Inhoud| Navigation| Zoeken| Service links| Aanpassingen voor blinden-en slechtzienden
 

Geplaatst op 03/02/2010 - 14:05 door: Hugo Keuzenkamp.

Inzage in het EPD

Inzage in het EPD

Ik zit met een probleem. De invoering van het elektronisch patiëntendossier (EPD) leidt tot heel veel discussie over wie wel en wie niet het dossier mag inkijken. In huis hanteer ik de eenvoudige regel: wat we met het papier deden, doen we nu ook digitaal.

Maar de emotie bij digitale inzage is veel heftiger dan die bij papieren dossiers die op allerlei plekken rondslingerden waar onbevoegden vrij toegang hadden (en bevoegden het dossier dat ze nodig hadden niet konden inzien omdat het zoek was). Het privacyfundamentalisme dat om het EPD zweeft is soms ongemeen sterk.

Vraag van een oogarts

Ik citeer nu een mail van een van mijn oogartsen.

“Beste Hugo,
ik ben zo vrij om onderstaande kwestie naar jou te zenden.  Het gaat om het volgende. In de afgelopen dagen heeft onze manager jouw mening gevraagd betreffende het inzagerecht in het EPD voor externe medewerkers. Dit ligt juridisch natuurlijk vast niet gemakkelijk. Het bijzondere echter is nu dat er twee meningen tegenover elkaar staan.

In september hebben wij de Orde van Medisch Specialisten gevraagd hoe zij denken over het inzagerecht in het EPD voor een contactlensspecialist en een low-vision specialist op onze afdeling. Niet voor niets hebben wij aan onze beroepsgenoten hierover advies gevraagd, want in het verleden verrichtte "de oogarts" de taken van deze beroepsbeoefenaren (dus van de contactlensspecialist en de low vision specialist) gewoon zelf, later zijn deze taken uitbesteed. Van oudsher echter behoren de taken van beide beroepen tot het vak van de oogheelkunde. De vakgroep oogheelkunde hecht er dan ook belang aan dat genoemde specialisten inzage moeten kunnen hebben in het oogheelkundig medisch dossier en omgekeerd (dus de oogarts moet ook inzage kunnen hebben in het dossier van een contactlensspecialist en low visionspecialist als het tenminste gaat om een patiënt waarmee een ieder een behandelrelatie heeft). In de "papieren situatie" was dat ook zo.
 
Hoe moeten wij nu met deze situatie omgaan? Juristen van de NVZ en Nictiz beoordelen deze situatie anders dan die van de KNMG/de Orde. Gesteld dat de contactlensspecialist en de low vision specialist niet meer inzage kunnen hebben, hoe moeten zij dan patiënten behandelen bij wie tot voor kort een papieren dossier bestond (zal in de nabije toekomst gescand worden en alleen nog via het EPD ingezien kunnen worden)?”

Liberaal beleid

Tot zover het citaat. Dit soort vraagstukken komt steeds meer voor. Het Westfriesgasthuis hanteert een relatief liberaal beleid, waarbij wel alle waarnemingen in het EPD gelogd worden en eventueel achteraf (gericht of steekproefgewijs) gecontroleerd wordt of inzage legitiem is geweest. Hierover is uitgebreid met Nictiz gesproken. We kregen complimenten voor het beleid, ‘iedereen zou het zo moeten doen’, aangevuld met het commentaar dat het juridisch waarschijnlijk niet deugde. De regelgeving loopt hier ver achter bij de technologie.

Er is natuurlijk een oplossing: relevante stukken uit het dossier aan de patiënt geven, die ze weer aan de andere behandelaar geeft die de boel weer gaat invoeren. Of patiënten standaard een verklaring laten ondertekenen die gedigitaliseerd wordt en toegevoegd wordt aan het dossier. Bij ‘snelle’ vakken als oogheelkunde verdubbelt dit ongeveer de doorlooptijd van de patiënt. En we wilden het allemaal eenvoudiger, doelmatiger maken.

Problemen en oplossingen

Graag nodig ik lezers uit met voorbeelden van soortgelijke problemen te komen en eventueel efficiënte oplossingen aan te dragen. Ik hoop dat we zo tot heldere en werkbare regels voor inzage in het EPD door betrokken zorgverleners komen.

Hugo Keuzenkamp
Lid raad van bestuur Westfriesgasthuis

  • Bericht toevoegen aan
  • Voeg dit artikel toe aan  delicious.com Voeg dit artikel toe aan  jij Voeg dit artikel toe aan  eKudos.nl Voeg dit artikel toe aan  MSN Reporter


Reacties (5)


  • W.R. Kastelein

    04/02/2010

    #1.  Geachte heer Keuzenkamp,

    Wij komen bij onze clienten/zorgaanbieders die wij als advocaat bijstaan veel van dit soort vragen tegen. Uw oogartsen hebben mijns inziens groot gelijk. Hun standpunt komt de kwaliteit van zorg ten goede en ik meen dat dat ook onderbouwd kan worden met een beroep op de WGBO. Wel is het m.i. van belang uw patienten over dit beleid te informeren zodat zij zo nodig bezwaar kunnen maken.

