Inhoud| Navigation| Zoeken| Service links| Aanpassingen voor blinden-en slechtzienden
 

Geplaatst op 28/04/2010 - 10:15 door: Ingrid Grutters.

Skipr 99 Uitvergroot: George Witte - 79

Skipr 99 Uitvergroot: George Witte - 79

“Zoals op dit moment de marktwerking functioneert, is er maar één markt, die van de interne verdringingsmarkt”, zegt George Witte met de drie procent bezuinigingen van afgelopen jaar en de ombuigvoorstellen van de ambtelijke werkgroepen in zijn achterhoofd. “Er bestaan verschillende eenheden binnen een ggz-bedrijf zoals jeugdzorg, kort- en langdurige zorg en gespecialiseerde afdelingen voor behandeling van eetstoornissen, autisme, persoonlijkheidsstoornissen et cetera. Het komt er op neer; waar leg je de meeste productieruimte? Het is een situatie van onbeheersbaarheid van processen.”

Procesmanager

Witte is psychiater en sinds 2005 voorzitter raad van bestuur van Rivierduinen, een organisatie voor geestelijke gezondheidszorg actief in het noorden en midden van Zuid-Holland. Zijn organisatie telt 2800 medewerkers en bestaat uit zeer diverse eenheden, doelstellingen en belangen. Tien jaar geleden werd hij Zorgmanager van het jaar. De jury noemde hem destijds een ‘procesmanager met veel gevoel voor de onbeheersbaarheid van organisatieprocessen’. Een vaardigheid die hem in zijn huidige werk nog steeds uitstekend van pas komt.

George Witte legt de betekenis van ‘de onbeheersbaarheid van organisatieprocessen’ uit: “In wezen vertonen veel processen kenmerken van onbeheersbaarheid. Mensen - lees: verschillende eenheden - neigen er naar om eerst naar het eigen belang te kijken en daarna pas naar het gezamenlijk belang van de gehele organisatie.

Speerpunten 2010

Twee processen waar Witte dit jaar op inzet, zijn het doorontwikkelen van zorgpaden en uitkomstmetingen (ROM), en het ontwikkelen van een beter elektronisch patiëntendossier (EPD). Voor de zorgpaden is namelijk een beter EPD nodig; ICT-faciliteiten die vergelijkbare trajecten bedrijfsmatig harmoniseren. Hiermee moeten de transparantie en efficiency verbeteren. Het gaat om dienstverlening aan professionals door middel van techniek op het gebied van administratie.

“De psychiatrische patiënt bestaat niet”, zegt Witte. “De diversiteit in zorgvraag komt overeen met die in ziekenhuizen, zo veelzijdig.” Het concrete doel van het doorontwikkelen van zorgpaden en uitkomstmetingen is tot een standaard te komen. “Dan is vergelijken mogelijk. Op basis daarvan willen we in discussie treden met behandelaars om te zien waar we de zorg voor de patiënt verder kunnen optimaliseren.”

Bezuinigingen

De zorg voor de patiënt staat voor Witte ook in slechtere economische tijden voorop. “We hebben net drie procent bezuinigingen achter de rug. Nog meer bezuinigen betekent een afname van behandelcapaciteiten en een toename van de wachtlijsten. Dit geldt met name voor de jeugd- en ambulante zorg”, zegt Witte. “Vorig jaar hebben we voor 2,5 miljoen euro zorg geleverd zonder dat daar geld tegenover stond. Desalniettemin hebben we een kleine winst gemaakt.”

Nog meer interen heeft zijn consequenties. Met de bezuinigingsvoorstellen van de ambtelijke werkgroepen lijken de gevolgen van bezuinigingen niet meer zo ver weg. “In de min staan is dan onderdeel van het proces. Als eerste zullen we personeel reduceren in de randvoorwaardelijke sector. Daarnaast besteden we nogal wat aan innovatie en onderzoek. Zo’n anderhalf á twee miljoen euro per jaar. Bezuinigen betekent een stop van de groei en investeringen plus een afname van ondersteunende diensten. We proberen de zorgkwaliteit zo lang mogelijk op orde te houden. Dat betekent ook de efficiency van het behandelproces verhogen. En daarnaast kritischer zijn op de drempel aan de voorkant, bij langdurige behandelingen en vervolgtrajecten afvragen wat de toegevoegde waarde is en waar mogelijk korter behandelen."

