ACTUEEL

ADRZ uit noodkreet tegen minister

Het Admiraal De Ruyter Ziekenhuis (ADRZ) roept minister Edith Schippers (Volksgezondheid) op om de wet- en regelgeving aan te passen om de zorg in Zeeland in balans te kunnen houden. Er moet een einde komen aan de schadelastplafonds, zodat het ziekenhuis alle geleverde zorg ook daadwerkelijk kan declareren. Ook moeten er hogere prijsafspraken kunnen worden gemaakt met zorgverzekeraars en moet “normale concurrentie met België” mogelijk zijn.

Dat schrijft de raad van bestuur (rvb) van het Zeeuwse ziekenhuis in een brief aan de minister. Alleen als Schippers ingrijpt, kunnen de toegankelijkheid, kwaliteit en betaalbaarheid van de zorg in Zeeland gegarandeerd worden, stelt de rvb. Het ADRZ dringt er bij de minister op aan op korte termijn aandacht te besteden aan de problematiek, gezien de zorgelijke financiële situatie waarin het ziekenhuis verkeert.

Omdat de vraag naar zorg groter is dan wat verzekeraars contracteren, behandelt het ADRZ al sinds 2012 voor miljoenen euro's patiënten zonder daarvoor een vergoeding te krijgen. Daarnaast gelden sinds de fusie in 2010 (het ADRZ komt voort uit het Ziekenhuis Walcheren en de Oosterscheldeziekenhuizen) voor het ziekenhuis beperkende regels die niet op andere zorgaanbieders van toepassing zijn. Bovendien wijst het ADRZ op de concurrentie van Belgische zorgaanbieders, waar de zorg niet gebonden is aan de strenge regels van de IGZ, NZa en "marktwaakhond" ACM.

Knelpunten

In de brief aan de minister wijst het ADRZ erop dat voor het uitgestrekte, dunbevolkte Zeeland maatwerk in de zorg nodig is. "De Zeeuwse situatie kent een aantal specifieke knelpunten", stelt de rvb. De toegankelijkheid en bereikbaarheid van de zorg staan onder druk, mede door het beperkte openbaar vervoer. De zorg moet dichter bij de patiënt georganiseerd worden, maar daarvoor ontbreekt het aan geld en middelen. Het vestigingsklimaat voor jonge professionals is bovendien minder aantrekkelijk, volgens het ziekenhuis.

Minister Schippers zei bij een bezoek in februari aan het ADRZ dat er binnen drie maanden een zorgplan moet komen om de Zeeuwse zorg gezond te maken. Eind juni presenteert een commissie onder voorzitterschap van oud-GGD Zeeland-directeur Victor Slenter een toekomstplan voor de Zeeuwse gezondheidszorg.

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Coen Snepvangers

14 mei 2015

En weer wordt de schuld extern gezocht. De medisch-specialistische zorg blijft veranderen, maar de rolverdeling is redelijk ongewijzigd:
o Artsen zijn verantwoordelijk voor de zorg.
o De RvB is verantwoordelijk voor de bedrijfsvoering.
De omstandigheden waarbinnen artsen werken is veranderd. De registratiedruk is aanzienlijk toegenomen, terwijl veel artsen de afgelopen jaren aan invloed verloren en ook nog minder gingen verdienen.

Voor de RvB: Er is toenemende druk om transparant te zijn. De IGZ, NIAZ, JCI, zorgverzekeraars en patiënten rekenen een ziekenhuis steeds vaker af op prestaties. Social Media maken die verschillen vlot en scherp inzichtelijk en die transparantie gaat steeds verder.
Let op: sinds 1 januari is er een directe verbinding gelegd tussen de financiële situatie van het ziekenhuis en de beloning naar artsen. De verantwoordelijkheid van een bestuurder is daarmee verder toegenomen. Diens prestaties hebben een direct effect op de portemonnee van de artsen.

Conclusie: de primaire taken van ARTSEN zijn nauwelijks veranderd;
de rol en taken van de RvB is wél aanzienlijk veranderd.

