij de Duitse buren effecten heeft op onze export. Maar dat de ineenstorting van allerlei exotische financieringsproducten door (hypotheek)banken in de VS er voor kunnen zorgen dat alle economische sectoren over de hele wereld in een diepe recessie stort, komt toch even rauw op het dak.
De bal
Het is verontrustend hoe snel de dominostenen vallen en hoe snel de menselijke psychologie omslaat. De lichaamstaal van onze premier en schatkistbewaarder sprak gisteren boekdelen. Ze lijken maar geen grip op de zaak te krijgen, maar vallen terug in oud gedrag als de bal naar anderen toespelen en zwartepieten naar vakbonden. Wat startte als een overzeese financiële crisis, raakt nu allerlei bedrijven in ons land.
Door het ijs
De autoindustrie rapport een terugval met 30% of meer, chipfabrikanten halveren hun productie. Investeringen en machines vallen stil. Een gewoon handelskrediet om goederen te im- of exporteren is bijna niet te krijgen, een hypotheek op je nieuwe huis krijg je alleen als je oude huis al verkocht is, een fabriek die een overbruggingskrediet nodig heeft omdat een van zijn toeleveranciers twee weken te laat is, gaat ineens failliet omdat hij dat krediet domweg niet krijgt. Een doornormaal en super gezond bedrijf dat een krediet nodig heeft voor voorraadbeheer, zakt ineens door het ijs.
Psychologische dominoreeks
De schrik over deze psychologische dominoreeks slaat je om het hart. De cascade van oorzaak en gevolg dendert door tot aan de slager en kapper die ineens veel minder klanten meer zien. Is dat nu echt allemaal nodig, vraag ik me in gemoede af. Hoe werken die onderliggende mechanismen van interbancair vertrouwen in kredietverlening, van de handel op de aandelenbeurs, van de verstrekkers van handels- en voorraadkrediet, van onze politieke leiders in Den Haag? En weten we dat nog wel buiten de gezondheidszorg te houden, als het financieringtekort oploopt tot 5%, als werkeloosheidscijfers omhoog gaan tot 10% of meer?
Mooie dingen
De bodem van de schatkist is nu al in zicht, zei Bos gisteren omvloerst. Grootse stimuleringsplannen zijn niet te verwachten. Dan komt het dus gewoon aan op ons eigen gedrag en aanpassings¬vermogen. Bij economisch tegenwind is de zorg van oudsher al een redelijk stabiele sector; nu moeten we het voortouw nemen in innovatie, arbeidsproductiviteit, elan in werkgelegenheid en dienstverlening. Wat somber lijkt, kan juist in het voordeel van onze sector uitpakken. Het is tijd de handen ineen te slaan, oude tegenstellingen terzijde te schuiven en gezamenlijk de handen aan de ploeg te slaan om als innovatie zorgsector de aanjaagmotor voor andere sectoren te worden. Dan kunnen er nog hele mooie dingen gebeuren!
Robbert Huijsman
Hoogleraar instituut voor Beleid en Management in de Gezondheidszorg, Erasmus MC Rotterdam.
- Bekeken (626)
- Reacties (0)
- Bericht toevoegen aan
-
Reacties (0)
