Zorg moet voorbeeld nemen aan MTV
In deze tijd van middelenschaarste buitelen de voorstellen over ons heen. Politieke partijen maken plannen, industrie heeft oplossingen en verzekeraars doen hun duit in het zakje. Ook de RVZ neemt haar verantwoordelijk op dit vlak met hun recente advies.
Wat mij doorgaans opvalt aan dit steeds terugkerende ‘bioritme’ is dat het vrijwel altijd gaat over de beheersing van de reeds ontstane problematiek, behandeling zus, medicijn zo, zorgpad hier en een extra behandelcentrum daar. Opvallend weinig over preventiemaatregelen, die - als we een aantal toch respectabele studies mogen geloven- toch op zijn minst meer dan de moeite waard zijn te verkennen.
Verantwoordelijkheden
Professor Ralph Keeney (Duke University) die verantwoordelijk is voor een paper (2008 Operations Research) met de sprekende titel “Personal Decisions Are the Leading Cause of Death”, waarin hij aangeeft dat 55 procent van alle doden in de USA in de leeftijd 15-64 jaar toerekenbaar waren aan persoonlijke keuzes. Hierbij gaat over keuzes als roken, eten, (niet) sporten etcetera. In het boek The Decision Tree (aanrader) staat Thomas Goetz stil bij deze studie en onder andere de Framingham Study. Een studie over hoe mensen zelf verantwoordelijk zijn voor hun gezondheid, of veel van de problemen hiervan. Verantwoordelijk ook in die zin dat ze verkeerde keuzes maken, of geen keuze maken waardoor ziektes ontstaan, verergeren of andere niet minder worden.
Bewustwording creëren
Het creëren van bewustwording en het bereiken van de doelgroepen is hierbij natuurlijk één van de grote uitdagingen. Daar zijn we al lang mee bezig zult u zeggen en het wil niet echt lukken. Deels mee eens ! Eens als het gaat om de effort op dat vlak tot nog toe, maar het gaat ook om de manier waarop, en juist daar zie ik kànsen.
Communicatielessen
Ik maak een korte uitstap naar de veelbesproken HPV-"casus", waar de meiden op Hyves en met YouTube films elkaar bestookten met informatie, en Roel Coutinho in NOVA aan het uitleggen was waarom dat allemaal niet klopte. Een gemiste kans, je moet daar zijn waar je doelgroep zit; les 1 in communicatie.
In het creëren van bewustzijn geldt deze regel natuurlijk ook; als het gaat om het benaderen van jongeren in het kader van alcoholmatiging of rondom obesitas roep ik de partijen die zich hierover het hoofd breken op eens te gaan praten met MTV, Nickelodeon of Radio 538. En dan niet om een bestaand spotje er op te laten zien, maar om eens goed te gaan praten en brainstormen hoe ZIJ hun doelgroepen in kaart krijgen en wat wel en niet werkt. Daar ligt een enorme bak kennis op dat vlak die aangewend zou kunnen worden, denk ik.
Laten we wel zijn: Sesamstraat doet het ons al jaren voor. Waarom zetten we dat programma bijvoorbeeld niet al in om kids op die leeftijd al bewust te maken van de gevaren van overmatig en slecht eten, van roken? Gebruik de creativiteit die bij omroepen en of bedrijven zit eens om de vraag rondom bereik centraal te stellen. Zij hebben die beweging zelf al gemaakt.
Web 2.0 in de zorg
Onlangs mocht ik spreken op het Nederlands Congres Volksgezondheid in De Doelen in Rotterdam over de rol van internet binnen de zorg. Het ging nu specifiek over de eventuele rol van Web 2.0 in het kader van preventie. Wat mij is opgevallen in de discussie en vragen was dat er nauwelijks onderzoek gedaan is naar de doelgroepen. Althans, wel naar de demografische opbouw, maar daar waar het vraagstuk "hoe krijgen we preventie onder de pet bij mensen die nòg geen patiënt zijn", leek mijn oproep toch vooral eens met de doelgroep zelf te gaan praten "nieuws".
