ACTUEEL

‘Inkomensafhankelijke premie frustreert zorg’

Met het sterk inkomensafhankelijk maken van de nominale zorgpremie dragen VVD en PvdA het zorgstelsel ten grave. Bovendien zorgt het plan ervoor dat de 375.000 nieuwe banen van de VVD teniet worden gedaan en omgezet in een structureel werkgelegenheidsverlies. Dat stellen Raymond Gradus, hoogleraar aan de VU, en Gerard Adelaar, analist politiek en zorgbeleid, woensdag in het FD en op Me Judice.

Nivelleringsplannen

Maar liefst 85 procent van de huidige nominale zorgpremie wordt omgezet in een inkomensafhankelijke premie. Verzekerden dragen nu nog een nominale premie van gemiddeld zo’n 1280 euro per persoon rechtstreeks af aan de zorgverzekeraar. Werkgevers betalen in 2012 voor hun werknemers een inkomensafhankelijke bijdrage van 7,1 procent over het brutoloon tot 50.065 euro. Bij uitvoering van de nieuwe nivelleringsplannen zullen burgers nog maar gemiddeld 400 euro nominaal afdragen aan een zorgverzekeraar en de rest via een inkomensafhankelijke premie van 11,1 procent.

Nadelen

Dit heeft grote nadelen, stellen Adelaar en Gradus. “De huidige nominale zorgverzekeringspremie is de hoeksteen van het zorgstelsel. Binnen de nieuwe lage nominale premie van maar een paar honderd euro kunnen verzekeraars nog nauwelijks op premie concurreren. Verzekerden zullen minder stemmen met de voeten. Dus verdwijnt voor zorgverzekeraars de stimulans om de beste zorg voor de gunstigste prijs in te kopen. En zo verdwijnt in de hele zorgketen de prikkel om op doelmatige wijze kwaliteit te leveren.”

Effecten op arbeidsmarkt

De effecten van de inkomensafhankelijke zorgpremie op de arbeidsmarkt vinden Adelaar en Gradus even schokkend. “Omdat de nieuwe lasten op arbeid drukken, loont het minder om te werken. De (structurele) werkgelegenheid daalt hierdoor met 1 tot 2 procent.” De nieuwe inkomensafhankelijke premie kan zodanig worden vormgegeven dat de verzekerde een inkomensafhankelijke bijdrage betaalt aan de Belastingdienst. Over deze bijdrage is wel belasting verschuldigd, waarvoor burgers gecompenseerd moeten worden. De vermindering van de administratieve lasten van zo’n 380 miljoen euro voor werkgevers die met de wet Wet Uniformering Loonbegrip wordt bewerkstelligd zou in één pennenstreek van tafel zijn, betogen Adelaar en Gradus. Bovendien, stellen zijn,  is de Belastingdienst weliswaar verlost van uitvoering van de zorgtoeslag, maar staat daar de uitvoering van een nog gecompliceerdere inkomensafhankelijke bijdrage tegenover. Zeker omdat een dergelijke operatie tot herverdelingseffecten leidt die weer gerepareerd moeten worden.

Basis van het zorgstelsel

“Introductie van de nieuwe basisverzekering in 2006 markeerde het einde van een lange discussie. In de loop van de jaren tachtig werd helder dat het aanbodgerichte curatieve zorgstelsel niet voldeed. Veel overheidsbemoeienis stond effectief zorgaanbod in de weg. Om op de markt voor zorgverzekeringen prijsconcurrentie mogelijk te maken werd voor iedereen een reële nominale premie geïntroduceerd. Dat principe is nu van tafel. Weg basisidee van het zorgstelsel, dat nog niet de kans gehad heeft om zich echt te bewijzen. Een stelsel waarvan de toonaangevende veldpartijen wensen dat het blijft voortbestaan” aldus Adelaar en Gradus.

Operatie geslaagd, patiënt overleden

“Het nieuwe kabinet gaat met zevenmijlslaarzen terug in de tijd. Plots zijn we nog maar één stap verwijderd van het inefficiënte en logge ziekenfondsmodel. Efficiëntie en kwaliteit zullen eronder lijden. Als het plan Europeesrechtelijk haalbaar blijkt, heeft het er alle schijn van dat de PvdA de ideologische slag om het zorgstelsel heeft gewonnen. De door de PvdA voorgestane budgettering van de zorg is niet in het regeerakkoord beland, maar dat is een pyrrusoverwinning voor de VVD. Via de achterdeur wordt het zorgstelsel dat minister Hoogervorst (VVD) invoerde alsnog om zeep geholpen. Bovendien zorgt het zogenaamde eerlijke en sociale voorstel voor een krimpende arbeidsmarkt. Operatie geslaagd, patiënt overleden.”