    Met vriendelijke groet,

    Willemien Kastelein

  • Sophie Hankes

    04/02/2010

    #2.  Hier geldt slechts één fundamenteel uitgangspunt: autonomie oftewel zelfbeschikkingsrecht van de patient,
    Het belang van zorgverleners is cq hoort secundair te zijn aan het belang van de patient, ook bij het EPD.
    De zorgverlener is immers dienstverlener en de patient betaalt.
    Het EPD kan alleen al door leesbaarheid veel onnodige medische fouten voorkomen. Invoeren dat EPD, met voldoende veiligheid, inzage, correctie en aanvullingsrecht voor de patient.
    En...last but not least: autorisatie-recht van de patient van iedere nieuwe invoer in het EPD, teneinde de invoer van onjuiste medische gegevens te voorkomen.
    pag. 64 Nivel rapport Onbedoelde schade in ziekenhuizen: 76% der medisch dossiers was incorrect of onvolledig!
    Medici, en juristen die hen niet corrigeren: shame on you.

  • Anonym

    05/02/2010

    #3.  Geachte heer Keuzekamp,

    Als u medische geheimen had zou u het dan prettig vinden als een lenzenspecialist al deze gegevens in kon zien?
    Ik ga ervan uit dat iedereen medische geheimen heeft of ze kan krijgen: dat is nu juist de reden voor het medisch beroepsgeheim.

    Dat is dus ook het probleem met het EPD: alle medische informatie van een zorgverlener (uw ziekenhuis) staat in 1 dossier. Indien de contactlensspecialist alleen bij de gegevens van de oogarts zou kunnen komen dan zou het probleem al minder zijn.

    Maar dan nog blijft de gouden regel gelden: voor elke toegang tot het EPD moet toestemming van de patient gevraagd worden.

  • David Kat

    05/02/2010

    #4.  Uitstekend prikkelend artikel. De kern is, volgens mij, dat het EPD de patiënt moet dienen. Deze is er bij gediend dat de juiste informatie, op het juiste moment, bij de juiste zorgverlener (of dienstverlener, in het voorbeeld van de opticiën) terecht komt.

    Dat betekent dat de patiënt zelf moet kunnen controleren of diens EPD correct is. Met inachtneming van het saillante detail dat artsen ook zaken over een patiënt in diens dossier moeten kunnen zetten, die niet voor de ogen van de patiënt bedoeld zijn, maar wel belangrijk voor diens behandeling.

    Vervolgens lijkt mij dat er een zeer strikt, absoluut niet steeksproefsgewijs, beleid moet zijn, van 'logging' wie er inzage heeft 'genomen'.

    Een log waartoe ook de patiënt eenvoudig toegang toe heeft. En waarop bijvoorbeeld een 'privacy officer' in het ziekenhuis toe ziet. Categorieën zouden kunnen zijn:
    - de 'vaste' zorgverlener van de patiënt, die standaard toegang heeft
    - 'nood' of 'vervangende' zorgverlener, die wel toegang heeft, maar dit bij inzage moet verantwoorden, in het dossier
    - niet-medische inzage, die dichtgetimmerd moet worden via de Wbp.... overtreding waarvan een economisch delict is

    En of zo'n EPD dan landelijke inzage, als standaard, moet geven, zou dan uit deze toetsing achteraf, wel blijken. Denkt u niet?

  • Bos

    08/02/2010

    #5.  Hugo, heel goed dat je het onderwerp zo in een open omgeving in discussie brengt. Ik heb gezien dat de KNMG een website is begonnen over dit onderwerp ehealth@fed.knmg.nl. Dat is een besloten site voor artsen van de KNMG. Dat is dus jammer. Dat heeft het gevaar dat het een mopper-site wordt en er nergens ruimte is voor patiënten om te reageren, wat zij eigenlijk willen..Dat is oo meteen mijn kernpunt: Ik ben als patiënt als patiënt veel meer gebaad voor veilige en goede zorg, dat er over mij wordt gecommuniceerd en gegevens uitgewisseld dan dat er wordt gediscussieerd over privacy: die onveiligheid is veel groter. Daarbij liggen mijn gegevens niet op straat, dat liggen ze bij internetbankieren ook niet. Webbased communiceren is nauwelijks nog een iinovatie te noemen, maar voor de zorg is het een inhaalslag met enorme kwalteitsverbeteringen. Ale andere verzoeken om innovatie verbleken hierbij en kunnen even de kast in totdat dit basisstuk van veilige zorg is gerealiseerd. de instrumenten en voorbeelden zijn er al,
    Groet, Chiel


Schrijf zelf een reactie













(Advertentie)
(Advertentie)