ACTUEEL

UWV en GGZ Nederland helpen ggz-cliënt aan werk

UWV en GGZ Nederland gaan samenwerken om de arbeidsparticipatie van mensen met psychische stoornissen te bevorderen, waardoor zij betaald werk kunnen doen of kunnen blijven verrichten. De organisaties hebben hiertoe een overeenkomst ondertekend die de samenwerking bekrachtigt.

In het convenant staan ondermeer afspraken over kennisoverdracht. Zo krijgen ggz-behandelaars meer kennis over de regelgeving van UWV en vergroten UWV-verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen omgekeerd hun kennis over psychiatrische aandoeningen. Andere onderwerpen van het convenant zijn het verspreiden van best practices en behandelingen met het oog op behoud van werk of effectieve re-integratie. Een stuurgroep moet voor de duur van drie jaar toezien op de uitvoering van het convenant.

Cijfers

De cijfers rond psychiatrie en arbeidsongeschiktheid liegen er niet om. In 2009 hadden ruim van zeven van de tien ingestroomde Wajongers een psychische stoornis. Ditzelfde gold voor 36 procent van de mensen met een WAO- of WAZ-uitkering. Het productiviteitsverlies door ziekteverzuim bedraagt jaarlijks ruim 7,9 miljard euro. Deze cijfers illustreren wat GGZ Nederland en het UWV betreft, het financieel belang om deze mensen aan het werk te houden of aan het werk te krijgen. Daarnaast kan arbeidsparticipatie het functioneren van mensen met een psychische stoornis verbeteren en kan het terugval voorkomen.

5 Reacties

om een reactie achter te laten

Theunisz

16 april 2012

Ik maak bezwaar tegen de term "productiviteitsverlies". Iets was je nooit gehad hebt, kun je ook niet verliezen. Of was er vroeger geen of een lager ziekteverzuim? Ik geloof daar niets van. Eén en ander heeft te maken met jezelf rijk rekenen. Het is niet reëel om alles wat onder de 100% beschikbaarheid uitkomt als verlies te beschouwen. Maar dit geeft iets weer van de harde mentaliteit van het tegenwoordige bedrijfsleven. Of dit met kennisoverdracht te verhelpen is, is nog maar de vraag.

Koole

17 april 2012

Arbeidsparticipatie is hartstikke belangrijk, maar mag niet verward worden met deelname aan het maatschappelijk leven, onbetaald werk is daarin net zo belangrijk. GGZ Nederland zou zich moeten richten op bezigheden-buitenshuis-hebbende! En betaald werk hoort daar om vele evidente redenen bij. Wat mij echt verbaasd: hebben UWV-artsen en arbeidsdeskundigen onvoldoende kennis van psychiatrische problematiek? Ze komen er dagelijks mee in aanraking!

Caroline de Pater

17 april 2012

De welbekende cijfers blijven schokkend als je ze leest. Inmiddels is de kilheid van cijfers aangevuld met veel verhalen over mensen die uitvallen door psychische problemen. Ik geloof al lang niet meer dat dat alleen aan hen ligt. De wijze waarop wij ons werkend systeem hebben ingericht is in zijn fundamenten niet goed meer. Wie durft het aan: omdraaien van het perspectief, zoeken naar een ander paradigma? Onze werkorganisatie houdt geen rekening meer met basisbehoeften van de mens die er in moet werken. Ongeveer zoiets als een koe die geen koe kan zijn in de megastal cq bioindustrie.

Anoniem

22 april 2012

Wat als een volwassene verbaal heel sterk is en wat hij bedenkt toch niet in handelen kan omzetten. Komt die ooit ook aan het werk? Veel mensen met Asperger worden door het UWV niet 'herkent' als problematisch, ze kunnen toch deelnemen aan het arbeidsproces? Of ze dit kunnen volhouden is voor het UWV niet belangrijk. Of de werkplek dan aansluit bij hun interesse, hierover velt het UWV een abstract oordeel. Er moet bij het UWV bezuinigd worden, het begeleiden kost veel geld alleen wordt dit niet meer betaald door het UWV!

Anoniem

1 mei 2012

Het doel is om kennisoverdracht te vergaren van beide instellingen. Het lijkt echter eenrichtingsverkeer te zijn.

De GGZ doet in mijn geval wel moeite om te begrijpen hoe het UWV handelt, maar de verzekeringsarts van het UWV vindt van zichzelf dat hij geen gebruik hoeft te maken van de medische machtiging om informatie in te winnen bij mijn artsen. Hij vindt zichzelf competent genoeg om te beoordelen dat ik geen aanspraak kan maken op een arbeidsongeschiktheidsuitkering.

De verzekeringsarts overschat zichzelf en geeft een totaal verkeerd beeld van mijn 'stoornis'.
Het UWV heeft nog veel te leren!

Top