ACTUEEL

Verdachte kinderarts op vrije voeten

De 39-jarige kinderspecialist die maandag werd opgepakt op verdenking van het bezit van kinderporno, is woensdag op vrije voeten gesteld. Dat heeft een woordvoerder van de politie donderdagmorgen gezegd.

De arts van het Nijmeegse Radboudumc zou geen kinderporno hebben verspreid of zelf beelden hebben gemaakt. Hoeveel afbeeldingen hij in zijn bezit had, is nog niet bekend.

De politie startte half september een onderzoek naar de arts, die op de kinderintensive care werkt. Wat de aanleiding voor dat onderzoek was, wil de politie niet zeggen. Wel is meteen de directie van het academische ziekenhuis ingelicht. Die dwong de kinderintensivist om zich ziek te melden. Maandag, toen de arts in de cel belandde, kregen zijn collega's te horen wat er in werkelijkheid aan de hand was.

De specialist werkte sinds 2011 in het Radboudumc. Het ziekenhuis stuurde de verzorgers van alle 1500 patiëntjes die sindsdien op de intensieve zorg hebben gelegen maandag een brief. Dat leverde ruim honderd verontruste telefoontjes op. De dokter stond bekend als een aardige en kundige man. Voor zover bekend is er geen relatie tussen zijn werk in het ziekenhuis en de kinderpornografie die hij zou bezitten. (ANP)

1 Reacties

om een reactie achter te laten

Peter de Kuijer

9 oktober 2015

Hier gaat naar mijn mening iets verschrikkelijk fout.
Vooropgesteld: het bezit van kinderporno is een misdrijf. Dat hebben we afgesproken in onze wens tot bescherming van kinderen. Persoonlijk ben ik het zeer eens met de bescherming van kinderen, maar vind ik dit middel discutabel, zeker nadat is gesuggereerd dat dit verbod ook geldt of zal gaan gelden voor viruele kinderporno. Het lijkt mij een heilloze weg.
Onderzoek zou moeten uitwijzen of dit verbod inmiddels meer kwaad heeft gedaan dan goed. Kwaad in de zin van het leed van onterechte beschuldigingen en carrière-verwoesting tegenover het kinderleed dat hiermee is voorkomen. Het gaat mij niet om de afweging, maar meer om de vraag In hoeverre we hiermee de grens naderen van de gedachten-politie en de gevaren daarvan.
Gedachten zijn niet alle ‘geil’. Nieuwsgierigheid is op zich neutraal. Wetenschappelijke nieuwsgierigheid is positief. Vakinhoudelijke nieuwsgierigheid is zelfs gewenst om het vak goed uit te kunnen oefenen.
Ik weet niets van LucF, maar wel dat hij als voorlopig onterecht als ‘misdadiger’ is behandeld.
Ik wil niets weten van LucF voordat werkgever, politie en justitie het erover eens zijn dat hier een gevaarlijke kinderarts aan het werk is (geweest) waartegen de maatschappij dank zij snel ingrijpen op het nippertje is gevrijwaard. Niets wijst in die richting.
Ik weet niet hoe en waarom die afbeeldingen op de computer van LucF gekomen zijn. Maar er is een kans dat het vakinhoudelijke interesse was. Misschien ontbreekt het bij Radboudumc aan een vakbibliotheek waar in een bepaalde hoek de boeken staan met ‘dit soort’ afbeeldingen. Niemand is strafbaar voor de contaminatie van gedachten en gevoelens bij dit soort ‘gevoelige’ afbeeldingen.
Ik weet niets van LucF, maar de mogelijkheid bestaat dat hij uit vakinhoudelijke interesse heeft gehandeld en niet heeft gevraagd of durfde te vragen aan zijn werkgever, waar kan ik dit soort afbeeldingen bekijken zonder strafbaar te zijn voor het bezit van kinderporno?

Rest de vraag: Hoe gaan we in sexualibus & kinderen met elkaar om? Waardoor slaat men zo op tilt? Wie is de aangever? Wie is de leidinggevende? Wat regeert? De angst? De correctheid? De aversie? De walging? De agressie? Alleen al dat de reactie zo hevig is, maakt voor mij duidelijk dat er iets mis is met de wetgeving of met de handhaving. Als mensen zo beschadigd kunnen worden terwijl er geen kind extra geleden heeft, doen we iets fout.
Voorlopig had men af moeten blijven van de carrière van LucF, er waren allerlei andere mogelijkheden geweest om ‘hiermee’ om te gaan. Voorlopig verdient LucF het gerehabiliteerd te worden en schadeloos gesteld.
Dat het zo stil is met reacties baart me zorgen.

Van 1988 tot 19.. zat ik in de multidisciplinair samengestelde commissie SMJ (Seksueel Misbruik van kinderen en Jeugdigen) met als voorzitter Frits Wafelbakker (2001†), de laatste inspecteur jeugdgezondheidszorg). De commissie was ingesteld na de z.g. ‘Bolderkar-affaire’ (1988) met als doel multidisciplinaire overeenstemming te bewerkstelligen in beleid en behandeling van daders en slachtoffers inzake seksueel misbruik van kinderen en jeugdigen.

Dr. P. de Kuijer MHA
GZ psycholoog

Top