ACTUEEL

V&VN klaagt over 'verkapte bezuiniging' op ggz

V&VN klaagt over 'verkapte bezuiniging' op ggz

Zorgverzekeraars CZ en Achmea willen niet dat verpleegkundig specialisten taken overnemen van psychiaters en klinisch psychologen. Zij vinden het een stap te ver gaan om hen te erkennen als hoofdbehandelaar. Brancheorganisatie van verpleegkundigen V&VN noemt dit een verkapte bezuiniging: door het aantal behandelaars te beperken, loopt het volume vanzelf terug. Dat meldt het FD.

De kwaliteit van verpleegkundig specialisten is volgens CZ en Achmea niet gegarandeerd. Daarmee nemen ze een ander standpunt in dan minister Schippers van VWS. Zij besloot namelijk in juli dat de 500 verpleegkundig specialisten GGZ die Nederland nu telt in aanmerking komen voor de functie van ‘hoofdbehandelaar’ in de geestelijke gezondheidszorg. Dit maakte op 2 juli bekend dat zij meer eisen wil gaan stellen aan hoofdbehandelaars in de ggz. Daarbij noemt zij een gelimiteerd aantal beroepsgroepen dat deze taak mogen uitvoeren. V&VN noemt het ‘onzin’ dat de kwaliteit niet op orde zou zijn. Zorgverzekeraar CZ benadrukt in het FD dat ze zelf beslist over de kwaliteit van zorg die zij inkoopt.

Terugdringen specialistische ggz

Volgens V&VN wordt de nieuwe beroepsgroep verpleegkundig specialisten nog nauwelijks gecontracteerd door zorgverzekeraars. Een aantal zorgverzekeraars accepteert volgens de beroepsorganisatie zelfs nog minder hoofdbehandelaars dan voorheen. Henk Bakker, voorzitter van V&VN: “Dit leidt tot grote problemen in de ggz. Wanneer de zorgverzekeraars alleen psychiaters (2415 fte) en klinisch psychologen (1480 fte) als hoofdbehandelaar contracteren, dan ontstaat er een tekort aan hoofdbehandelaren. Zorgverzekeraars lijken hier bewust op aan te koersen om zo de specialistische ggz terug te dringen. Dit gaat ten koste van cliënten!”

V&VN heeft brieven over deze kwestie verstuurd naar Zorgverzekeraars Nederland, de minister, ggz-instellingen en Kamerleden.

4 Reacties

om een reactie achter te laten

Peter Koopman

15 augustus 2013

Er kunnen verschillende redenen voor dit standpunt een rol spelen. 1. Deze verzekeraars spelen op zeker en kunnen moeilijk innovaties in de zorg accepteren. Ontwikkelingen in het verpleegkundig beroep ( HBOV 1972, verpleegkundig specialist ggz 1998) ontrokken zich aan hun waarneming en de focus is niet op verpleegkundige zorg voor geestelijke gezondheid gericht. Er is sprake van oud beleid. 2.Voor verzekeraars valt "kwaliteit" vaak samen met "controleerbaar door leken". Daarom zo min mogelijk tekeningsbevoegden. Dit leidt mogelijk tot extra bureaucratische druk op de wel administratief tekenbevoegden. 3. Verplegen, verzorgen en begeleiden zijn werkwoorden die voor deze verzekeraars op zich reeds zinvol zijn en daarom geen resultaatverantwoordelijkheid kennen. Dat deze activiteiten vele miljarden kosten en nog meer opbrengen nemen zij op " de koop" toe. Dit staat op gespannen voet met doelmatig en transparant omgaan met premiegeld. 4. De indicatie voor voornoemde werkwoorden dient door erkende deskundigen gesteld te worden. Erkend deskundig zijn slechts de verpleegkundigen (wet BIG), maar hier stelt de zorgverzekeraar geen specifieke eisen. Onbekend maakt onbemind. 5. Een stiekeme poging om het volume aan specialistische ggz te beperken zoals het VenVn opvalt. Deze reden is achterbaks.

Overigens is ook het denigrerend denken en spreken over verpleegkundige arbeid een ontkenning van het belang hiervan voor resultaten in de zorgverlening. Patienten en hun familieleden weten in deze wel beter. Wie vertegenwoordigt de patienten adequaat bij de kwalitatieve inkoop van verpleegkundige zorg? Laten CZ en Achmea de namen en inhoudelijke kwalificaties van hun inkopers in deze transparant maken.

