ACTUEEL

Zorgpartners Midden-Holland sluit centra

Zorgpartners Midden-Holland gaat ingrijpend reorganiseren. Als gevolg hiervan verdwijnen 250 arbeidsplaatsen en ruim 530 verzorgingshuisplaatsen.

Volgens de raad van bestuur is de reorganisatie het gevolg van het kabinetsbeleid en bezuinigingen op de AWBZ. Het kabinet gaat er vanuit dat cliënten met een bepaalde zorgzwaarte niet meer in zorgcentra opgenomen mogen worden. Uitgangspunt is dat cliënten zo lang mogelijk thuis blijven wonen en daar thuiszorg ontvangen.

Sluiten

Zorgpartners Midden-Holland is een zorgorganisatie met nu nog negentien ‘locaties’ in Gouda en omliggende gemeenten. In totaal bedient Zorgpartners 2600 cliënten en werken er 4000 mensen, van wie 1700 in loondienst. Vier woonzorgcentra in Gouda, Moordrecht, Ouderkerk aan den IJssel en Waddinxveen gaan als gevolg van de reorganisatie dicht.

 2015

Beroepsorganisatie van het personeel in de zorg NU’91 denkt dat de gevolgen voor die medewerkers in ieder geval de komende anderhalf jaar meevallen. Het kabinetsbeleid treedt vanaf 2015 in werking.

 

4 Reacties

om een reactie achter te laten

Dijksen

17 augustus 2013

Hoe kan dit nu, er komen steeds meer oudere mensen bij in Nederland, we vergrijzen, en toch gaan er zoveel duizenden arbeidsplaatsen in de zorg verloren. Ik vind het een zeer krom en dom beleid van de instellingen en overheden. We moeten juist gaan investeren in de zorg! Zo dat ieder een wel verdiende oude dag kan krijgen.

Anoniem

18 augustus 2013

Deze regering is helemaal gek.
Ze luisteren alleen naar de Brusselse kermis.
Hoop dat Rutte en Samson zelf zo behandeld worden als ze oud zijn.Ze verdienen niet beter.Wat voor land is dit door hun geworden?
Bij de voedselbank is het tegenwoordig drukker als bij Blokker.SCHANDE!!!!!!!!!!!
Een beleid met lange IJ!!!!!!!!!!!!!

Debocht

19 augustus 2013

Van een verstandig raad van bestuur met knappen koppen en dito salarissen mag worden verwacht dat ze zich bezig houden met toekomstvisie,visionaire gedachten en heldere beleidslijnen.
Van voorbarige paniekreacties op een voorgenomen asociaal kabinetsbeleid mag geen sprake zijn.
Zij dienen pal te staan en op te komen voor de belangen van personeel en cliënten en de organisatie.
Actie te voeren in de politiek, tegen de bezuinigingen en kabinetsbeleid.
Niet voor makkelijke, risicoloze en goedkope oplossingen kiezen.
Het zou dit gezelschap sieren, hun bedenksel te heroverwegen en te doen waar voor ze zijn aangesteld.

Van Marrewijk

21 augustus 2013

Geen toekomst voor verzorgingshuizen. Of toch wel?

verpleeghuisAl jarenlang kunnen we overal lezen dat het concept van het verzorgingshuis zijn langste tijd gehad heeft. Mensen blijven steeds langer zelfstandig wonen en gaan pas verhuizen naar een verpleeghuis als het echt niet meer kan. Een kamertje in een verzorgingshuis zou niet staan op het wensenlijstje van de toekomstige oudere. De afgelopen jaren zijn er al veel traditionele verzorgingshuizen omgebouwd tot meer zelfstandig wonen in combinatie met zware zorg. Maar nog altijd kent Nederland een groot aantal verzorgingshuisplaatsen. Nederland vergrijst in rap tempo en de traditionele verzorgingsstaat brokkelt steeds verder af. Kunnen we nog wel vol blijven houden dat er geen toekomst is voor verzorgingshuizen?

Scheiden van wonen en zorg

Een belangrijke oorzaak van de discussie rondom de toekomst van de verzorgingshuizen is het scheiden van wonen en zorg. Na jarenlang praten is in 2013 eindelijk een start gemaakt. Sinds 1 januari 2013 krijgen mensen met een lagere zorgvraag, de zogenaamde Zorgzwaartepakketten 1 en 2 (ZZP’s), geen vergoeding meer voor het verblijf in een verzorgingshuis. Per 1 januari 2014 wordt zoals het er nu naar uitziet ook ZZP3 geschrapt, gevolgd door de helft van ZZP4 in 2015. Deze groepen zijn nu juist de belangrijkste doelgroepen voor het verzorgingshuis. Dit alles moet een besparing opleveren op de steeds verder uit de hand lopende zorgkosten. Een snelle conclusie die je kunt trekken is dat verzorgingshuizen straks leeg komen te staan. Een conclusie die onder andere ook getrokken is in een onderzoek van Berenschot. ‘In 2020 zouden 800 verzorgingshuizen hun deuren hebben gesloten’. Veel zorginstellingen maken zich daarover momenteel grote zorgen. Kunnen we locaties sluiten? Kunnen we van contracten met woningcorporaties af, kunnen we deze contracten openbreken? Kunnen we tehuizen ombouwen tot plekken voor zwaardere zorg? Bij deze laatste optie zijn ze echter afhankelijk van het zorgkantoor voor een uitbreiding van de indicaties voor zwaardere zorg. Doordat ook hierop bezuinigd wordt, is dit op de korte termijn niet waarschijnlijk.

