ACTUEEL

‘Kwaliteitsindicatoren schieten doel voorbij’

Kwaliteitsindicatoren in de gezondheidszorg schieten hun doel voor bij. Door de veelheid van indicatoren, de bijkomende administratieve lasten en diffuse interpretatie gebruiken veel professionals ze niet om hun professioneel handelen mee te evalueren.

Dit stelt hoogleraar interne geneeskunde Margriet Schneider van het UMC Utrecht, die op 21 maart haar oratie hield. Kwaliteitsindicatoren zijn bedoeld om zorgkwaliteit meetbaar en transparant te maken. Maar volgens Schneider zijn er met circa 2200 veel indicatoren, waarover bovendien verschillende interpretaties bestaan. Daarbij brengen ze volgens Schneider “enorme administratieve lasten” met zich mee. Om deze redenen vinden zorgprofessionals een groot deel van de huidige indicatoren niet relevant of maatgevend en gebruiken ze daarom niet om hun dagelijks handelen mee te evalueren.

JCI

Schneider hoopt dat het nieuwe kwaliteitsinstituut orde gaat scheppen in de veelheid van kwaliteitsindicatoren. Daarnaast pleit ze voor een bredere toepassing van toetsing vanuit een integraal perspectief op kwaliteit. Om die reden juicht ze de toetsing die het UMC Utrecht nu door de Joint Commission International (JCI) toe.

Voortouw

Dit alles laat volgens Schneider onverlet dat artsen de verantwoordelijkheid om de zorg veiliger, beter en doelmatiger te maken niet kunnen afschuiven op managers. Ze moeten op dit terrein zelf het voortouw nemen door multidisciplinair te werken, teambesluiten te nemen, klinische zorgpaden te adopteren en richtlijnen en standaarden te ontwikkelen vanuit wetenschappelijke verenigingen.

Doorbreken

Om deze nieuwe benadering van het artsenvak samen te vatten, hanteert Margriet Schneider de term ‘collectieve professionele autonomie’.  “We moeten de aloude routine van casuïstiek en individueel handelen doorbreken”, vindt Schneider. “Of een arts een mooie kunst kan in de OK, veel kennis heeft of een fantastische diagnose stelt, is allang niet meer genoeg. We moeten juist een collectieve professionele autonomie omarmen.”

Opleiding

Ook de opleiding van specialisten moet aangepast worden, vindt Schneider. Thema’s als persoonlijk leiderschap, de kracht van collectieve autonomie, een integraal perspectief op kwaliteit moeten een intrinsiek onderdeel zijn van de opleiding tot arts en de opleiding tot internist.

5 Reacties

om een reactie achter te laten

Jagessar

26 maart 2013

‘collectieve professionele autonomie’. Juist ja. Zoiets als wat de politiek, met Dijsselbloem voorop, heeft met de EU. Dat hele volkeren gedwongen worden een een eenheid te zien waar die helemaal niet is waardoor het dus uiteindelijk een soort valse eenheid wordt met alle gevolgen die we nu allemaal aan den lijve ervaren.

En natuurlijk moeten wij artsen dat ook gaan geloven. En natuurlijk wordt je daar hoogleraar mee met zulke vakidiotie. Het heeft nu immers de status van 'wetenschappelijk'?

“Of een arts een mooie kunst kan in de OK, veel kennis heeft of een fantastische diagnose stelt, is allang niet meer genoeg. We moeten juist een collectieve professionele autonomie omarmen.”

Wat valt er nog te omarmen als het individu niet meer meetelt? Dwaas mens. Ze zal het nog ver schoppen straks in de politiek, een soort medische Dijsselbloem en zorgen dat
de innovatieven onder ons uit welbegrepen eigenbelang hun mond maar dicht houden want tegen zoveel dwaasheid is niets opgewassen. De politiek zal haar wel omarmen: 'de ultieme gedachte', waar de politiek al die decennia naar heeft gezocht om het VVD marktdenken in ieders bewustzijn ingestampt te krijgen.

Een soort verlichtingsdenken sluipt de wetenschap binnen. En artsen worden weer murw geslagen met dit zoveelste professorale ego dat groeit door het 'professioneel collectief' nog dieper in het puin te trappen van de afgebroken verzorgingsstaat, geholpen door het onwetende publiek en de media.

Schippers zal haar wel omarmen namens het collectief.

Anoniem

26 maart 2013

Schieten de indicatoren hun doel voorbij wanneer ze niet door professionals gebruikt worden? Geenszins. De indicatoren zijn bedoeld als keuze-informatie voor patienten en als zorginkoopinformatie.

