De tucht van de marktstructuur
Kortgeleden had ik als toezichthouder van het Vlietland Ziekenhuis in Schiedam de bijzondere ervaring om in mijn ‘eigen ziekenhuis’ een knieoperatie te ondergaan. En met succes naar de eerste tekenen zich laten aanzien. Uniek om dat mee te mogen maken. Een toezichthouder als echte patiënt.
Toezichthouder als patiënt in eigen ziekenhuis
Eigenlijk zou iedere raad van toezicht van een ziekenhuis minstens een lid moeten hebben dat een behandeling in dat ziekenhuis heeft ondergaan. Het geeft je heel veel input voor je functioneren.Toen ik jaren geleden lid was van de commissie Rechten van de Patiënt van de toen nog in leven zijnde Centrale Raad voor de Volksgezondheid heb ik ook veel opgestoken van een operatie die ik in die tijd na een skiongeval moest ondergaan. Eerst in een Oostenrijks ziekenhuis met een vervolgverblijf in een Nederlands ziekenhuis.
Vlietlandverblijf
Terug naar het Vlietlandverblijf. Als ik ’s morgens vanuit mijn patiëntenkamer rond half negen naar de overkant keek waar zich het bestuurlijke en administratieve gebeuren van het ziekenhuis afspeelde, zag ik de mannen en vrouwen met hun tassen en koffertjes naar hun bureau spoeden. Een voor mij als patiënt heel andere wereld. Bij mij was om half acht de orthopeed op zijn ronde al aan mijn bed geweest. s’ Avonds om half zes, als de meesten van de overkant naar huis waren, verscheen dezelfde dokter opnieuw aan de sponde van zijn patiënten.
Eigen wereld
Een patiënt kan niet de hele dag lezen of naar muziek luisteren, respectievelijk naar het infuus kijken. Dus toog ik met kruk aan de ene kant en mijn vriend het mobiele infuus aan de andere hand op een zekere ochtend naar ‘de overkant’ (mocht van de fysiotherapeut) om daar koffie te bemachtigen. Bij de tochtdeur van de bestuursgang hield een wat nors en verbaasd kijkende man me tegen. Hij vroeg of ik de weg kwijt was en of hij me naar mijn kamer kon brengen. Toen ik had uitgelegd wat mijn beweegreden was kon ik verder. Ik verlangde terug naar mijn eigen wereld.
Rapporten NZa en MNa
Daar weer aangekomen las ik de meegekregen rapporten van Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) en de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) over de coöperatieplannen van het ziekenhuis en de regio. Het is verbazingwekkend wat je dan leest: “De NZa is van mening dat het aannemelijk is dat door de voorgenomen concentratie de marktstructuur zodanig wijzigt dat nadelige gevolgen zullen ontstaan voor de publieke belangen, te weten: kwaliteit, toegankelijkheid en betaalbaarheid”. Mijn juristenhart sprong op bij deze prachtige zin, maar dit valt toch aan een redelijk denkend mens, laat staan een patiënt niet uit te leggen.
Geen begrip voor beweegredenen
Het rapport staat bol van mogelijke risico’s die zich kunnen voordoen. Wat een volstrekt andere wereld waar geen enkel begrip lijkt te bestaan voor de werkelijke beweegredenen van dit initiatief dat wellicht schuurt met de zo bejubelde ‘marktstructuur’. Er wordt niet gekeken naar de zegeningen (waar ik in een eerder blog al eens naar heb verwezen) die de samenwerking kan hebben voor met name de kwaliteit van het ziekenhuis maar ook de betaalbaarheid en de toegankelijkheid.
Marktstructuur als speeltje
Als dit het resultaat van negen maanden denkwerk is van de NZa en de NMa vind ik dat als patiënt niet te geloven. De marktstructuur lijkt een doel in zichzelf te zijn geworden en een intellectueel speeltje van bureaucraten.
Gezondheidszorg, let op uw zaak.
Niek de Jong, patiënt/toezichthouder
Trefwoorden
- Bekeken (2588)
- Reacties (4)
Reacties (4)
