ACTUEEL

'Daders kindermishandeling gaan vaak vrijuit'

Daders van kindermishandeling gaan vrijwel altijd vrijuit. Dat constateert de redactie van het onderzoeksprogramma Dit Is De Dag (EO) in een woensdagavond uit te zenden documentaire.

Hoewel het kabinet inzet op meer aangiftes, meer daders voor de rechter en meer veroordelingen, is de realiteit anders. De programmamakers deden navraag bij onder meer het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK), het Nederlands Forensisch Instituut en de Forensische Polikliniek Kindermishandeling. Conclusie: het AMK stelde de afgelopen 2 jaar in ongeveer 15.000 zaken echt kindermishandeling vast, bij de Nationale Politie werd in 2012 maar 2150 keer aangifte gedaan. Daaruit volgden zo'n 200 rechtbankzaken. Ongeveer een derde van de verdachten werd vervolgens vrijgesproken.

Protocol

Volgens de programmamakers werkt een speciaal protocol uit 2011, dat meer aangiftes door het AMK moest opleveren, niet. Bovendien zou het Openbaar Ministerie (OM) zaken nog steeds niet specifiek registreren, ondanks een wetsaanwijzing daartoe. Verder zijn er geen officiële cijfers over het aantal veroordelingen, ontdekte de redactie.

De aanpak van kindermishandeling moet echter niet alleen worden afgemeten aan de strafrechtelijke vervolging van daders, lieten de ministeries van Veiligheid en Volksgezondheid, de nationale politie, het OM en de Taskforce kindermishandeling weten in een reactie. "In het algemeen zijn kindermishandelingszaken vaak moeilijk te bewijzen en een veroordeling is lang niet altijd in het belang van het kind. Zo kan de strafrechtelijke vervolging van de pleger een loyaliteitsconflict voor het kind opleveren."

Uiterst middel

"Daarom kunnen interventies variëren van hulpverlening aan het gehele gezin om de onderliggende problematiek aan te pakken, tot een ondertoezichtstelling van een gezin, uithuisplaatsingen van het kind of een huisverbod voor de geweldpleger", vervolgen zij. Strafvervolging is een "uiterst middel". (ANP)

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Plat-Klaas

27 maart 2014

Helaas is het maar al te waar. In mijn praktijk voor integratieve kindertherapie heb ik zelf ondervonden hoe een melding over ernstig vermoeden van seksueel misbruik niet ontvankelijk werd verklaard, omdat het kind al teveel therapie had gehad en dus mogelijk beinvloed was. Feit was dat mijn cliëntje anderhalf jaar lang vast heeft gezeten in het "niet kunnen vertellen", mede door verdringing. Onderzoek leverde wel diagnostiek op: ASS en ADHD, begeleiding en medicatie leverden op langer termijn geen effect meer op, oud gedrag brak er dwars doorheen. Uiteindelijk drie jaar later en 4 therapeuten verder heeft hij zijn hele verhaal kunnen vertellen, herbeleven en verwerken. In die periode is er getracht een melding bij het AMK te doen, maar het kind erbuiten te houden, zodat zijn therapieproces doorgang kon vinden, na al die tijd. En dan is er geen HARD bewijs.
Gevolg: geen vervolging van vermoedelijke dader, getraumatiseerd gezin en....mogelijk nog meer slachtoffertjes....Dit moeten we met z'n allen zien tegen te houden! HOE?!

Top