Vroeger was er het ambacht van de bestuurder die vele jaren netjes op het ziekenhuis paste. Er was een inspanningsverplichting oftewel een aanwezigheidsplicht: de bestuurder moest er zijn en lette op de mensen en de cijfers. Dit tegen een meer dan redelijk salaris, een mooie auto en een uitbundige vertrekregeling.
Deze inspanningsverplichting is weg, hiervoor is een meetbare resultaatverplichting voor in de plaats gekomen. Immers: meten = weten! Certificeringen en audits maken duidelijk wat het ziekenhuis kan, mag en moet -> NIAZ, JCI, VMS. Cijfers geven een oordeel over kwaliteit, veiligheid en andere indicatoren. Dit terwijl de vergoedingen wél hetzelfde zijn gebleven, blijkt deze resultaatverplichting een farce. Die heeft geen enkel effect op die vorstelijke vergoedingen of op de duur van de betrekking en/of het functioneren. Kortom: er is in de praktijk helemaal geen resultaatverplichting… de ouderwetse inspanningsverplichting bestaat nog steeds. Een goed voorbeeld is de situatie in Zeeland…

ZorgSaam zit financieel klem en heeft een volledig nieuwe RvB en RvT
Het ADRZ zit al heel lang in de rode cijfers en jaagt de ene na de andere bestuurder er door heen. De heer Van Riel was de laatste en spant de kroon met vele malen de Balkenende norm

Van Riel belooft over 2013 ‘zwarte cijfers’ te draaien. Het ADRZ zou volgens deze financieel specialist een bescheiden en positief resultaat boeken. “Het was guur, maar ook bij ons steken de krokussen inmiddels hun kopjes boven de grond.” Was de gevleugelde uitspraak van Van Riel. De cijfers bleven maar uit. Van Riel vertrekt op 31 december 2014. Een week later blijkt: 4,3 miljoen verlies over 2013…
2014 belooft eveneens weinig goeds. Bovendien volgde in Van Riel zijn kielzog een grote schare aan dure, externe interimmers. De kosten hiervoor waren voor het ADRZ in 2014 enorm.
De opbrengsten daarentegen vallen juist tegen: zowel in 2014 en 2015 nam de productie van het ziekenhuis af.

Het ADRZ maakt graag ruzie, wat het vertrouwen van patiënten in de organisatie aanzienlijke schade toebrengt:
• Met de dermatologen,
• In 2013 met de cardiologen,
• In 2014 met de reumatologen,
• project Bestevaer geëindigd in een drama en verspilde tijd,
• Pathologie is zelfstandig gegaan, ook dit was een zeer moeilijk traject,
• Geen dottercentrum cardiologie verkregen in 2011, is aan Terneuzen gegund,
• verzelfstandiging lab nog steeds niet rond, loopt al 2 jaar.

En als afsluiter de openlijke ruzie met ZorgSaam gaf patiënten nog minder vertrouwen, dat überhaupt al zeer laag was.

Laten we even terug gaan in de tijd en ons focussen op het “Resultaat” van de verschillende bestuurders vanaf 2006.

Rob Zomer:
2006-2009. In 2009 is Rob Zomer ontslagen wegens slecht functioneren. Naast een beloning voor zijn slechte functioneren van € 732.145 euro is er ook een wachtgeldregeling getroffen waardoor hij gegarandeerd 240.000 euro per jaar verdiend. De heer Zomer liet het ziekenhuis achter op de rand van een faillissement

Bert Vos
2009-2013 Bert Vos treed met onmiddellijke ingang terug als lid van de RvB. 9 september 2013.
Bert Vos werkte bij het ADRZ aan een gezonde bedrijfsvoering en een versterking van de financiële positie. De heer Vos heeft 240.000,00 mee gekregen.
De opvolger van Vos, Rinus van Riel, zei eind 2013 geschrokken te zijn van de financiële situatie van het ziekenhuis. Door die financiële situatie heeft het ADRZ de nieuwbouwplannen moeten aanpassen en bezuinigingen moeten doorvoeren.

Rinus van Riel
A.i. bestuurder via het bijna failliete Boer&Croonis ingehuurd.
Resultaat over 2013 -4 miljoen over een omzet van 178 mio. Resultaat over 2014 is omgeven met vraagtekens.

Het ADRZ wordt op dit moment financieel in leven gehouden door CZ. De salarissen en het vakantiegeld in mei konden anders niet betaald worden.

NVZD hanteert een accreditatiesysteem met 5 expertisegebieden voor bestuurders:
- technisch/inhoudelijke expertise,
- procesarchitect zijn,
- maatschappelijke inbedding,
- communicatie en verantwoording afleggen
- persoonlijke professionaliteit.

Beschikt het ADRZ over deze accreditatie-eisen?

Als laatste nog ter overdenking: “Wanneer de uitvoering mislukt, heeft het toezicht immers gefaald.

Coen Snepvangers

Top