Laat duizend bloemen bloeien, maar wie draait er op voor het onkruid?
In zijn blog houdt Guus van Montfort een krachtig pleidooi om het hoe en het wat van de invulling van de stelselwijziging over te laten aan het veld. Hij doet dit naar aanleiding van de discussie over de voorgenomen coöperatieve bestuursvorm bij het Vlietland ziekenhuis en de eventuele fusie tussen de Rivas groep in Gorkum en zorgverzekeraar UVIT. Van Montfort zegt het niet zo expliciet als anderen, maar in feite komt zijn betoog erop neer dat de politiek met zijn vingers van dit soort ontwikkelingen af moet blijven. Waarom reageert de politiek dan toch zo gereserveerd?
Zeggenschap
Dat het Vlietland ziekenhuis met de coöperatieve bestuursvorm een antwoord geeft op de vraag ‘van wie is de gezondheidszorg’, valt alleen maar toe te juichen. Het is een prima zaak dat direct betrokkenen zoals medewerkers, specialisten en zorgverleners van buiten het ziekenhuis zeggenschap krijgen over het ziekenhuis. Overigens valt daarbij wel op dat de patiënt, lees burger, niet in de coöperatie betrokken is. Nu is zeggenschap een goede zaak maar zeggenschap en belangenverstrengeling moet wel uit elkaar gehouden worden.
Huisarts
Natuurlijk heeft het grote voordelen als hulpverleners een gezamenlijk belang hebben bij het afstemmen van de zorg. De vrijblijvendheid die de samenwerking in de gezondheidszorg kenmerkt, is niet aan de orde als men in een organisatie werkt en daarmee een gezamenlijk belang heeft. De keerzijde hiervan is echter het gevaar van ongewenste belangenverstrengeling. Neem alleen al de relatie tussen de huisartsen en het ziekenhuis. In zekere zin is de huisarts de toeleverancier van het ziekenhuis. Beide partijen kunnen een financieel belang hebben bij het doorverwijzen naar het ziekenhuis.
Belang
Het is nu juist de taak van de zorgverzekeraar om hier alert op te zijn. Daarvoor moet de zorgverzekeraar onafhankelijk kunnen opereren. De zorgverzekeraar is ervoor bedoeld om namens de verzekerde te zorgen voor goede zorg tegen een acceptabele prijs. De verzekerde moet ervan uit kunnen gaan dat de zorgverzekeraar alleen díe criteria hanteert en niet vanwege een eigen belang in een instelling zorg aan de verzekerde aanbiedt.
Tuinman
De zorgverzekeraar heeft bovendien met meerdere zorgaanbieders te maken. Het kan niet zo zijn dat de zorgverzekeraar zijn “eigen” ziekenhuis bevoordeelt ten koste van de andere ziekenhuizen. Zorgaanbieders en zorgverzekeraars hebben verschillende en onderscheiden taken. Die taken moeten niet door elkaar heen gaan lopen. Dat vergroot de onduidelijkheid. Wij hebben al een probleem met het definiëren van de verantwoordelijkheden in de gezondheidszorg. Laten we oppassen dat we die onduidelijkheid niet nog verder vergroten. Duizend bloemen laten bloeien, veronderstelt wel een tuinman die in de gaten houdt dat het onkruid niet de bloemen gaat overwoekeren. De zorgverzekeraar heeft die taak. Wordt dit onduidelijk, dan gaat gebeuren waar velen in het veld zo bang voor zijn. Namelijk dat de overheid weer de rol van tuinman gaat spelen. Te vaak heeft de overheid de afgelopen maanden die rol moeten spelen.
Eelke van der Veen
Trefwoorden
- Bekeken (1597)
- Reacties (1)
Reacties (1)
