ACTUEEL

Eén op de drie cliënten stapt voortijdig uit ggz

Eén op de drie cliënten stapt voortijdig uit ggz

Bijna een derde van de cliënten in de geestelijke gezondheidszorg (ggz) stopt de behandeling voortijdig. Dit meldt het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde (NVtZ) naar aanleiding van een groot internationaal onderzoek waaraan ook het Trimbos-instituut heeft deelgenomen.

Van de ruim achtduizend onderzochte cliënten in 24 landen viel gemiddeld viel 32 procent uit. In de hoge inkomenslanden was de uitval met 26 procent iets lager. De onderzoekers registreerden de grootste uitval na het tweede bezoek aan een zorgverlener (22 procent). Bij de psychiater vielen de minder mensen uit de boot dan bij de huisarts of een praktijkondersteuner ggz. Meer dan de helft van de hulpvragers in de eerste lijn bleek af te haken.

Meer aandacht

Volgens de onderzoekers moeten instellingen meer aandacht moeten besteden aan de eerste twee bezoeken, aangezien het onwaarschijnlijk is dat cliënten binnen een dergelijke termijn klachtenvrij zijn. In Nederland hebben in 2011 meer dan een miljoen mensen een beroep op de ggz gedaan, zo blijkt uit cijfers van Zichtbare Zorg. Niet meegerekend zijn de patiënten in de huisartsenpraktijk.

Verschillen

Volgens de onderzoekers is het opvallend hoezeer de uitvalpercentages voor dezelfde aandoening tussen verschillende zorgverleners variëren. Bij stemmingsstoornissen loopt dit percentage bijvoorbeeld uiteen van 1 tot 30 procent. De onderzoekers wijten dit aan “een aanzienlijke registratiebias”.

8 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

4 januari 2013

Waarom? Er zijn genoeg "cliënten", er is alleen te weinig geld. Als we deze mensen binnen boort houden dan gaan de uitgaven verder omhoog. Daarnaast is het behandelen VAB ongemotiveerde patiënten veelal niet succesvol. Prima zelfselectie dus.

Martin Oortwijn

4 januari 2013

Dat een derde van de GGZ clienten vroegtijdig afhaakt is een gegeven wat al decennia lang het geval is, en wat blijkbaar moeilijk te veranderen valt. Vaak wordt een '2-sporencontact' hiervoor als oorzaak gezien: de verwachtingen van client en hulpverlener zijn onvoldoende op elkaar afgestemd.

Misschien heeft de client veel te hoge verwachtingen, en mogelijk draagt de GGZ zelf -door hoge pretenties - wel bij aan deze verwachtingen.

Natuurlijk zal de client na 1 of 2 gesprekken de staat opmaken en afwegen of hij/zij verwacht geholpen te worden met de aangeboden hulp. Daar is niets mis mee. Het is wel jammer als dit gebeurt op onduidelijke of onjuiste gronden. Daarom is het zo belangrijk om met name tijdens de eerste contacten dit bespreekbaar te maken en de client expliciet te vragen naar diens verwachtingen, en naar de wijze waarop de cliënt de eerste contacten heeft ervaren. Hierbij kan gebruik worden gemaakt van technieken als ROM, CDOI, FIT e.d.

Overigens is het wel opvallend dat de dropout in de 1e lijn zo hoog is. Zou interessant zijn om uit te zoeken hoe dat komt. En de vraag of het erg is of dat het een 'natuurlijk' selectief proces is dat bijdraagt aan de betaalbaarheid van de zorg. Het zou alleen jammer zijn als deze zorg niet datgene oplevert waar het voor bedoeld is....

Roos

4 januari 2013

Dom antwoord anoniem. De klachten blijven, zullen oplopen en uiteindelijk verergeren en is er nog duurdere hulp nodig.
Geen enkel mens heeft gevraagd op deze psychische ellende.....
De juiste toenadering, emphatie, hulp....dat is wat nodig is en zal helpen.
Iedereen wil graag gewoon zijn, gezond zijn, mee doen.

Dat word voor het gemak vaal vergeten!

Ik zie de ellende, het verdriet, de zorgen al in mijn gezin.
De zoektocht naar hulp...
En vergeet de eigen bijdrage niet!
Ook zo een mega struikelblok, zeker als je die aan het eind van het jaar onder je neus geschoven krijgt.....

Noodgedwongen moeten stoppen.
Vanwege alle!
lees alle eigen bijdrage's.....want het is een optelsom!