George Witte maakt zich kwaad als de overheid gaat bezuinigen in de zorg en met name in de ggz “met gebrek aan kennis, zonder visie op de ggz en zonder prioritering”. Bijvoorbeeld als de bezuiniging zich richt op de chronische psychiatrische patiënt. Voor de patiënt is woonbegeleiding, ondersteuning in het onderhouden van contacten, het deelnemen aan een zinvolle dagbesteding, betaald werk, het behouden van een uitkering, kortom sociale inclusie van primair belang. Daarnaast en ermee verbonden spelen begeleiding en behandeling  ten aanzien van de psychiatrische problematiek in engere zin een rol. “Hiermee worden met name patiënten getroffen met een ernstig psychiatrisch ziektebeeld. Mensen die niemand tot last zijn, maar een angstig eenzaam leven leiden. Deze kwetsbare groep wordt door niemand gerepresenteerd. Het risico van het effect van bezuinigingen  is dat er minder zorg beschikbaar komt voor deze groep.” Het treft Witte dat deze mensen die zich slecht kunnen verweren het slachtoffer dreigen te worden van door de overheid opgelegde bezuinigingen.

Kennisgebrek

Kennis van de ggz ontbreekt wel vaker en dan komt Rivierduinen wel eens in een lastig conflict van belangen terecht. Zoals laatst toen een burgemeester en de politie verwachtten dat de ggz-instelling een agressieve man zou opnemen. De politie had een gewelddadig persoon opgepakt en de burgemeester wilde  deze in bewaring stellen. Deze man was wel zeer agressief, maar niet op basis van een stoornis van de geestesvermogens. Bij uitzonderlijk gedrag wordt snel in de richting van de ggz gedacht. De maatschappij verwacht dat de ggz gaat over afwijkend gedrag, maar dit is niet in alle gevallen zo. Witte: “In dit geval was er geen sprake van een geestelijke stoornis en dan is het niet mogelijk om zo iemand bij ons gedwongen op te vangen. En dan is de burgemeester  teleurgesteld dat de ggz de ‘patiënt’ niet  overneemt, omdat wij geen geneeskundige verklaring kunnen afgeven.”

Om zijn gedachten van dergelijke conflicten af te halen, maakt Witte regelmatig zijn hoofd leeg. Zo houdt hij ’s zomers van zeezeilen en af en toe stapt hij op de fiets. Wat vindt hij van het 14-jarige zeilmeisje Laura dat een soloreis om de wereld wil maken? “Ze is ervoor gebouwd, geschoold en ze is erop gericht. Ik ben er wel door gefascineerd. Een inschatting van de risico’s voor haar zielenheil laat ik aan een ander over. Haar zielenheil kan hier aan land trouwens net zo goed gevaar lopen.”

  • Bericht toevoegen aan
  • Voeg dit artikel toe aan delicious.com Voeg dit artikel toe aan jij Voeg dit artikel toe aan eKudos.nl Voeg dit artikel toe aan MSN Reporter Voeg dit artikel toe aan Twitter


Reacties (1)


  • Zindel

    03/05/2010

    #1.  . “Hiermee worden met name patiënten getroffen met een ernstig psychiatrisch ziektebeeld. Mensen die niemand tot last zijn, maar een angstig eenzaam leven leiden. Deze kwetsbare groep wordt door niemand gerepresenteerd.
    Ook niet door dhr. Witte zelf weet ik uit ervaring. Het excuus 'geld' wordt zo makkelijk ingezet dat hun personeel mij zegt dat het ook alleen om geld gaat en cliëntenraad zegt mij dat de directie mij af zal doen als echte psychiatrische patient als ik met mijn verhaal over RD naar de pers ga. Chanteren en pesten dat is wat ze doen met in hun ogen lastige patiënten.
    Dhr. Witte doet hier net zo hard aan mee.


Schrijf zelf een reactie













(Advertentie)
(Advertentie)