ACTUEEL

RVZ: patiënt heeft nog onvoldoende zeggenschap

De patiënt wil wel, maar kan en mag niet meebeslissen over zijn of haar eigen zorg. De arts is nog steeds de alwetende, de patiënt luistert en knikt. Hoewel in 2006 is begonnen met gereguleerde marktwerking om de patiënt het middelpunt van de zorg te laten zijn, concludeert de Raad voor de Volksgezondheid & Zorg (RVZ) zes jaar later dat die opzet onvoldoende van de grond is gekomen.

“Dat is een probleem, zowel voor de individuele patiënt als voor de maatschappij”, schrijft de RVZ in het donderdag gepubliceerde rapport 'De participerende patiënt'. Het is een probleem voor individuen omdat nu niet de zorg en behandeling wordt aangeboden die aansluit bij de persoonlijke wensen. Daarnaast kost het de maatschappij veel geld, omdat ondoelmatige zorg in de hand gewerkt wordt. Doen levert namelijk geld op, praten niet.

Behandelplan

Patiënten willen wel graag praten met de arts en meebeslissen over hun eigen behandeling. “De relatie tussen patiënt en zorgverlener moet centraal staan”, schrijft de RVZ. “Idealiter nemen zij gezamenlijk besluiten over de zorgverlening en delen zij de uitvoering van het behandelplan.”

Dit komt in de praktijk maar moeizaam van de grond, omdat de relatie van nature onevenwichtig is. Zowel patiënt als arts verwachten dat ook nog steeds van elkaar, ondanks diverse ontwikkelingen om de relatie gelijkwaardiger te maken.

Betrouwbare informatie

De RVZ meent dat de relatie beter kan worden als er betrouwbaardere algemene gezondheidsinformatie komt, bijvoorbeeld op internet. Ook moeten patiënten beter weten dat ze een individueel zorgplan kunnen opeisen. De Raad zou het ook een goed idee vinden als zorgverleners een beloning krijgen als ze patiënten beter bij de behandeling betrekken.

Patiënt betrekken

In een reactie op het rapport laat de patiëntenfederatie NPCF weten dat er concrete acties ondernomen moeten worden om de betrokkenheid van de patiënt nu echt te verbeteren. “Patiënten die samen met hun dokter beslissen zijn niet alleen tevredener maar maken medisch gezien ook verstandige keuzes”, concludeert NPCF-voorzitter Wilna Wind. (ANP)

3 Reacties

om een reactie achter te laten

Rob Dalmijn

20 juni 2013

Tja, ingewikkeld

In de garage luister ik ook naar de monteur en meestal volg ik min of meer blind zijn voorstel.
Tot nu toe staat het voertuig op mooie sloffen en blijft het rijden.

roozendaal

21 juni 2013

Misschien wel de grootste denkfout de mens tot een reduceren

Zwart

21 juni 2013

Misschien helemaal niet zo ingewikkeld.
Eerste stap is vaak van een probleem een vraag maken. Bedenk mogelijke oplossingen voor die vraag, betrek daarbij de professional die past. Maak dan een keuze. Vraag zo nodig een second opinion. Maak dan definitieve keuzen en een plan.

Houd regie en kies steeds de adviseur waar jij de meest 'wederkerig adequate' afspraken mee kunt maken.

Bedenk als professional wat achterliggende normen, waarden en belangen kunnen zijn. Ondersteun voorgaande vooral procesmatig en op inhoud, maar realiseer je dat er ook andere professionals zijn die mogelijk even goede oplossingen weten. Stimuleer dat patiënten ook bij andere ten rade gaan, maar wees helder over de kaders en mogelijke deadlines.

Via actieve en open interactie kun je een heel eind komen.

Welder probeert dit voor het thema 'Werk en Gezondheid' op deze manier op te pakken. De werkende/patiënt/burger als regisseur. www.wijzermetwelder.nl biedt daartoe een eenvoudig handvat. Het is niet zo heel erg ingewikkeld, het gaat om loslaten van oude patronen, anders (normaal?)doen en verantwoordelijkheden kantelen.

Top