Le Doux

15 augustus 2013

Allereerst wil ik stelen dat de term hoofdbehandelaar een verwarrende term is die een hiërarchische verhouding in de behandeling impliceert. Hiervan is in de praktijk geen sprake. Allen bij een behandeling betrokken disciplines hebben hun eigen beroepsverantwoordelijkheid. BIG-geregistreerde zijn tuchtrechtelijk aanspreekbaar.
Verwarrend in het geheel is de beziging van de term hoofdbehandelaar. De zorgverzekeraar impliceert hiermee medische eindverantwoordelijkheid. Deze ligt in het geval van de (S)GGZ bij de psychiater. Hij dient dan ook de regie te voeren en te indiceren wie welk deel van het multidisciplinaire behandelaanbod voor zijn of haar rekening neemt. De psychiater heeft in deze dan ook de plicht zijn of haar behandeling zorgvuldig in te richten en zich te vergewissen van de juiste uitvoering van deze op al haar onderdelen en door alle betrokkenen.
Wanneer ik hier heb over de term “hoofdbehandelaar” wanneer het om de verpleegkundig specialist gaat doel ik niet op medisch eindverantwoordelijkheid. Maar over de term zoals gebezigd door zorgverzekeraars wanneer ze aanduiden wie administratief (dbc) in een behandeling mag participeren en zelfstandig mag declareren.
De verpleegkundig specialist neemt met haar kennis, bekwaamheid en haar specialisme, verpleegkunde, een prominente en in mijn ogen onmisbare plaats in het behandeltraject binnen de (S)GGZ in. Daar waar er in de BGGZ nog wel monodisciplinair behandeld zou kunnen worden geldt dit in 99% van de gevallen binnen de SGGZ niet wanneer kwalitatieve en, dus, effectieve zorg nagestreefd wordt.
Evident is aangetoond (*)dat het (mede)behandelen vanuit verpleegkundige optiek en vaardigheid de medische behandeling completeert, verkort en secundair preventief effect sorteert. Doelmatigheid van behandeling sorteert.

De huidige standpunten van zorgverzekeraars, waarin zij het “hoofdbehandelaarschap” (lees DBC-gerechtigd zijn zelfstandig te declareren) van de verpleegkundig specialist, niet erkennen, ondermijnt de mogelijkheid om in de SGGZ doelmatig te behandelen. Immers de voorwaarden waaronder mag worden samengewerkt tussen psychiater en verpleegkundig specialist worden zo beperkt gesteld dat het samenwerking onmogelijk maakt. Daarbij impliceert de samenwerking zoals gestald door zorgverzekeraars dat de psychiater volle verantwoordelijkheid draagt voor zowel medische alswel administratieve en financiële aspecten van een behandeling. Hierdoor wordt de samenwerking onnodig gefrustreerd en kan de psychiater niet, gerust, delegeren. Uiteraard dient de psychiater op de hoogte te zijn van voortgang, inhoud en diagnostiek op het moment, de verantwoordelijkheid in deze is, tuchtrechtelijk, echter een gedeelde. (*BIG).

Om behandeling binnen de SGGZ doelmatig en kwalitatief vorm te kunnen geven dienen polisvoorwaarden tegemoet te komen aan de rol en functie van de verpleegkundig specialist als “hoofdbehandelaar”. De polisvoorwaarden dienen zich te conformeren aan de kwaliteitseisen, bevoegd- en bekwaamheden van de verpleegkundig specialist zoals gesteld in de wet BIG. Hierdoor kan de psychiater worden ontlast van zijn oneigenlijke administratieve, financiële en behandelinhoudelijke verantwoordelijkheidslast zonder aantasting , deling, van de medische eindverantwoordelijkheid. Immers is ook de verpleegkundig specialist conform de wet BIG bevoegd en bekwaam te delegeren. Hij of zij kan op basis hiervan het proces van de multidisciplinaire behandeling monitoren en inhoudelijk delegerend mede uiting geven aan de sturing van het behandelproces door de psychiater.

Henksen

15 augustus 2013

Dat hele nurse practitioner geneuzel is een grote fopspeen; de zorg wordt er helemaal niet goedkoper van. Daar zijn ze in de VS nu ook achter aan het komen.

Anoniem

15 augustus 2013

En waar haalt Henksen die wijsheid vandaan? Eergisteren nog contact gehad met Amerikaanse nurse practitioners. Het tegenovergestelde van wat Henksen impliceert blijkt waar. Zorgverzekeraars kunnen niet voldoen aan een van de drie Amerikaanse kwaliteitspijlers in de zorg, toegankelijkheid. Nurse practitioners voorzien in deze. Men is doende bevoegdheden en staten waarbinnen bevoegdheden gelden, uit te breiden om zo meer nurse practitioners in te kunnen gaan zetten. Omdat de positie van np-ers vaak bedreigd wordt, door o.a. ZV, maar ook door de medische lobby, hebben zij de beschikking over een, van overheidswege bekostigd, juridisch orgaan. Wellicht een idee om ons ook in dit land juridisch te gaan wapenen tegen deze ongefundeerde willekeur want kwaliteit van zorg (B)lijkt geen criterium meer te zijn voor onze overheid. Men heeft de zorg uitbesteedt aan de zorgverzekeraar. Een commerciële instelling laten beslissen over zorg? Hoe dom kun je zijn?

Top