De grote beleidsopruiming kan beginnen
In verkiezingstijd is het een populair item: er moeten minder regels komen. We kennen dit onderwerp al een aantal regeerperiodes en het blijft een succesnummer: minder regels en minder administratieve lasten zijn elke keer goed voor applaus, zeker in de zorg. Het is ook een hardnekkig onderwerp. Regels en administratieve lasten zijn dus moeilijk op te ruimen. Hoe pakken we dit met het nieuwe parlement de komende regeerperiode eens goed aan?
Aanpak misstanden
Allereerst: veel regels zijn ooit met goede redenen ingesteld. In de zorg vaak na – al dan niet vermeende – misstanden. Een incident wordt in de media stevig neergezet, liefst nog wat uitvergroot, en leidt vervolgens tot Kamervragen. Daarna is er de roep deze misstanden nu eens eindelijk aan te pakken. De betreffende bewindspersoon moet dan maatregelen aankondigen: dikwijls nieuwe regelgeving. Onze beleidsvoorraad mag weer een stukje groei noteren!
Goede lobby
En dan zijn er de belangengroepen. Zij strijden allen een rechtvaardige strijd en proberen voor hun gedachtegoed politici mee te krijgen. Deze luisteren goed naar de geluiden uit de samenleving en wat daar allemaal niet goed gaat. Een paar goede gesprekken (of, al naar gelang de waardering die u voor betrokkenen hebt: een goede lobby) en, hup, daar hebben we weer een nieuwe beleidsmaatregel!
Rapporten en veldbezoeken
En wat te denken van alle adviesorganen, onderzoeksinstanties, scenariocommissies en rekenclubs? Een paar intelligente rapporten die dezelfde kant op wijzen, politici die zich met grote nauwgezetheid er doorheen worstelen en een ambtelijke werkgroep kan weer een plannetje maken van hoe we dit nu weer gaan oplossen. Meestal nieuw beleid, dus nieuwe regels. En dan zijn er tal van politici die in hun veldbezoeken signalen ontvangen waar ze wat mee moeten.
Niet minder regels
Kortom, als politici hun best doen, krijgen we echt niet minder regels! Ik zeg dit met veel respect voor onze volksvertegenwoordigers. Het zijn doorgaans intelligente, hardwerkende, betrokken en sociaal voelende mensen. Misschien wel té. Want hoe je het ook wendt of keert: op deze manier schiet het niet op met het verminderen van regelgeving.
Transparantie
En dan nog de administratieve lasten: we willen als samenleving alles transparant hebben. Stel je voor dat er ergens een klein lekje in het systeem zit! De behoefte aan transparantie is dus oneindig. Vertrouwen dat het allemaal wel klopt, zonder dat het tegendeel bewezen is, is uit de tijd.
Onmogelijke opgave
Politici staan dus voor een onmogelijke opgave. Ik heb wel eens gedacht: je moet dit niet van hen vragen! Hun core business is immers beleidsmaatregelen voorstellen en duidelijkheid eisen over wat er in de samenleving en in het overheidsbeleid aan de hand is.
Negatief beleidssaldo
Minder regels en minder administratieve lasten lijken mij alleen haalbaar wanneer we politici ook targets meegeven. En moge de beste winnen: iemand wordt pas politicus van het jaar wanneer hij of zij een negatief beleidssaldo heeft! Wat houdt dat in? Een parlementslid wordt niet alleen afgerekend op het aantal aangenomen moties voor nieuwe beleidsmaatregelen, maar ook op de succesvolle initiatieven om regels en administratieve lasten af te schaffen. Alleen opheffen, is te mager: we hebben zeker ook nieuw beleid nodig. En het opheffen van beleid moet ook met verstand gebeuren: we hebben - zoals boven geschetst - meestal goede redenen om beleidsmaatregelen voor te stellen. Er zijn dus ook goede politieke debatten nodig over datgene waar we vanaf willen. De beleidsopruiming kan na het zomerreces beginnen!
Henk Nies
Voorzitter raad van bestuur Vilans
Trefwoorden
- Bekeken (1376)
- Reacties (2)
Reacties (2)
