ACTUEEL

Klink: ‘Ketenzorg is bittere noodzaak’

  • Onbekend
  • 7 juli 2009
  • 4454 keer gelezen
  • 1 reactie

Minister Ab Klink van VWS verwacht dat na 2011 er meer keten-DBC’s ontstaan, maar alleen daar waar het nut heeft. Klink denkt hierbij aan de behandeling van depressie, artrose, obesitas, co- en multimorbiditeit. Ketenzorg is volgens hem een bittere noodzaak om de solidaire gezondheidszorg in Nederland in stand te kunnen houden. Dat zei hij tijdens het Congres Ketenzorg en Geïntegreerde Zorg op 3 juli in Utrecht.

Ketenzorg op de kaart

Klink wil de komende jaren de ketenzorg op de kaart zetten met als stokpaardje de functionele bekostiging. “We verlaten de gedachte waarop ons zorgstelsel jarenlang was gebaseerd: geld betalen aan een ziekenhuis of een groep professionals. En we omarmen de gedachte waar ons zorgstelsel de komende jaren naar toe gaat: geld betalen voor een zorgplan, voor een complete behandeling. We gaan dus van het ‘wie’ naar het ‘wat”, aldus Klink.

Van snijden naar begeleiden

In 2040 zal veertien procent van het Bruto Nationaal Product besteedt worden aan de zorg. Nu is dit acht tot negen procent. De stijging komt onder meer door toename van het aantal chronisch zieken. Volgens de minister gaat zeventig procent van de totale zorgverzekeringskosten op aan twintig procent van de verzekerden: de chronisch zieken. Om de betaalbaarheid van de zorg in de toekomst te garanderen, is ketenzorg noodzakelijk. De zorgstandaard, de basis van elke keten-DBC, omvat niet alleen de zorg waarop de patiënt altijd kan rekenen, maar ook preventie. Klink: “Ik wil toe naar een omslag in denken in de zorg. We moeten in Nederland van snijden naar begeleiden.”

Stappenplan ketenzorg

De minister heeft tijdens het congres de belangrijkste stappen voor de komende jaren op een rij gezet. In 2010 wil hij beginnen met functionele bekostiging voor diabetes, hartfalen, COPD en cardiovasculair risico. Daarnaast start per 2010 de registratie van prestatie-indicatoren. VWS heeft hiervoor een overgangsregeling ingesteld van twee jaar. Klink voert vanaf 2010 ook veranderingen in de huisartsenbekostiging in, zodat kosten niet dubbel worden uitbetaald in de keten-DBC. De regeling voor de ggz blijft voorlopig nog ongewijzigd. In 2010 zal tenslotte de herhaalreceptvergoeding geïntegreerd worden in het inschrijftarief. Op het inschrijftarief komt een korting. De mogelijkheid om te differentiëren in het tarief blijft gehandhaafd.

Vernieuwingen kosten tijd

In 2011 wil de minister geneesmiddelen, hulpmiddelen en diagnostiek integreren in de keten-DBC’s en een oplossing bieden aan patiënten met een complex ziektebeeld die niet in de aandoeninggerichte zorg passen. Beide punten worden nog onderzocht. Minister Klink beseft terdege dat deze vernieuwingen niet van de ene op de andere dag ingevoerd kunnen worden. Klink: “Vernieuwing in de gezondheidszorg vereist geduld en zorgvuldigheid.”

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Anonym

22 september 2009

Ketenzorg is onderwerp van een voortdurende discussie die ik aanga met artsen en vooral ziekenhuisartsen. Hoe is het mogelijk dat ik drie keer in de week naar drie verschillende specialisten moet voor consult in hetzelfde ziekenhuis in Nijmegen? Aangezien ik in Nijmegen woon, maar elders werk als kwaliteitsfunctionaris, kost dit een uur rijden (en soms ook terug als ik niet aan het begin of einde van de dag een afspraak kan krijgen) en vele wachturen. Waarom is het niet mogelijk om op 1 dag drie afspraken in te plannen? Simpel, omdat er geen ketenzorg is (planningssoftware is niet uitwisselbaar tussen afdelingen).



Als ik een afspraak (face-to-face of telefonisch) heb gehad met een arts moet ik zelf bellen naar het secretariaat om een nieuwe afspraak te maken met de arts die ik net aan de lijn had!



Afspraken maken voor een vervolgconsult over een jaar is niet mogelijk. De planningsagenda loopt tot een half jaar. Dus als ik naar de oogarts moet voor controle (i.v.m. diabetes) dan moet ik zelf na een half jaar terugbellen om te vragen of ik een afspraak kan maken. Als ik dit vergeet (ik heb vele artscontacten in het ziekenhuis) dan accepteert oogheelkunde mij niet meer als hun eigen patiënt en moet ik opnieuw een verwijzing vragen waarna de wachttijd al snel een half jaar is... u begrijpt nu wat dit kan betekenen.



Zagen de ziekenhuizen hun patiënten maar als klanten. Vele klanten (d.i. zich klant voelende klanten) zouden er weglopen. Punt is dat vele patiënten teveel patiënt zijn omdat zij veel en/of zware lichamelijke klachten ervaren en daarom soms niet anders kunnen dan in hun lot berusten.



Wat en hoeveel zou een ziekenhuis kunnen leren over ketenzorg en kwaliteit als ze bij de uitgang van afdelingen van het ziekenhuis medewerkers zou neerzetten om klachten direct af te handelen, dus zonder bureaucratische rompslomp voor de klanten?



Er valt mijns inziens nog veel werk te verzetten.



Groet,

Nick

Top