ACTUEEL

Brede zorgcentra kunnen wijkfunctie vervullen

Brede woon-zorgcentra kunnen een centrale functie vervullen in de wijk. Zo zouden bezuinigingen op dagbesteding voor ouderen deels kunnen worden opgevangen als bijvoorbeeld verenigingen een tegenprestatie leveren voor het gebruik van voorzieningen in het woon-zorgcentrum.

Dat idee oppert de Ouderenombudsman Jan Romme, nu deze centra zoekende zijn naar een nieuwe identiteit. “We gaan van een verzorgingsstaat naar een participatiestaat. Daarin past het idee dat mensen veel meer met elkaar en voor elkaar doen. Dat kan dus ook bij woon-zorginstellingen, die voor de directe omgeving alleen maar aantrekkelijker worden”, licht Romme toe.

Woon-zorginstellingen

“In sommige zorgcentra kun je à la carte eten. Heerlijk. Ik ken er zelfs één waar een bruine kroeg in is gevestigd. Daar komen mensen uit de buurt gewoon hun pilsje halen.” Romme wil maar aangeven dat er tal van mogelijkheden zijn om zorgcentra ook daadwerkelijk die buurtfunctie te geven.

Het Nationaal Ouderenfonds, waarvan de Ouderenombudsman een dienst is, heeft onder 50 woonzorginstellingen onderzoek gedaan naar onder meer de toekomst van deze centra. Daaruit is duidelijk geworden dat ze veel uitdagingen zien, onder andere in het aantrekken van nieuw publiek uit de directe omgeving.

Zelftstandigheid ouderen

Volgens Romme zijn veel ouderen en vooral 75-plussers de weg kwijt. “Ze weten niet meer waar ze staan. Ze moeten steeds meer zelf regelen en dat in het digitale tijdperk. Ondertussen verandert er steeds meer door allerlei kabinetsmaatregelen. Er wordt geregeerd naar de waan van de dag, lijkt het wel. Het ene moment moeten ouderen zo lang mogelijk zelfstandig blijven wonen, maar als er dan fors wordt bezuinigd op de dagbesteding voor ouderen en de thuiszorg, wordt dat wel heel moeilijk.”

Oplossingen

De Ouderenombudsman merkt in zijn contacten met de politieke partijen in de Tweede Kamer dat ook daar langzaam het besef ontstaat dat ouderen op allerlei manieren te zwaar worden getroffen. Tegelijkertijd weet hij dat het niet helpt om met ouderen mee te huilen; dat het beter is oplossingen aan te reiken. Daarom is hij op zoek naar meer ideeën die zaken voor ouderen kunnen verlichten: “De realiteit van vandaag is niet de realiteit van morgen. Dat moeten we ons realiseren.” (ANP)

2 Reacties

om een reactie achter te laten

Wilmes

25 februari 2013

Dit is een mooi voorbeeld van denken in oplossingen in plaats van alleen maar roepen dat het niet kan en anders moet. De oplossing om de verpleeg- en verzorgshuizen betaalbaar te maken en daarmee beschikbaar voor de vraag naar ouderenvoorzieningen ligt in het feit dat de “te dure voorzieningen” gezond geëxploiteerd moeten worden. Dat betekent dat deze voorzieningen geschikt gemaakt moeten worden als spil in de wijk door ze een ontmoetingsfunctie te geven waar mensen met elkaar en voor elkaar bezig zijn. Naast het vraagstuk omtrent de financiering van het vastgoed vraagt dit ook een transitie van de dienstverlening in deze gebouwen. Het standaard intramurale dienstenpakket zal moeten plaatsmaken voor servicearrangementen op maat voor de diverse gebruikers groepen. Indien de met sluiting bedreigde verpleeg- en verzorgshuizen instaat zijn servicearrangementen aan te bieden waar vraag naar is, dan kunnen deze centra op een gezonde manier geëxploiteerd worden. Deze voorzieningen bewijzen dan hun bestaansrecht en bieden daarmee een oplossing voor de huisvesting van en dienstverlening aan ouderen.

Anoniem

27 februari 2013

Woon-zorgcentra kunnen niet alleen een wijkfunctie vervullen, maar eveneens de rol van REC (Regionaal Expertise Centrum) De WZ centra zijn specialist in ouderenzorg. Door het benutten van die expertise wordt ouderenzorg eenduidiger en gerichter ingevuld, ontlast de huisarts en de mantelzorgers. De wijkvoorziening kan idd breed ingezet worden. Laat ouderen die nog thuis wonen bijv. meedoen met de maaltijden (ipv met tafeltje dekje alsnog achter de geraniums te blijven zitten) Een betaalbaar alternatief én sociale contacten. Zo blijft men zelfstandig, heeft sociale contacten, kent de taak en functie van het WZ centrum, dus mocht het moment daar zijn dat iemand echt in een WZ centrum opgenomen MOET worden, dan is de persoon bekend bij het WZ centrum en het WZ centrum bekend bij de nieuwe bewoner, hetgeen de drempel op functionele wijze verlaagt. Ook gezamenlijke sport- en bewegingsactiviteiten, ontspanningsactiviteiten dragen bij aan een socialer klimaat voor de vereenzamende oudere. Laat zelfstandig wonende ouderen ook meehelpen in het WZ centrum (zolang dit verantwoord is) Dat geeft ze het gevoel dat ze er bij horen en dat zij er nog steeds toe doen. Zo belangrijk!! Ik zou graag met de heer Romme om de tafel zitten om eea wat vollediger en concreter in te vullen en zo tot implementatieformats te komen. Anders blijft het een papieren tijger die nooit uit zijn kooi komt!

Top