Zorg voor laagdrempeligheid, goede hulp.
Psygiatrische patienten lijden echt, ga daar niet aan voorbij....

Koppenol

4 januari 2013

Zorg in de ggz voor goede zorg in plaats van voorspiegeling van allerlei zogeheten therapievormen die voor velen geen moer opleveren. Daarbij vallen een heleboel mensen bijvoorbeeld borderliners vaak vrouw niet te "genezen" in tegenstelling tot wat beweerd wordt en werd. En die lui hebben geen enkele verplichting, lopen de deuren plat van instellingen erbij en kosten Goud op deze manier..
Begin daar maar. Kun je gelijk gezien de kenmerken die tenskotte al jaaaaren worden benoemd in prima onderzoeken echt uitleggen aan die omstanders-burgers,
omdat heel veel ellende door niksdoen aan die mensen
ontstaat. Zeker in familierecht onder andere, waarna de rechter belazerd en wel, dat is namelijk al kenmerkend,
eindelijk kan gaan zorgen dat duizenden kindertjes voortaan geen gezag over wordt gegeven aan zulke figuren. Gevolg daarvan is een komplete patiëntjeskwekerij ook later namelijk. Aan gedupeerde omstanders- spoor van ex-partners- veelal vaders van kinderen en die kinderen zelf die aan alle kanten worden belazerd. M.a.w. er valt zat "winst" te behalen gelijk in Jeugdzorg en het recht en Familierecht met NAME.

Henk Kik

7 januari 2013

Er zijn mijns inziens 3 belangrijke redenen voor drop-out van patiënten:
- De zorgverlener brengt een te strikte scheiding aan tussen intake en therapie, waardoor de intake als 'verhoor' wordt ervaren i.p.v. onderdeel van het helpend proces;
- De zorgverlener sluit te weinig aan bij de visie van de patiënt zelf over het ontstaan en voortduren van zijn klachten;
- De zorgbehoefte van de patiënt staat niet centraal maar de vooringenomen visie van 'wat goed is voor deze patiënt.

Helaas hebben aandacht voor procedures en protocol de GGZ steeds meer gegeneraliseerd, 'mechanisch' en minder patiëntgericht gemaakt. Dit zal steeds meer toenemen omdat geld bepaalt gedurende het bewind Schippers. In een eerder stuk (hier) heb ik gewezen op de sociale en maatschappelijke gevolgen van het ad hoc inkrimpen van de verzekerde zorg:
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3358642/2012/12/05/Er-wordt-ad-hoc-geschrapt-in-zorgvergoedingen-zonder-zicht-op-de-sociale-effecten.dhtml

Voor het voorkomen van drop-outs wijs ik graag op het zo optimaal mogelijk bewust hanteren van de zogenaamde non-specifieke therapiefactoren die Jerome Frank (Persuasion and Healing) uitgebreid heeft beschreven.

Loeder

7 januari 2013

De GGZ is heel sterk gericht op de eigen organisatie, die helaas bestaat uit een eilandenrijk. Alles en iedereen werkt langs elkaar heen. Communicatief gezien tref je zelfgenoegzame hulpverleners met een overdreven geloof in eigen kunnen. De boodschap dat je als klant maar beter kunt meewerken voor een goed resultaat, wordt op geen enkele manier bewaarheid. Het tentoongespreide gedrag van enkele therapeuten ervoer ik als klachtwaardig. Voortzetting van de begeleiding (!) elders levert altijd een beter resultaat op.
De uitkomsten van dit onderzoek bevestigen wat er aan de hand is, de commentaren hierboven eveneens.

Smijtink

7 januari 2013

Ik ben het eens met reactie 5 Henk Klik, dat vaak de client niet centraal staat maar wel de vooringenomenheid van de hulpverlener hand in hand met het protocol.

Verder vraag ik me af of er ook vrijgevestigde BIG geregistreerde psychotherapeuten in het onderzoek zijn betrokken. Ik ken er veel en ik ben er vrij zeker van dat er in deze categorie hulpverleners erg veel kwaliteit te vinden is: zorgvuldigheid, aandacht, kennis.

Anoniem

7 januari 2013

Na traumatische ervaringen ben ik in de GGZ beland. Wat een hel!
Uiteindelijk heb ik toch de juiste hulpverleners gevonden. Vooral de gesprekken met ervaringsdeskundigen hebben bijgedragen aan mijn herstel.

Top