Inhoud| Navigation| Zoeken| Service links| Aanpassingen voor blinden-en slechtzienden
 

Geplaatst op 26/01/2010 - 11:43 door: Johan Legemaate.

Problemen bij samenwerken: vrijblijvendheid voorbij

Problemen bij samenwerken: vrijblijvendheid voorbij

Twee cardiologen en een gynaecoloog worden aangeklaagd en krijgen een veroordeling voor hun aandeel in dezelfde dramatisch verlopen casus. Niemand lijkt zich hoofdbehandelaar te voelen. Het Centraal Tuchtcollege oordeelt: "In het onderhavige geval heeft het van het begin af aan ontbroken aan een duidelijke gezamenlijke systematische aanpak en heldere regie van de noodzakelijke zorg voor een risico-patiënte’. Een harde conclusie in maart 2009, die niet op zichzelf staat.

Deze rechterlijke uitspraken en de nodige IGZ-rapporten vragen om duidelijke maatregelen. Want ketenzorg en multidisciplinaire samenwerking hebben de kwaliteit en effectiviteit van de zorgverlening aanzienlijk verbeterd, maar tegelijk zien we toenemende problemen in de samenwerking en communicatie tussen hulpverleners.

Vandaag heeft een groot aantal organisaties van zorgaanbieders en patiënten een belangrijke stap gezet. In de nieuwe ‘Handreiking verantwoordelijkheidsverdeling bij samenwerking in de zorg hebben zij dertien aandachtspunten voor samenwerking tussen hulpverleners in de zorg benoemd.

In één hand

Centraal staat het aandachtspunt dat voor cliënten altijd duidelijk moet zijn wie het aanspreekpunt is voor hun vragen, wie inhoudelijk (eind-) verantwoordelijkheid is en wie de zorgverlening coördineert. De Handreiking pleit ervoor dat deze taken zoveel mogelijk in één hand zijn, maar erkent dat het in veel situaties niet mogelijk zal zijn één persoon met al deze taken te belasten. Ook behoren bij samenwerking afspraken te worden gemaakt over een actueel zorg- of behandelplan, informatie-uitwisseling tussen betrokken hulpverleners, gezamenlijke dossiervoering en de verdeling én goede overdracht van taken en verantwoordelijkheden.

Lat hoog

Hoewel deze aandachtspunten op het eerste oog niet bepaald vernieuwend lijken, getuigt de Handreiking wel degelijk van een hoog ambitieniveau. Het zal in een aantal situaties niet eenvoudig zijn te bepalen hoe de algemene aandachtspunten van de Handreiking het beste ‘handen en voeten’ kunnen krijgen. Daar ligt een duidelijke uitdaging voor de hele zorgsector. De Handreiking legt de lat daarmee hoog.

Vrijblijvendheid voorbij

Bovendien: nu staat buiten kijf dat bij lacunes in de samenwerking naar adequate oplossingen moet worden gezocht. De tijd om vrijblijvend om te gaan met de zaken die in de Handreiking aan de orde komen, is voorbij.


Johan Legemaate
Juridisch adviseur KNMG en hoogleraar gezondheidsrecht Vrije Universiteit

  • Bericht toevoegen aan
  • Voeg dit artikel toe aan delicious.com Voeg dit artikel toe aan jij Voeg dit artikel toe aan eKudos.nl Voeg dit artikel toe aan MSN Reporter Voeg dit artikel toe aan Twitter

Meer over dit onderwerp



Reacties (1)


  • jobben

    26/01/2010

    #1.  In het blog wordt gesteld dat we toenemende problemen zien in de samenwerking en communicatie tussen hulpverleners.
    Dit roep bij mij twee vragen op:
    a) is het inderdaad waar dat er in toenemende mate dat soort problemen zijn? Of lijden we ook hier aan hyping, waarbij incidenten worden verheven tot algemeen voorkomende problemen?

    b) Als het inderdaad een veel voorkomend probleem is, leidt dan de Handreiking een efectieve oplossing van het probleem?
    Op de site van de KNMG is hierover het volgende te lezen:
    De Handreiking bevat dertien aandachtpunten voor samenwerking in de zorg. Deze zullen per sector van de gezondheidszorg moeten worden uitgewerkt, verfijnd en geïmplementeerd. Daarbij is een belangrijke rol weggelegd voor de organisaties die de Handreiking onderschrijven.

    Ik voorzie een langdurige weg: uitwerking per sector in belangenorganisaties, en dan nog eens implementeren, en dat dan ook nog eens afegstemd op ekaar natuurlijk, want samenwerken is afstemmen.
    Ik ben benieuwd welke professional zich hierdoor geinspireerd en gesteund voelt.
    En hoeveel grijze gebieden gaan we ontdekken die dan toch niet in die dertien uitgewerkte, verfijnde en afgestemde punten van veratnwoordlijkheidsverdeling zijn vastgelegd?

    Dit is een oplossing met regels in plaats van principes: communicatie en rekening houden met lijken mij principes die in de opleiding van de professionals aan de orde komen. In het hanteren van die principes ligt volgens mij de oplossing, en niet in het afturven van dertien aandachtspunten.


Schrijf zelf een reactie













(Advertentie)
(Advertentie)