Finance

SCP: meer geld voor formele thuiszorg betekent minder mantelzorg

Naarmate landen meer uitgeven aan formele thuiszorg krijgen hulpbehoevende burgers minder informele hulp van familie, vrienden of buren. Dat komt naar voren uit een vergelijkende internationale studie van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP).

Het SCP onderzocht  zelfstandig wonende 50-plussers in acht Europese landen in de periode 2004 tot 2013. Deze periode kenmerkt zich door investeringen in de thuiszorg, en een toename in de uitgaven aan deze zorg.

Een stijging in de uitgaven aan thuiszorg brengt voor een kleine meerderheid (57 procent) van de 50-plussers geen verandering in hun ontvangen informele hulp teweeg. Zij ontvingen ofwel de hele bestudeerde periode geen zorg (54 procent), of ontving deze zorg voortdurend (3 procent).

In de overige gevallen wordt de kans op informele hulp kleiner als de thuiszorguitgaven toenemen. De SCP-onderzoekers denken dat informele hulp niet meer nodig is als er meer mogelijkheden zijn om thuiszorg te ontvangen.

Niet intensief

Het SCP ziet wel een opvallend verschil tussen landen met hoge thuiszorguitgaven en lagere thuiszorguitgaven. In die eerste groep landen zijn meer 50-plussers die informele hulp ontvangen dan in landen met lagere uitgaven. De verklaring hiervoor is dat in landen met hoge thuiszorguitgaven meer mensen met matige of lichte gezondheidsbeperkingen zorg ontvangen, zowel formeel als informeel. Hoewel meer mensen een vorm van hulp ontvangen, is die hulp over het algemeen niet heel intensief. In landen met lage zorguitgaven is de informele zorg wel vaak intensief, dagelijks of wekelijks.

2 Reacties

om een reactie achter te laten

Frank Conijn

24 april 2016

Dat is logisch, maar de vraag is of we dat willen. En de vraag is of de bezuinigingen op de thuiszorg netto een wezenlijke bezuiniging hebben opgeleverd. In de thuiszorg gaat het om lage salarissen, en de ontslagen mensen die niet elders aan de bak konden krijgen nu een uitkering.

Verder hebben we nog steeds zo'n 600.000 werkzoekenden en zijn er volgens het CBS niet minder dan 65.000 banen verloren gegaan in de zorg; zie http://www.zorgvisie.nl/Personeel/Nieuws/2015/8/CBS-65000-banen-verloren-in-de-zorg-2671631W/ .

In ieder geval deels zal er dus slechts sprake zijn van andere geldstromen: van de WLZ naar de WW. Met een verschraling van de zorg.

Cora Postema

25 april 2016

Volgens mij moeten we niet uitgaan van kosten, maar van wat we als samenleving willen. Willen we dat mensen hun tijd besteden aan zorg voor hun naasten als ze dat willen? Dan moeten we dat mogelijk maken in tijd en geld. Willen we dat mensen kunnen kiezen wie hen helpt, familie of professional? Dan moet ook dat mogelijk zijn. Willen we dat familie altijd zorgt en dat slechts bij hoge uitzondering professionele zorg moet worden gegeven? Dan heeft ook dat zijn consequenties.
Zo denken over door wie men het liefst verzorgd wil worden heeft consequenties voor de manier waarop we naar werk kijken. Als ik een betaalde baan heb, kan ik minder voor mijn dierbaren zorgen. Voor kinderen is daarin een keuze gemaakt om de opvang te subsidiëren zodat mensen meer kunnen gaan werken.
Voor langdurig zieken en gehandicapten hadden we ook allerlei opvangmogelijkheden waardoor we ons daar weinig zorgen over hoefden te maken en rustig door konden gaan met werk en carriere. Willen we een samenleving waarin mensen minder werken zodat ze voor hun dierbaren kunnen zorgen als ze dat willen? Dan moeten we naar een andere verdeling van inkomen en werk. Van mij mag het.

Top