ACTUEEL

‘Hulpverlener moet actief op zoek naar ggz-patiënt’

Patiënten met een geestelijke stoornis moeten een nieuwe vorm van intensieve hulp worden aangeboden. De hulpverlener moet hierbij  actief op zoek naar de patiënt in plaats van andersom. Deze groep, zo’n 10 tot 15 procent van de GGZ-patiënten, klopt namelijk niet aan bij huisarts of GGZ-instelling, omdat die ervan uitgaan dat patiënten zelf om hulp moeten vragen.

'Stap af van zelfredzaamheidprincipe'

Psychiater Bert van Hemert, hoogleraar in de epidemiologie van de openbare geestelijke gezondheidszorg (Oggz), pleitte vrijdag in zijn oratie aan het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) voor deze nieuwe hulpvorm. Hij vindt dat de sector te veel vasthoudt aan het principe van zelfredzaamheid. “Het zelfstandig functioneren in de samenleving is een algemeen gehuldigd principe”, aldus Van Hemert.

Actief hulp bieden

In deze nieuwe ambulante zorg gaat de hulpverlener actief op zoek naar de patiënt, ook al is die daar zelf niet naar op zoek. Van Hemert noemt deze zorg 'includerende zorg' waarbij de probleemsituatie leidend is voor het zorgaanbod en niet de hulpvraag. Dat deze zorg niet bestaat komt volgens de hoogleraar door de dominantie van het autonomieprincipe en de vermaatschappelijking.

Autonomie versus menswaardigheid

“Het autonomieprincipe houdt in dat wij de zorg niet dwingend naar de mensen toe willen brengen, maar dat wij verwachten dat mensen met problemen zelf bij de zorg aankloppen. Als de patiënt niks wil, dan doen wij ook niks. Wij hebben in de samenleving nog een weg af te leggen waar het gaat om het vinden van de balans tussen enerzijds de autonomie en anderzijds de menswaardigheid", aldus Van Hemert.

Zelfstandig bestaan

Over de oorzaak stelt Van Hemert dat men vindt dat mensen met een lichamelijke of geestelijke handicap zo veel mogelijk ondersteund moeten worden om een zelfstandig bestaan te leiden. “Als uitgangspunt is dat natuurlijk een goede zaak, maar de prijs is wel dat kwetsbare mensen in de samenleving de weg kwijt kunnen raken en verzeild kunnen raken in situaties van ernstige verwaarlozing, vereenzaming of verslaving.”

Budgetten anders besteden

De oplossing zoekt Van Hemert niet in meer bedden binnen de GGZ. “Van het totale budget van de GGZ gaat twee derde naar de bedden, terwijl daar maar 10 procent gebruik van maakt. Dit geeft een ernstige verschraling van het ambulante veld en dat is in de praktijk ook goed voelbaar. In de meeste zorgpraktijken hoort het uitvoeren van een huisbezoek feitelijk niet meer tot de mogelijkheden. Ambulante zorg wordt in toenemende mate zorg waarin alleen de patiënt ambulant is.” (ANP)

>> Skipr weekly <<

Elke zondagochtend om 8:00 uur het laatste nieuws in het weekoverzicht ontvangen? Registreer u voor de Skipr weekly.

3 Reacties

om een reactie achter te laten

ZwanikkenLeenders

16 november 2009

Uit mijn hart gegrepen , KIJK, observeer ,zij die op spreekuur komen ,op tijd, dat gaat.

Zij die NIET kunnen komen ,op straat zwerven,liggen,niet kunnen komen.

Daar gaat het om.in de PSYCHIATRIE



Reinier van Arkel wist dit al in 1442, ,niets nieuws onder de zon

Jan Kiewiet

16 november 2009

Een filosofie die ik van harte ondersteun. Life-Circle BV doet dit ook concreet, maar wordt daarin nog regelmatig als een vreemde eend gezien in de "traditionele orde"

Remmers van Veldhuizen

16 november 2009

Op zich goed dat van Hemert hier aandacht voor vraagt en wellicht is dit een te korte samenvatting van zijn betoog, maar we kunnen niet zeggen dat er iets 'nieuws' moet worden ontwikkeld terwij; op dit moment reeds meer dan 35 ACT teams en meer dan 80 FACT teams in Nederland met deze attitude 'outreachend' hun patienten thuis opzoeken en begeleiden en ondersteunen naar inclusie, waarbij op goede indicatie soms ook bemoeizorg, drang of dwang niet wordt gemeden. Met alle dagelijkse afwegingen tussen intevenieren, respecteren, relatie behouden , rekening houden met de buurt en de veiligheid etcetera.



De (F)ACT teams geven met name zorg waarbij de casemanagers, maar ook de andere disciplines (zoals psychiater en psycholoog of ervaringsdeskundige of arbeids-bemiddelaar of verslavingsdeskundige) bij de patient thuis komen of in de maatschappelijke opvang of waar hij zich maar bevindt.



We kunnen dus niet doen alsof er niets bestaat..Een nieuwe vorm van intensieve zorg lijkt dus niet zozeer nodig, wel verdere landelijke implementatie en financiering van de vormen die deels als EBM en deels als best practice kunnen worden gekwalificeerd. Zie ook www.ccaf.nl en de landkaart van (F)ACT teams in Nl.

Top