ACTUEEL

Achmea stapt af van aanneemsom bij zorginkoop

Achmea stapt af van aanneemsom bij zorginkoop

Zorgverzekeraar Achmea stapt bij de inkoop van ziekenhuiszorg af van het gebruik van aanneemsommen. Het afspreken van een vast totaalbedrag, zoals de afgelopen twee jaar is gebeurd, staat selectieve zorginkoop -waarbij op productniveau wordt gekeken naar kwaliteit, prijs en doelmatigheid- in de weg, zo constateert Achmea.

“Als er in Nederland alleen nog maar huizen op basis van aanneemsommen gebouwd zouden worden, weet op een gegeven moment niemand meer wat een deur of kozijn kost”, vat Wout Adema, directeur curatieve zorginkoop, de bezwaren tegen aanneemsommen samen. “Vanuit het oogpunt van transparantie moet je uiteindelijk de losse elementen individueel kunnen beprijzen.”

Onderbehandeling

Naast het gebrek aan transparantie beneemt het gebruik van aanneemsommen ook het zicht op de doelmatigheid van de geleverde productie, waardoor verzekeraars het risico lopen om te duur in te kopen. “Als je met iemand afspreekt om voor een vaste prijs een bepaalde hoeveelheid producten te leveren, ontstaat de neiging om net iets minder te doen”, licht Adema toe. “In de ziekenhuizen spreek je dan over onderbehandeling.”

Te veel betaald

Daarbij zijn er vorig jaar minder mensen naar het ziekenhuis gegaan dan verwacht. Daardoor hebben de zorgverzekeraars meer zorg ingekocht dan nodig. Tegenover Zorgvisie bevestigde Adema in januari dat Achmea hierdoor circa 40 miljoen euro te veel betaald heeft aan de ziekenhuizen.

Overgang

Voor 2013 hanteert Achmea een overgangssystematiek waarbij nog wel sprake is van een aanneemsom, maar deze is voor 2,5 tot 5 procent voorwaardelijk. Daarnaast verbindt Achmea voor 2013 ook duidelijke doelmatigheidsafspraken aan de aanneemsom. “Van een domme aanneemsom, gaan we naar een slimme aanneemsom”, stelt Adema. “Uiteindelijk verdwijnt die aanneemsom in 2014 helemaal.”

Macrokostenbeheersing

Het hanteren van aanneemsommen, zoals naast Achmea ook de andere grote zorgverzekeraars hebben gedaan, is ten dele een uitvloeisel van het bestuurlijk hoofdlijnenakkoord. Hierin zijn zorgverzekeraars en ziekenhuizen overeengekomen dat de ziekenhuiskosten jaarlijks met niet meer dan 2,5 procent mogen stijgen. De nadruk op macrokostenbeheersing met verzekeraars in de rol van budgetbewaker heeft de verzekeraars er toe gebracht om met individuele ziekenhuizen een vaste aanneemsom of productieplafond af te spreken.
Daarnaast wilden de verzekeraars met de aanneemsommen de onzekerheid rond de nieuwe DOT-financiering en de uitbreiding van het vrij onderhandelbare B-segment naar 70 procent van de ziekenhuisproductie ondervangen.  

12 Reacties

om een reactie achter te laten

Schulte

28 februari 2013

Als Adema de details prijsgeeft dan zal ik voorspellen welke ongewenste effecten het gevolg zullen zijn.

Arend Jan Poelarends

28 februari 2013

Meer details en toelichting op: http://zorgkwaliteit.dialogen.skipr.nl/discussies/aanneemsommen-verleden-tijd-uitdaging-verzekeraar.157686.lynkx

van Zanten

1 maart 2013

Laat al die managers in de zorg maar eens een maandje stage lopen in een productiebedrijf waar je tot achter de komma weet wat elk onderdeel kost en wat de proceskosten zijn. Kwaliteit kun je van minuut tot minuut meten zodat je ook in staat bent om bij alles wat er fout gaat te leren en de feedback te geven in het werkproces. First time right spaart enorm veel geld en verhoogt de kwaliteit fors, in de zorg is het nog heel veel trial and error, gebrek aan informatie door vendor lock-in en legacy ICT systemen en vooral niet leren van fouten.

Principes uit productiebedrijven zijn 1:1 toe te passen in de zorg maar het belang bij velen (en dat zijn doorgaans niet de artsen, die gaan vrijwel altijd voor de beste kwaliteit) is om de huidige situatie in stand te houden, bang hun baan te verliezen of aangesproken te worden in een inefficient werkend systeem.

Zwaneveld

1 maart 2013

Onvoorstelbaar. 40 miljoen over de balk gegooid! De oplossing voor kostenbeheersing in de zorg vind je niet bnnen het huudige stelsel.
Maar meneer van Zanten...zorg is geen productiebedrijf. Juist doorr NIET te weten wat alles kost gaan managers in de zorg zich weer bezig houden met waar het om te doen is nml zorg verlenen. Daar kan je net zo hard op sturen en is per definitie effectiever en daardoor goedkoper. In de praktijk ook echt ervaren.
Weg dus juist met tot onder de hoofdkussen doorgerekende ZZP's l!

Anoniem

1 maart 2013

Hoezo over de balk gegooid? Dat geld is toch niet kwijt. Ziekenhuizen gebruiken dat geld om hun solvabiliteit te versterken.

Michel

1 maart 2013


Achmea heeft gewoon heel slim 2 jaar lang informatie opgehaald uit de markt, en gaan vanaf de afspraken 2014 die informatie inzetten om prijzen te drukken en zo nog meer winst naar het buitenland over te hevelen door extra buitenlandse concernkosten door te belasten aan de Nederlandse zorgpremie betaler.