11 Reacties

om een reactie achter te laten

Frank Conijn

31 oktober 2012

De hoeksteen van een kosteneffectieve zorg is concurrentie tussen zorgaanbieders op basis van uitkomstfinanciering, niet concurrentie tussen zorgverzekeraars. Het is zelfs zo dat één, publieke zorgverzekeraar veel beter is dan verschillende zorgverzekeraars (inclusief meerdere ziekenfondsen).

De gegarandeerde voordelen daarvan:

* geen solvabiliteitseisen meer (er komt daardoor zelfs een waarschijnlijk aanmerkelijk kapitaal vrij);
* minder overheadkosten;
* men is ermee af van de onderling verschillende zorgkwaliteitsindicatoren die nu gehanteerd worden door de verschillende verzekeraars. Dat is ook een publiek belang;
* voor zorgaanbieders scheelt het veel tijd in de onderhandelingen en bij de administratie;
* voor huisartsen wordt verwijzen makkelijker. Met verschillende verzekeraars en selectieve zorginkoop moeten huisartsen eerst uitzoeken met welk ziekenhuis de verzekeraar van die patiënt een overeenkomst heeft voor die klacht;
* zorgverzekeraars hoeven geen geld meer uit te geven aan reclamecampagnes.

En last but not least: een véél effectievere zorgregisseur. Eén, publieke zorgverzekeraar is prima te combineren met selectieve zorginkoop (op basis van zorguitkomsten), dus de stelling dat we met zo'n verzekeraar terug in de tijd zouden gaan houdt in het geheel geen stand.

Verder is van belang dat de EU zo'n verzekeraar gewoon toestaat, in tegenstelling tot wat de auteurs suggereren. Groot-Brittannië en Spanje bewijzen dat. Weliswaar moet dan de gehele nominale premie gefiscaliseerd worden, maar dat is toch al bijna het geval met de nieuwe plannen.

Voor meer informatie zie www.gezondezorg.org/een-zorgverzekeraar.php.

Anoniem

31 oktober 2012

De hoofdlijnen die nu bekend zijn, lijken inderdaad de concurrentie op prijs te verminderen. Dat is echter geen wens van de PvdA en zeker ook niet van de VVD. Dat zal dus ook niet gebeuren. Wat de regeringspartijen wel willen is nu nog niet duidelijk.

ANH Jansen

31 oktober 2012

Het is allemaal veel banaler.

Trefwoorden zijn kwaliteit, openbaarheid, transparantie en de Algemene Beginselen van Behoorlijk Bestuur.

http://www.skipr.nl/actueel/id12664-internationale-vergelijking-zorgresultaten-dichterbij.html

En beluister deze deskundige op het gebied van kwaliteit en stel vast de zorgverzekeraars in Nederland nimmer werk hebben gemaakt van het serieus inkopen van zorg van de beste kwaliteit tegen de beste/laagste prijs zuiver en alleen omdat er geen data over de kwaliteit zijn in dit land die betrouwbaar zijn!

Nederland behoort tot de slechtste landen in de EU. En dat dankzij de verzekeraars!

De Zweden laten zien hoe het wel moet en kan. En tegen lagere kosten dan de Nederlandse verzekeraars berekenen.

Nederland gaat echter ZiN oprichten; kwaliteit is ook daar ondergeschikt aan kosten. Gaat niet werken.

CDA'er A Klink heeft in zijn Oratie verklaard waarom het systeemmodel Zorgstelsel 2006 in Nederland is doorgevoerd: dan gelden de algemene beginselen van behoorlijk bestuur niet meer en zijn onderhandelingen over prijs eenvoudiger te voeren; vandaar de rol van de private zorgverzekeraars en de spelregels van de private markt zoals de toezichthouders dat zien; Theo Langejan in Zorgvisie: zorgverzekeraars mogen alles eisen en alles willen; zij hebben als enigen de zorgplicht en niet de zorgaanbieders. Faillisement van een zorgaanbieder is niet het einde van de zorg.

Algemene Beginselen van Behoorlijk Bestuur zijn van kracht in een Nationaal Ziekenfondssysteem en daarom wil het Openbaar Bestuur/ de politiek dat niet.

