Finance

'Jaloezieprincipe domineert inkomensdebat zorg'

'Jaloezieprincipe domineert inkomensdebat zorg'

“De stapeling van wetgeving om de inkomens van publieke functionarissen te matigen, is uit de hand gelopen.” Dit stelt bestuurder Albert Arp van Ziekenhuis St Jansdal in Harderwijk in het januarinummer van Skipr magazine.

Per 1 maart verlaat Arp de zorgsector. Hij wordt algemeen directeur van de Jaarbeurs Holding. Tegen interviewer Willem Wansink zegt hij vooral teleurgesteld te zijn in de Nederlandse Vereniging van Toezichthouders in Zorg en Welzijn (NVTZ). Arp: “De NVTZ heeft zich niet eens verzet en de situatie eerder verergerd.”

Volgens hem hebben bestuurders het aan zichzelf te danken dat de duimschroeven zijn aangedraaid. Zowel zorgbestuurders als toezichthouders hebben “onvoldoende gehandeld” nadat de Wet normering topinkomens, de WNT-1, werd ingevoerd. “De grote jongens bleven zitten. Niet handig.”

Door met een beroep op het overgangsrecht massaal vast te houden aan bezoldigingen boven de nieuwe norm, kon bij politiek en publiek de indruk ontstaan dat de top van zorg “niet naar de omgeving luistert”, met een verdere aanscherping van de WNT als gevolg.

'Knakje' 

Dat de salarissen van bestuurders worden afgetopt, vindt Arp niet erg. “Dat was nodig.” De WNT-1 uit 2013 noemt hij dan ook “absoluut passend”. Maar met de huidige “stapeling van wetgeving” is de politiek wat Arp betreft doorgeschoten.  “De angst is het zorgsysteem ingeslopen,” zegt Arp in Skipr magazine. “Het jaloezieprincipe overheerst.” Toen de verscherpte Wet normering topinkomens (WNT-2) door de Eerste Kamer werd aangenomen, kreeg hij “toch een knakje.” Arp: “Je voelt je ondergewaardeerd. En je gaat openstaan voor andere dingen.”

Daadkracht 

Arp is bezorgd over de gevolgen voor het toekomstig leiderschap in de zorg. “Je moet de innovatie er in houden, ondernemerschap, daadkracht. Als we alleen uitvoerders willen overhouden of dresseren, ben ik benieuwd wat er over tien jaar met dit prachtige systeem gebeurt. Los van de vertrekkende bestuurders, van wie ik niet de eerste ben, is het de vraag of er dan nog goede bestuurders deze kant op komen.”   

Ruziemodel 

Ook het medisch-specialistisch bedrijf (MSB) moet het ontgelden. Arp: “Het MSB is een ruziemodel waarbij de gelijkgerichtheid niet optimaal te organiseren is. Een fiscaal hulsel vol geheime afspraken. Een dure fout die ons is opgedrongen. Er is geen sprake van verbetering van de zorg. Het MSB is alleen ontstaan om de angst weg te nemen dat medisch specialisten straks veel minder gaan verdienen en hun inkomen misschien zien halveren. Bizar.”

Arp: “Het was beter geweest als de overheid een grotere portemonnee had getrokken en in plaats van 500 miljoen meteen anderhalf miljard euro had gereserveerd om alle medisch specialisten in dienstverband te nemen. Een kind weet: wie iets wil veranderen, heeft smeerolie nodig. Honing. Dan moet je niet met een glas azijn komen.”

Toegevoegde waarde 

Albert Arp trad vier jaar geleden in Harderwijk aan, na eerder leiding te hebben gegeven aan Beweging 3.0 in Amersfoort. Hij wilde “de agenda beïnvloeden” en streefde ernaar dat de algemene, middelgrote ziekenhuizen landelijk zouden opvallen. Dat is gelukt, getuige onder meer de goede scores van het St Jansdal in de verschillende medialijstjes. “Ziekenhuizen van deze omvang hebben een toegevoegde waarde,” zegt hij in Skipr magazine.

 Lees het interview met Albert Arp in Skipr magazine 01, januari 2016.

 

3 Reacties

om een reactie achter te laten

Peter Koopman

21 december 2015

Bedrijfseconoom Arp verwacht dat er in de toekomst minder animo zal zijn om zorgbestuurder te worden conform zijn profiel. Hij verlaat de sector. Een N=1 onderzoek dat ook nog betrekking heeft op de toekomst biedt weinig houvast. Wat nu? Misschien wat meer verpleegkundigen in de top?

tjark reininga

21 december 2015

natuurlijk is de NVTZ mede schuld aan het uit de hand lopen van de inkomensverhoudingen in de zorg. maar vooral, omdat zij is meegegaan in de ongebreidelde groei van de topinkomens, die vooral - maar niet alleen - sinds de ondoordachte invoering van marktwerking heeft plaatsgevonden. want al is in het grootste deel van de sector van serieuze marktwerking nauwelijks sprake - en kan die dat door de karakter van veel zorg (acuut, onvoorspelbaar) ook niet zijn - juist op de arbeidsmarkt voor topfunctionarissen kon dat wel. niet in de laatste plaats natuurlijk, omdat juist die markt vooral door (collega)topfunctionarissen 'geleid' wordt. al zullen zij ontkennen dat zij leiden, omdat "leiding" zich met het basisidee van de markt (in economische zin) slecht verhoudt.
en het is ook niet gek dat de politiek daarom voor wettelijke maatregelen tegen topinkomens gekozen heeft. enerzijds moet het onze politieke tobfunctionarissen gefrustreerd hebben, dat hen een daarbij horend topinkomen werd onthouden, anderzijds wilden zij niet de illusie wekken daadwerkelijk het inkomensgebouw aan te tasten (met een tariefschijf voor inkomensbelasting van dicht tegen de 100% voor absurde topinkomens bijvoorbeeld). en dus kozen voor het pakken van individuen in de sectoren waar zij wel bij mochten (de overheden en andere afhankelijken van publieke middelen). daarbij waarschijnlijk enthousiast gesteund door vooral de genieters van topinkomens 'in de marktsector', die hun inkomen opnieuw zagen stijgen.

Olaf Wijman

21 december 2015

Inderdaad, N=1.

Er zijn genoeg capabele en maatschappelijk betrokken mensen die voor een ministerssalaris en minder graag zorgbestuurder worden.

Top