@ van Zanten,

Als zorg een productiebedrijf zou zijn, dan zouden ook allerlei afwijkingen die buiten de normen vallen, als uitval weggegooid moeten worden. Dat lijkt me een beetje sneu voor de familie van die patiënten.

van Zanten

1 maart 2013

@Zwaneveld: Uw reactie is typerend en de belangrijkste reden om vooral niets te willen veranderen aan de huidige werkwijze. De zorg kan heel veel leren van andere sectoren maar is daar blind voor onder het mom 'maar wij zijn anders'. Niet dus, een heel groot deel is gewoon productie zodra je weet wat je moet doen. Alleen daar mankeert het ook nog wel eens aan door foute diagnoses bij gebrek aan informatie of toegang tot kennis.

Betere zorg verlenen door iets niet te weten? Dat lijkt op een struisvogel die aan de mol vraagt hoe de wereld er uit ziet. Hoe dat uitpakt weten we inmiddels met zorgkosten die exponentieel stijgen en steeds hogere premies die burgers en bedrijven moeten ophoesten. Helaas, het geld komt toch wel binnen denken velen nog steeds in de sector. Verzekeraars kijken ook primair naar de marge die ze halen, niet naar het totaal. Waar we vanaf moeten is een soort koehandel over samengestelde kosten terwijl de focus moet liggen op hoe je het werk goed doet, dan gaan de totale kosten ook omlaag en daarmee onze premies. Universele principes kun je gewoon overnemen uit andere sectoren.

Alberts

1 maart 2013

@van Zanten;
qua bedrijfsprocessen kun je de zorg wel vergelijken met andere sectoren maar wij als samenleving vinden niet alle consequenties die daarbij voor die andere sectoren gelden, acceptabel wanneer het over zorg gaat en als totaal maakt dat de zorg toch wel een specifieke tak van sport. Ik vind dus dat de zorg wél anders is en dat je op moet passen met het overnemen van universele principes.
Hogere kwaliteit tegen lagere kosten is in elke sector problematisch, en in de zorg al helemaal omdat er verhoudingsgewijs veel maatwerk geleverd moet worden.

Postema

1 maart 2013

Dit is een artikel voor inkopers en rekenexperts. Maar..... waar is de klant, ik bedoel de zorgvrager, de burger? Hoe vertaalt zich een dergelijk verhaal naar mijn belang? Door de cijfermatige benadering van zorg, lijkt het hanteerbaar. Je draait aan een knop en er rolt iets uit. Dat maakt de zorg tot een abstractie waar een burger zich niet verantwoordelijk voor voelt. Die gedraagt zich als een 'rupsje nooitgenoeg' want het wordt toch wel betaald.
Volgens mij zou het helpen als dergelijke abstracte cijferdiscussies worden vertaald naar... wat betekent dit voor de klant? (die burger dus). Dan maak je degene waar het primair allemaal om te doen is, weer een speler in het geheel. Een speler die zich medeverantwoordelijk voelt en kán voelen en dan opeens misschien ook wel bereid blijkt zich volwassen te gedragen.
Maar zolang de klant (burger) wordt gezien als .... ja als wat eigenlijk....(melkkoe of lastpak of...?) dan blijft het een leuk gegoochel met cijfers voor de liefhebber, en rupsje nooitgenoeg zal nooit uitgroeien tot een mooie vlinder.

Dekkers

1 maart 2013

@ VanZanten en Albers,
Ik kan mij in beide reacties goed vinden. Ik vind de stap van Achmea dan ook veelbelovend. Directie en management van een zorginstelling zouden juist exact de eigen kosten inzichtelijk moeten hebben (a la productiebedrijf). Het gaat er vervolgens om, wat je hier mee doet. Want het is ook even logisch dat een zorginstelling geen fabriek is. Maar als je inzichtelijk hebt wat iets kost en wat iets oplevert, kan je daar in nuance wel op sturen. Bijvoorbeeld door betere inkoopafspraken met leveranciers te regelen of een effectievere productie te organiseren. Meten = weten, dat is de basis en die mist bij het gros van bestuurders cq managers.

Schulte

1 maart 2013

@ Arend Jan Poelarends. Ik heb het stuk gelezen maar het bevat weinig details. PxQ suggereert dat ziekenhuizen hun budget moeten verdienen (ik neem aan dat Q niet onbeperkt is) en dat lijkt op de oude budgetsystematiek. Als Q wel vrij is dan zal de productie weer onbeheersbaar stijgen. Hoe kwaliteit een rol speelt in de totstandkoming van P is ook onduidelijk. Zonder een voldoende vergoeding voor kwaliteit dreigt een daling van die kwaliteit. Kortom, we hebben meer details nodig om te voorspellen hoe zorgaanbieders zullen reageren.

Kars Sterenborg

2 maart 2013

Volledig eens met Van Zanten. Een groot deel van de zorg, te beginnen bij de ziekenhuizen kan veel efficienter worden ingericht, waardoor doorlooptijden, zeker bij eerste bezoeken gigantisch gereduceerd kunnen worden. De diverse processen, lees behandelingen, moeten a la industriele bedrijfstak geanalyseerd worden. Lean en mean.

En nee, nu niet weer gaan roepen dat het om mensen gaat en kwaliteit en wat dies meer zij. Natuurlijk houden we daar rekening mee, dat doet de industrie ook anders kunnen ze wel sluiten.

Top