ACTUEEL

RVZ: zorg is veel te versnipperd

De huisarts behandelt kwaal a, de fysiotherapeut kwaal b en de specialist kwaal c. Maar dat al deze kwalen van de patiënt te maken kunnen hebben met een achterliggende psychosociale problemen, wordt onvoldoende onderkend. Momenteel is de zorg veel te versnipperd, vindt de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ).

Achter veel gezondheidsproblemen gaan psychosociale problemen schuil. De raad pleit voor een ,,sterke, wijkgerichte basiszorg’’, georganiseerd door de gemeente. Op die manier komen patiënten niet onnodig in een langdurig zorgtraject terecht. Dit advies wordt vrijdag aangeboden aan staatssecretaris Martin van Rijn van Volksgezondheid.

Lastig

"In theorie snapt iedereen dat het veel beter is als zorgverleners onderling van elkaar weten wat ze doen bij een cliënt. Maar in de praktijk blijkt dat lastig te realiseren", aldus adviseur en projectleider Willem Jan Meerding.

Dat komt volgens Meerding doordat de verschillende zorgverleners elk hun eigen deskundigheid hebben en vanuit verschillende bronnen aangestuurd of gefinancierd worden, zoals door zorgverzekeraars en gemeenten. "Vandaar ons advies aan gemeenten om samen met zorgverzekeraars en zorgverleners te investeren in wijkgerichte basiszorgteams met huisartsen, verpleegkundigen en maatschappelijk werk."

Multiprobleemgezinnen

In Nederland zijn ongeveer 100.000 "multiprobleemgezinnen", dat zijn gezinnen die met gemiddeld zes instanties te maken hebben, zoals bijvoorbeeld maatschappelijk werk, jeugdzorg, schuldsanering en medische zorg. "Als deze instanties langs elkaar heen werken, gaat dit ten koste van het effect." De gezinnen moeten wel toestemming geven voordat persoonlijke gegevens worden uitgewisseld, benadrukt Meerding. "Maar van professionals horen we dat dit in de praktijk zelden een probleem is."

In de huidige opzet constateert de RVZ drie belangrijke knelpunten. Zo is voor veel mensen onduidelijk waar ze gepaste zorg kunnen krijgen. Aan de andere kant hebben hulpverleners er moeite mee de samenhang te beoordelen van mensen of gezinnen met meerdere problemen. En daardoor komt het dat zorgverleners in een onacceptabel aantal gevallen langs elkaar heen werken, volgens de RVZ.

Wijkgerichte zorg

Momenteel lopen er in verschillende gemeenten al proeven met deze wijkgerichte zorg. De RVZ adviseert om deze proeven snel uit te breiden. "Gemeenten moeten hiervoor het initiatief nemen. Ze kunnen bij wijze van spreken begin volgend jaar starten." (ANP)

4 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

7 december 2012

Wetenschap kan vaak helpen om licht te schijnen op vraagstukken die mensen die het uitvoerende werk doen niet overzien, maar in dit geval is het toch echt andersom. Niet wetenschappers maar mensen uit de praktijk weten het best hoe zij hun werk zouden moeten organiseren. Dat lukt vaak niet vanwege de financiering, niet omdat zij de zorgaanbieders het niet begrijpen. Dit advies had de RVZ beter niet kunnen uitbrengen, omdat dit onderwerp niet haar competentie is.

Liesbeth Oerlemans

8 december 2012

Inderdaad helemaal een met de vorige persoon die reageerde. We kunnen nog meer vergadergroepjes oprichten, maar zeker in een tijd van schaarste kunnen we dit geld beter besteden aan 'doen'. Gisteren ben ik voor de gemeente Haarlem weer gestart met het project 'gezond eten met een laag budget'. Bij dit project is uiteraard ook aandacht voor de psychosociale problemen. 2,5 jaar geleden voerde ik dit project ook uit. Ik kreeg zowel een uitstekende beoordeling van de deelnemers (eindelijk werd er met hen gepraat in plaats van over hen gepraat) als de opdrachtgever (hoofd Sociale Zaken). Toch heeft het 2,5 jaar geduurd voordat ik het project weer kon uitvoeren want er was geen geld. Dat gaat ondertussen bijvoorbeeld naar de GGD die in Amsterdam 261.000( !) euro ontving om zogenaamd gezonde lunches met wit brood en Cola Light aan te bieden (google voor details even op mijn naam met 'GGD-lunch: wit brood met Cola Light'). Laten we nadenken hoe we geld kunnen gebruiken voor gezonde 'doe-projecten' in plaats van praatgroepjes en ongezonde lunches (met subsidiegeld !)