Als de JCI accreditatie beter helpt dan de indicatoren om de kwaliteit te verbeteren dan is dat prima. Als de JCI wordt gebruikt ter vervanging van indicatoren dan is dat helemaal verkeerd.

Bovenstaande wil natuurlijk niet zeggen dat de kwaliteitsindicatoren zelf niet veel beter kunnen en moeten. De zwakke plek van de indicatoren is dat zij geen beeld geven van de kwaliteit zoals die door de patient wordt gevraagd.

MRF

26 maart 2013

Ik kan het alleen maar eens zijn met de conclusie van Schneider. Natuurlijk moeten er kwaliteitsindicatoren zijn, maar dan wel kwaliteitsindicatoren die hout snijden en die niet de extreme administratieve last met zich meebrengen die ze nu doen.
Ik heb liever "handen aan het bed" dan dat ik weer extra administratieve krachten bij een ziekenhuis en bij de verschillende instantis die de ingevulde kwaliteitsindicatoren weer verder moeten verwerken erbij krijg.
Kijk eens wat de zogenaamde transparantie aan administratieve lasten met zich mee brengt. Hoveel specialisten en verpleegkundigen zou je hiervan extra kunnen laten werken bij dezelfde kosten.
Het hele systeem is gebaseerd op wantrouwen - en dit is nooit een goede raadgever voor wat voor relatie dan ook, dus ook niet voor een patient-behandelaar relatie.
Openheid: ja! Indicatoren: ja, maar dan wel behqapbaar, niet 23 verschillende lijsten die de vragen weer net iets anders stellen.

Anoniem

27 maart 2013

Afgelopen week eens niet als professional (manager) maar als patiënt de zorg (UMCu) mogen ervaren.
Natuurlijk moet kwaliteit ad hand van indicatoren gemeten worden! Maar dan wel aan indicatoren die ook daadwerkelijk informatie opleveren over kwaliteit Vd geleverde zorg!

Wat betreft de poliklinische oncologische medisch specialistische, verpleegkundige én administratieve zorg kan men JCI met open armen en een gerust hart ontvangen. Bovengemiddelde score ligt op ze te wachten.
De verpleegafdeling heelkunde zou ik als RvB, die graag de JCI accreditatie wil binnen halen, even sluiten.
Informatie-, communicatie-, medicatiemissers stapelden zich op.
Eén voorbeeld uit de helaas lange en almaar langer wordende rij. Geeft de apotheek geen foutmeldingen af als voorgeschreven medicatie volgens standaard protocol niet matched met medicatie waarmee patient binnenkomt?
Kwestie van mismanagement? Foute verhouding gediplomeerd en verpleegkundigen in opleiding? In elk geval was van goede kwaliteit van zorg geen sprake, ik durf de stelling wel aan dat er zorg ver onder de vereiste minimum standaard werd en wordt geleverd op deze afdeling.
Overigens vond ik tt nog toe het concept Gastvrijheid beetje onzin, inmiddels ben ik vanuit patiënten perspectief een heel andere mening toegedaan.
En gemiddeld zo'n 10 Tt 15 minuten wachten voor iemand op een bel reageert is toch wat lang en zorgt voor toename onrust - stel dat je niet dat glaasje water voor bij de pillen wilt, maar dat je net post ok onderuitgegaan bent id badkamer?

Dus goede indicatoren noodzaak, daarin vooral ook meenemen wat de kwaliteit van uitvoering is - de keurige protocollen en procesbeschrijvingen zijn van weinig waarde als ze niet worden toegepast en waar nodig in de individuele situatie aangepast!

van Heemstra ZorgSteedsBeter

27 maart 2013

indicatoren alleen om professioneel handelen te evalueren en om de zorg meetbaar en transparant te maken?!.... Vanuit 'lean'-optiek, missen we dan de belangrijkste boodschap: indicatoren gebruiken om vanuit je eigen professie én organisatie doelen te stellen die belangrijk zijn voor je visie, zoals zorgkwaliteit. En als je afwijkingen op je doel meet, is dat een aanleiding om te onderzoeken hoe je kunt verbeteren, om daarna je doelen steeds hoger te stellen. Dus naar permanent verbeteren. Meetbaar en transparant, dat wel. Inderdaad in multidisciplinair teamverband. Collectieve professionele autonomie is daarvoor een mooie aanduiding. Maar reken dan wel de managers tot de professionals en beperk je niet tot alleen de medici. Dat is pas echt multidiscilplinair, ook al zijn we dat nog niet gewend. Zo ontdek je aanzienlijk meer verspillingen en verbeterkansen. Elke dag weer. Spannend of het UMC initiatief tbv de JCI deze benadering ook bedoelt!

Top