ACTUEEL

Hoogleraren in verweer tegen 18.000plus maatregel

Hoogleraren in verweer tegen 18.000plus maatregel

De meest kwetsbare ggz-patiënten wordt het recht op medisch noodzakelijke zorg ontzegd door de nieuwe besparingsmaatregel. Deze zogenaamde “18.000+ maatregel” maakt alle behandelingen langer dan 18.000 minuten in de ggz vrijwel onmogelijk. Dat stellen 75 hoogleraren aan Nederlandse en buitenlandse universiteiten in een manifest.

Zij concluderen dat de politiek “is ingegaan op een ongemotiveerde bezuinigingssuggestie, zonder deze te toetsen aan de stand van de medisch-wetenschappelijke kennis. Ondergetekenden zijn bezorgd over de tendens dat de economische crisis lijkt te resulteren in overhaaste besluitvorming die tot grote individuele, maatschappelijke en economische schade kan leiden.”

Duizenden van de meest kwetsbare patiënten, zoals patiënten met autisme, schizofrenie en ernstige persoonlijkheidsstoornissen, dreigen door de 18.000+ maatregel niet langer in aanmerking te komen voor bewezen effectieve behandelingen die door internationale en nationale vakrichtlijnen voorgeschreven worden.

Maatschappelijke en economische schade

De meest kwetsbare patiënten zullen door deze maatregel beroep moeten doen op vormen van hulpverlening die eigenlijk bestemd zijn voor andere patiënten, aldus de hooglererarn. Bovendien zijn deze andere behandelingen bij de meest kwetsbare patiënten minder effectief en minder doelmatig dan de gespecialiseerde 18.000+ behandelingen. Op termijn zijn we daarom ook duurder uit.

“Aldus zal de maatregel niet alleen de meest kwetsbare patiënten raken, maar ook leiden tot een significant hogere maatschappelijke en economische ziektelast. Er dient dan ook dringend een goede oplossing gevonden te worden om behandeling voor de meest kwetsbare patiënten in de ggz te vrijwaren. ”

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Caroline de Pater

26 maart 2012

Goed dat de hoogleraren zich uitspreken tegen de bezuinigingsmaatregelen in de ggz, ihb de langdurige behandelingen. De ggz heeft goed en degelijk onderzoek nodig naar de effectiviteit van behandelingen en ontwikkeling van nieuwe, zo mogelijk kortere behandelingen. Het is daarom extra kortzichtig van dit kabinet dat ook daar niet in geinvesteerd wordt. Alleen met degelijke kennis - ontwikkeld in nauwe samenwerking tussen onderzoekers en behandelaren - kunnen stappen gezet worden naar meer (kosten)effectiviteit in de ggz. Deze investeringen lonen, zo leert ons de recente geschiedenis!

Top