Loonslaven
De meest foute grap die ik tegen mijn specialisten maakte ging over de vraag wie het eigenlijk voor het zeggen heeft in het ziekenhuis. Aanleiding was de ophef over de coöperatie die het Vlietland Ziekenhuis moet redden. DSW, huisartsen en apothekers slaan daar de handen ineen om geld opzij te leggen voor dat mooie nieuwe ziekenhuis. Politici die aandacht nodig hebben maken er een Kwestie van. We hadden het er over tijdens een stafbijeenkomst, en ik opperde dat zoiets bij ons ook zou kunnen. ‘Dan worden de huisartsen jullie baas,’ zei ik plagend.
Ongeloof, ontzetting en shock
Dat was niet grappig, zoveel was meteen duidelijk. De gezichten varieerden tussen ongeloof, ontzetting en shock. Waarop ik echt moest lachen en er een paar dokters de spreekwoordelijke boer met kiespijn imiteerden. Kortom, het is een gevoelig onderwerp, de vraag wie eigenlijk de baas is in het ziekenhuis.
Loondienst lost alles op
Dat lossen we natuurlijk allemaal op als we de dames en heren specialist in loondienst zetten. Dat althans denken mijn vrienden in de PvdA (ik wilde partijgenoten schrijven, maar omdat ik iets meer dan JP de MP verdien schamen ze zich een beetje voor mij). Specialisten in loondienst spreken netjes met twee woorden naar hun bestuurders, en worden gedreven door de wil om mensen te redden. Als wachtlijsten oplopen en de bestuurder vraagt om ’s avonds een keer poli te draaien zeggen ze ‘Ja, mijnheer’. En als het Algemeen Dagblad komt met een lijstje waaruit blijkt dat het met de doorligwonden niet goed gesteld is, komen ze zelf naar de bestuurder toe om te zeggen: “We generen ons een beetje, mijnheer, mogen we vandaag nog een verbeterplan doorvoeren mijnheer of moeten we wachten tot morgen?” Loondienst lost alles op.
Productie draaien
Tsja. De werkelijkheid is iets harder. In mijn ziekenhuis zijn bijna alle dokters in loondienst (de twee belangrijke uitzonderingen zijn de cardiologen en de radiologen). De overgang van maatschap naar loondienst heeft veel voeten in aarde gehad, maar heeft denk ik inderdaad een beter bestuurbaar ziekenhuis opgeleverd. Er zit echter wel een keerzijde aan. Voor een belangrijk deel is het werken in een ziekenhuis banaal ‘productie draaien’. Zo wordt het ook genoemd. En de productiviteit is sterk afhankelijk van de werkwijze van de specialist. Strikte loondienst is niet erg stimulerend om eens iets harder te werken, of de organisatie efficiënter in te richten. Daarom hebben wij naast de loondienst ook een stevige productiebonus geïntroduceerd. Geen bonus van een vol jaarsalaris, maar maximaal dertig procent. Op deze manier is loondienst een goed model voor de toekomst.
Illusies
Maar krijg geen illusies over het einde van het autonome gedrag. Misschien dat loondienst zelfs een extra reden is om te bewijzen dat de specialist toch echt onafhankelijk is. “Wie heeft het hier eigenlijk voor het zeggen?” riep een chirurg tijdens een stafvergadering vol afschuw uit, nadat hij gehoord had dat ik met een verzekeraar kwaliteitsgaranties op operaties wilde afspreken. Echte loonslaven zullen ze nooit worden, onze dokters. En dat is misschien maar goed ook.
Hugo Keuzenkamp
Bestuurslid Westfriesgasthuis
Trefwoorden
- Bekeken (1308)
- Reacties (0)