A Klink in zijn Oratie. Consultant in dienst van Booz&Co. Ex Minister van VWS en zelf mede-ontwerper van het systeemmodel als medewerker van het WI CDA.

Dan moeten wij A Klink wel geloven.

Hoe pervers kan een mens zijn of worden?

Hannah Ahrandt's 'banaliteit van het kwaad' komt dan toch op het netvlies.

De EU Commissie heeft de 10 miljard euro opgepotte ziekenfondspremies die bij de start van het systeemmodel 2006 aan de private verzekeraars zijn gegeven beoordeelt als zijnde Staatssteun. De termijn is 10 jaar. Na 2016 vervallen deze 10 miljard euro aan de verzekeraars.

In 10 jaar tijd zijn de lonen, salarissen, inkomens e.d. in de zorg drastisch omlaag geschroefd. Een prestatie die onder een ziekenfondsmodel nimmer zou zijn gelukt. Dat maakte A Klink in zijn Oratie duidelijk.

Hamvraag is dan ook of het Openbaar Bestuur/de Politiek na 10 jaar door blijft kauwen op een afgekloven bot of toch haar eindverantwoordelijkheid gaat nemen?

De Zweedse Expert geeft het antwoord wat het gezonde verstand zegt.

Frank Conijn

1 november 2012

@ ANH Jansen:
U stelt: "De EU Commissie heeft de 10 miljard euro opgepotte ziekenfondspremies die bij de start van het systeemmodel 2006 aan de private verzekeraars zijn gegeven beoordeelt als zijnde Staatssteun. De termijn is 10 jaar. Na 2016 vervallen deze 10 miljard euro aan de verzekeraars."

Maar logischer zou ik vinden als de EC zou stellen dat die 10 miljard voor 2016 moeten zijn terugbetaald aan de staat. Staatssteun aan bedrijven mag toch niet?

En als het geld toch vervalt aan de verzekeraars, is dat dan op basis van een wet of een uitspraak van een bestuursorgaan en zo ja, welke uitspraak?

Anoniem

1 november 2012

De inkomensafhankelijke premie is waanzin.

Een veel gebruikt idee is 'de vervuiler betaald', in de zorg betekent dit de gebruiker betaald. In het stelsel dat we nu hebben is het een gegeven dat lagere sociale klassen meer zorg gebruiken dan hogere sociale klassen. In het vereveningsstelsel is inkomen een belangrijke determinant voor zorgkosten (naast bv leeftijd, geslacht, postcode en de eigen zorghistorie). Nu krijgen we een situatie dat degene die hoge kosten maken de laagste premie gaan betalen, Waanzin! Via sturing met eigen risico zetten we een rem op gebruik.

Als we al nivellering willen, waarom dat voor de ingewikkelde weg kiezen om dit via de zorgpremie te doen. Doe dit via de geeigende weg via de loonbelasting. Val private ondernemingen niet lastig met inkomenspolitiek!

Ons stelsel begint nu net een beetje te werken. We zien dat de premies voor 2013 geen grote stijgingen kennen. Een aantal daalt, een aantal schommelt rond de 0 plus/min. Waarom iets dat werkt nu volledig onder uit schoffelen en alle partijen weet ik hoeveel geld uit laten geven aan systeemaanpassingen terwijl we met z'n allen met de zorg bezig moeten zijn. Waanzin!!

Als ik straks € 400 per maand moet gaan betalen dan wil ik ook waar voor mijn geld en ga ik wellicht bij iedere klachtje gelijk naar de specialist. Dit werkt gebruik van zorg in de hand. Als je straks misschien €20 pm betaald dan lijkt het wel gratis en stap je ook gemakkelijk naar de arts toe. Ook dit werkt zorgconsumptie in de hand. Waanzin!!

De premies die wij nu allen betalen schommelen zo rond e € 100 pm. De verzekeraar mag daar 10% korting op geven (max volgens de ZVW). Als de nominale premie naar € 50 dan is de ruimte om korting te geven nagenoeg weg, verdwijnt het onderscheid dat we net gecreeerd hebben en gooien we eigenlijk het kind met het badwater weg. Waanzin!!

Iemand met een hypotheek, schoolgaande kinderen en een inkomen van 70k plus gaat er enorm op achteruit. Een zorgpremie die van ca €100 naar ca € 400 gaat betekent een verhoging van € 300, oftewel €600 bruto. Een normale reactie bij zo'n feitlijke inkomensverlaging is hand op de knip Dat is nou net wat we in crisis tijd niet nodig hebben. Met andere woorden: Waanzin!!

