Ver-Easyjet-ering van de zorg
Ik ben een grote fan van verpleeghuis Coendershof. Eindelijk, een club mensen die weet hoe de markt in elkaar steekt. Waren het er maar meer! Extra douchebeurt? Betalen. Wandelen: dokken zul je. En wil je een gepeld eitje? Dan eet je eerst je huis op.
Ik vind het helemaal geweldig. We wachten al zolang op die ver-easyJet-ering van de zorgsector. U weet wel hoe dat in de Aldi-vliegbranche werkt: je koopt een stoel voor een spotprijs en daarna gaat de teller pas lopen… voor beenruimte, een koffer, een glaasje water, toiletgebruik, voor een reddingsvest als je crasht. Die vliegende discounters weten al jaren het verschil tussen basisbehoefte en luxe. En nu weet Coendershof het ook. Om te luchten moet je bijbetalen: vijftien euro.
Luiers zijn luxe
Gelukkig gaan we deze heilzame ontwikkeling vaker tegenkomen. Het dringt de zorgaanbieders door dat ze bodemprijszorg moeten leveren: drie maaltijden per dag, een bed, één keer douchen per maand en een katheter als je onzindelijk bent. Geen luiers want die zijn luxe. Als ik Coendershof was zou ik mijn bedden ook tien centimeter inkorten zodat je patiënten voor elke centimeter moeten bijbetalen. Neem easyJet toch als businessmodel en gij zult overleven! Waarom veilen we die zorgplekken niet? Dat is in heel veel branches gebruikelijk. Is er meer vraag dan gaat de prijs omhoog! Laat drie kwijlende bejaarden vechten om een bed en directeur Wil Koopmans ziet de inkomsten stijgen. Ik ruik gouden handel.
Stoere jongeman
Tegenwoordig adviseer ik de jongste generatie om voor hun 50e binnen te zijn. De jongelui mogen niet rekenen op een genereuze verzorgingsstaat. Zij, maar ook wij, zullen moeten bijbetalen. easyJet is everywhere. Heerlijk eigenlijk, want het is zo vrijheid bevorderend. Als ik oud ben en stinkend rijk laat ik me dagelijks rondrijden door een welgeschapen stoere jongeman en niet door zo’n vette niveautje-twee helpster die het er even bij doet in haar treurige part timedienstje. Nee, voor een tientje tipgeld tilt die kanjer me op in zijn warme armen en draagt hij me teder vanuit mijn bed naar mijn rolstoel en rijdt me de hele wereld rond. Maar mocht het onverhoopt anders uitvallen en lig ik arm en eenzaam in Coendershof te verpieteren, geef me dan snel de pil van Drion. ‘Zuster, please, het geld staat op de bank.’
Joep Schrijvers
Trefwoorden
- Bekeken (3379)
- Reacties (7)