Eigen schuld, dikke bult

Geen toekomst meer voor het verzorgingshuis dus. Bovendien hadden we deze ontwikkeling al vele jaren aan moeten zien komen. Dus als je nog een verzorgingshuis hebt, waar je nog geen toekomstplannen voor hebt, ben je gewoon te laat begonnen, toch? Maar is dat eigenlijk wel waar?

Denk vanuit doelgroep, niet vanuit instituties

Opvallend is dat de discussie rondom de verzorgingshuizen met name gevoerd wordt vanuit de regelgeving en de institutionele kant. De overheid verandert de regelgeving, er is geen vergoeding meer, dus gaan mensen er ook niet meer wonen en is er geen doelgroep meer. Tegelijkertijd weten we dat we aan het begin staan van een enorme vergrijzingsgolf. Het aantal 80+-ers (de doelgroep van het verzorgingshuis), neemt de komende jaren exponentieel toe van 700.000 in 2013 tot 2 miljoen in 2050. Bovendien bezuinigt de overheid fors op thuiszorg, waardoor langer thuis blijven wonen wellicht niet voor iedereen weggelegd is. Er wordt in de toekomstige plannen van het kabinet veel verwacht van de eigen omgeving. Juist kwetsbare doelgroepen hebben vaak een minder sterk sociaal netwerk waar ze op terug kunnen vallen. Een doelgroep die niet alleen verhuist, omdat men zorg nodig heeft, maar juist vanwege het tegengaan van eenzaamheid. Laat dit nu een doelgroep zijn die nu vaak woont in een corporatiewoning. En tot slot stagneert de nieuwbouw van alternatieven voor het verzorgingshuis door de malaise op de woningmarkt.

Dus, hoezo geen doelgroep meer voor het verzorgingshuis? De doelgroep is er wel degelijk en groeit ook nog eens hard de komende jaren. De uitkomsten van het onderzoek van USP Marketing Consultancy waar Ronald Provoost al eerder over schreef in zijn blog bevestigen bovendien dat er nog altijd vraag is naar een studio in een woonzorgcomplex (oftewel, een kamer in een verzorgingshuis).735910_64656392

Werk aan de winkel

Dit betekent echter niet dat zorginstellingen en woningcorporaties achterover kunnen leunen. Nee, er is juist werk aan de winkel. Nu de vergoeding voor het verblijf vervalt moeten mensen zelf huur betalen voor een plek in het verzorgingshuis. In de vergoeding voor verblijf zat niet alleen de woonruimte, maar ook een vergoeding voor aanvullende diensten als maaltijden, schoonmaak, het organiseren van activiteiten en de daarbij behorende ruimten. De uitdaging is te komen tot een dusdanig aantrekkelijk woon- en dienstverleningsconcept, tegen een goede prijs, dat mensen verhuizen verkiezen boven het zelfstandig thuis blijven wonen. Met name rondom die betaalbaarheid zit een bottleneck. De vergoedingen uit de AWBZ zijn in veel gevallen hoger dan de inkomsten die aan huur en servicekosten realistisch zijn. Maar dit is zeker niet overal het geval. Met name de nieuwere complexen, of complexen die recent gerenoveerd zijn kennen dit probleem. Dit vraagt nog om creatieve oplossingen of uiteindelijk het nemen van dit verlies. Per instelling zijn de mogelijkheden daartoe verschillend. De wat oudere complexen hebben juist vaak een hele lage boekwaarde, waardoor een sluitende exploitatie wel degelijk mogelijk is.

De haalbaarheid van het concept van verhuren van appartementen in een verzorgingshuis is dan ook per complex verschillend. Veel hangt af van de locatie van het complex, de staat waarin het complex verkeert, de uitstraling en het dienstverleningscomplex. En last but not least, de manier waarop dit vermarkt wordt. Er ontstaat meer dan ooit concurrentie tussen verschillende locaties. Er zal differentiatie ontstaan en daardoor ook meer keuzevrijheid. Er zullen zeker ook locaties zijn die het niet gaan redden en waar de komende jaren leegstand zal ontstaan. Ook daarvoor geldt dat tijdig ingrijpen en een toekomstvisie nodig zijn.

Veranderende verhoudingen tussen corporaties en zorginstellingen

De verhoudingen tussen woningcorporaties en zorginstellingen gaan ook veranderen. Steeds vaker zullen corporaties de verhuurtaken van de zorginstelling over gaan nemen. Omdat corporaties voor de doelgroep nog altijd sterk afhankelijk zijn van de zorginstelling, wordt samenwerken, ook op dit terrein, belangrijker dan ooit.

Koester het vastgoed van de verzorgingshuizen

Mijns inziens hebben we het vastgoed van de verzorgingshuizen de komende jaren hard nodig met het oog op de vergrijzing. Er is dus wel degelijk toekomst voor verzorgingshuizen. Wel in een nieuw jasje. Er is werk aan de winkel!

Top