van Santen

10 december 2012

Jarenlang heb ik als fysiotherapeute in de eerste lijnsgezondheidzorg gewerkt. Mijn specialisatie was psychosomatiek. Onbegrepen klachten dus. Ook ik kwam tot de conclusie dat de zorg beter kon. De tijdsinbreng werd gedicteerd door de zorgverzekeraars. En ook de beroepsomschrijving was voor mij erg limiterend. Een persoon kan bv lage rugklachten ontwikkelen door verkeerd gebruik van de rug, door stress, maar ook door malnutritie en darmproblematiek. Daar mocht ik als fysiotherapeute niets mee doen. De verwijzende artsen zagen meestal door gebrek aan tijd en interesse zelf het grotere verband niet. In mijn studie en HBO-nascholing fysiotherapie werd daar totaal geen aandacht aan besteed. Tegenwoordig werk ik als kinesiologe. Een fantastisch breed georienteerd beroep dat berust op kennis uit de natuurgeneeskunde, dietiek, psychologie en eeuwenoude energetische therapieen. Het stimuleert het zelfherstellende vermogen dat (bijna) ieder mens heeft. Genezing komt voornamelijk van binnenuit. De hedendaagse medische wetenschap werkt het meest met farmacie. Met de meeste medicijnen (antibiotica, ontstekingsremmers, cholesterolremmers, bloeddrukremmers, maagzuurremmers, Ritalin) worden klachten onderdrukt, i.p.v. dat lichaamsprocessen worden hersteld. Helaas zie ik regelmatig mensen met klachten t.g.v. bijwerkingen. Kinesiologie daarentegen schept de optimale omstandigheden, zodat een persoon zijn balans kan hervinden. Daarbij hoort veel voorlichting over voeding, leefstijl, detoxificatie, ontzuring, mindfullness, stressreducerende technieken en, als het nodig is, het gebruik van natuurlijke middelen, zoals kruiden, enzymen, probiotica, orthomoleculaire middelen, etc. Er komen mensen bij me, die van specialisten te horen kregen, dat ze met hun klachten moesten leren leven. Soms is dat zo, omdat er teveel is kapot gegaan in het lichaam. Maar vaker ontwikkelen mensen een betere lichamelijke en geestelijke gezondheid. Mits zij gemotiveerd zijn om blijvend dingen anders aan te pakken. Inderdaad, dat kost tijd en in deze maatschappij is tijd geld. Maar is voorkomen niet beter dan genezen? Het werkt op de langere duur kostenbeperkend. De kosten van de huidige gezondheidszorg rijzen de pan uit. Helaas zijn nu goed opgeleide holistisch werkende mensen (homeopaten) osteopaten, kinesiologen) met een BIG-registratie, etc. de klos door de laatste bezuinigingen. Zij moeten per 1-1-2013 hun BTW-vrijstelling inleveren. Als in de reguliere gezondheidszorg ineens 21% BTW zou moeten worden afgedragen, zou dat niet worden geaccepteerd. De kosten voor de patienten/clienten zouden teveel omhoog gaan. De natuurgeneeskundige zorg wordt in Nederland langzaam maar zeker het werken onmogelijk gemaakt. Juist daar waar minder versnipperd wordt gewerkt wordt gehakt....

W. Vos

10 december 2012

Samengevat: eGPO, een webapplicatie voor ‘integrated care’ voor een ‘multidiscipinary patiënt care team’, geeft meer inzicht in de levensparameters, problemen en vooruitzichten van de patiënt. Het SFMPC-model zorgt voor een passende functionele analyse. Naast (er)kennen van elkaars achtergronden en bekwaamheden komt er nu ook meer aandacht voor bevoegdheden en taken van behandelaars. Makkelijk implementeerbaar door al bestaande en omarmde visie ten behoeve van Ouderenzorg, politiek ondersteund, economisch en organisatorisch aantrekkelijk. eGPO is méér verwezenlijking van verantwoordelijkheid van de behandelaar jegens de oudere.

Top