Ik heb deze verkiezingen op de VVD gestemd net als alle voorgaande keren. Ik denk dat de laatste keer is geweest.

Hugo Keuzenkamp

1 november 2012

Dit is een nogal wonderlijke discussie. Inkomenspolitiek en structuurpolitiek worden helemaal door elkaar gehaald. De verlaging van de nominale premie (en afschaffing van de zorgtoeslag) is inkomenspolitiek, niet meer en niet minder. Met de afschaffing kan je nivelleren, als je daar lol in hebt, je kan ook uitvoeringskosten (15 mln voor de zorgtoeslag) besparen. Maar dat gaat niet over betere zorg, of beter gebruik van zorg.
De nominale premie gaat omlaag, maar de bandbreedte in euro's blijft bestaan. Dus waar in 2012 de premies varieerden tussen de 1100 en 1350 euro, wordt dat in 2014 tussen de, zeg, 150 en 450 euro. Zullen burgers dan niet meer kritisch naar hun verzekeraar kijken, hebben verzekeraars dan geen prikkel meer om de afhandeling doelmatig te regelen en de zorginkoop scherp te houden? Ik geloof er niets van.

Jan Willem Thissen

1 november 2012

De bijdrage van de heer Keuzekamp is verhelderend. Dank daarvoor. Ik ben het met hem eens dat de bandbreedte tussen de nominale premies van verzekeraars bepalend is. Is er voldoende bandbreedte (verschil) dan heeft de burger wat te kiezen. Verzekeraars zullen dan scherp moeten blijven op inkoop/kosten en de concurrentie blijft dan bestaan.
Begrijp dus niet helemaal het verhaal van Raymond Gradus en Gerard Adelaar op dit punt. Wellicht nadere verheldering door hen?

wansink

1 november 2012

VRAAG: Als de zorgpremie van Rutte II ook overgehevelde delen AWBZ omvat, daalt de premie AWBZ dan navenant - of niet?

Adelaar

1 november 2012

Het is niet helemaal juist dat de bandbreedte gelijk blijft, althans niet binnen een positieve nominale premie. In plaats van ongeveer 1200 euro wordt de premie zo’n 400 euro. Er is dan minder ruimte om het verschil te maken. Wel blijven negatieve premies mogelijk. Het CPB verwacht echter dat deze, gezien de ervaringen in Duitsland, niet zullen worden ingezet. Daarnaast maken verzekeraars zich bij negatieve premies volledig afhankelijk van belastinggeld. Bovendien verworden ze in het voorstel min of meer tot betaalkantoren. Met slechts zeggenschap over 15 procent van het inkomen is de prikkel weg om te concurreren op de verzekeringsmarkt en om scherp in te kopen. Die prikkel is veel groter als je als verzekeraar over een groter deel van je inkomsten gaat. Na het voorstel van VVD en PvdA geldt kort door de bocht: dat belastinggeld komt toch wel. De inkomsten van de ene verzekeraar zijn grotendeels vergelijkbaar met die van andere verzekeraars. Daarmee verdwijnt de prikkel voor verzekeraars en dus voor de hele zorgketen.

Jan Willem Thissen

1 november 2012

Dank voor reactie heer Adelaar.
Toch lijkt mij verhaal van Keuzenkamp wel logisch. Als het verschil in nominale premie van verzekeraars circa 250 Euro kan zijn (verschil 150-450) en het verschil in verzekeringspremie tussen verzekeraars globaal ook 250 Euro was (verschil 1.100- 1.350) is het verschil in euro's niet wezenlijk.
Dus prikkel om voor verzekeraar te kiezen met laagste premie blijft ongeveer hetzelfde. De prikkel voor de burger voor een financiele keuze blijft ongeveer gelijk. Dat met grotere bedragen grotere verschillen theoretisch kunnen onstaan is (in theorie) waar, maar als dit feitelijk niet plaats heeft, blijft dit maar theorie.
Ik zie dus nog geen bewijs dat concurrentie tussen verzekeraars nu met Rutte II ten einde is. Hooguit zijn de mogelijkheden voor grote verschillen in premie kleiner geworden.

Frank Conijn

2 november 2012

De winstrekening van de zorgverzekeraars is toch een stimulans om selectief kosteneffectieve zorg in te kopen dan wel een bonus-malusbeloning in te voeren?

Top