Doelgroepen
Ook richting het RIVM die zich momenteel opnieuw aan het uitvinden - cq hervinden- zijn lag voor mij de suggestie om eens met Albert Heijn of MTV te gaan praten voor de hand; immers ook zij hebben wetenschappers. Maar dan op vlak van kijken naar wat hún doelgroep wil, hoe en wat die zoekt en hoe de boodschap het beste vorm te geven is.
Voor mij deed de vraag zich ook hier voor óf er iemand op je boodschap zit te wachten, en als -zoals aangenomen in dit geval- dat niet zo is, hoe krijg je je boodschap dan tóch in beeld bij de doelgroep. "ja, maar wij weten wel wat de doelgroep zou moeten willen weten".
Marktonderzoek
Marktonderzoek binnen de zorg, laat staan binnen de preventieve zorg, is nog geen gemeengoed, wellicht zou het dat wel moeten zijn. De komende jaren zullen wij overspoeld raken met allerlei mooie oplossingen op het gebied van e-health, m-Health en communities, Iets waar wij overigens als UMC St Radboud zeker aan mee zullen doen overigens.
Centrale vragen bij dit alles zijn " voor welk probleem is dit de oplossing én zit de doelgroep hier op te wachten". Als ik de weblogs, magazines etcetera moet geloven willen de patiënten 'en masse' aan deze ontwikkelingen, maar het zal echt nog een aantal jaren duren voordat dit enige omvang gaat krijgen, vrees ik. Het aantal mensen dat hiermee -op het moment dat ze ziek zijn- aan de slag wil én het aantal praktiserenden die dit willen adopteren, is nochtans beperkt tot enkele pilots, enthousiastelingen en ambassadeurs. Het komt er, en wij proberen de kansen zelf ook te ontdekken, maar er zijn ook nog wat beleids-, financierings- en wetsvragen op te lossen, voordat we het allemaal als gemeengoed gebruiken.
m-Health
Vooral de component m-health ken ik daarbij grote kansen toe, omdat we allemaal één of meerdere telefoons op ellebooglengte binnen bereik hebben. Een voorbeeld is in dat kader www.aed4.eu, waarmee het sneller vinden van een AED, de kans op overleving kan laten toenemen, (rest-) schade kan voorkomen én de burger betrekt bij het beter maken van de zorg. En áls het dat eenmaal gemeengoed wordt dan is de propositie voor de preventieve kant van ons leven enorm, van het bijhouden van basiswaarden als gewicht, bloeddruk, temperatuur etcetera die gematched worden met onze gegevens in ons EPD, en vergeleken met de data van de Framingtonstudie kunnen voorkómen dat we ziek worden.
Kostenoverwegingen
Moeten we niet ook meer aan de Welness-kant gaan verkennen hoe dit van invloed kan zijn vanuit een preventief perspectief? EHBO-cursussen uit het basispakket vergoeden, omdat snelle adequate hulp bij ongeval of een reanimatie -naast menselijk- ook nog eens aanzienlijke kosten bespaart. Waarom vinden we 'comazuipen' verwerpelijk en roken niet?
In dat kader is ook vanuit kostenoverweging het toekennen van méér middelen aan de preventiehoek van de zorg een denk ik logische stap. Immers, wat er niet is hoef je ook niet te behandelen.
Ik schrijf dit wellicht tegen beter weten in, in een wereld waarin recent in het buitenland een Hoogleraar Public Health in een bezuinigingsronde boventallig werd verklaard : "omdat hij niet kon aantonen hoeveel kosten hij met zijn werk bespaard had".
En Garde, er is nog veel te doen.
Lucien Engelen
Trefwoorden
- Bekeken (4546)
- Reacties (1)
Reacties (1)
