Finance

'Veel te veel geld verspild in zorg'

'Veel te veel geld verspild in zorg'

Elk jaar worden er miljarden euro's in de zorg verspild. Dat komt doordat niemand weet waar het geld precies naartoe gaat.

Dit zeggen Willem Wansink en Eeke van der Veen in hun boek De burger de baas. Zelfs minister Schippers kan volgens hen niet exact aangeven waar de 74,6 miljard euro aan worden besteed die in 2016 indirect op haar begroting staan. De minister is zich er ook van bewust dat het bijna onmogelijk is om patiënten vooraf inzicht te geven in de kosten van een behandeling. De Consumentenbond, die een onderzoek deed onder bijna honderd ziekenhuizen, werd in 2014 evenmin veel wijzer van de antwoorden op de vraag wat een veelvoorkomende behandeling kost.

Ingewikkelde regels

Aan de ene kant wordt deze stroperigheid volgens Wansink en Van der Veen veroorzaakt door de vele ingewikkelde regels, de uitdijende bureaucratieën van administrateurs en toezichthouder en door falende declaratiesystemen. Artsen snappen vaak weinig van de rekeningen, de patiënt haakt sowieso af, als die ooit een rekening te zien krijgt. Daar komt bij dat facturen vaak pas jaren later worden ingediend bij de zorgverzekeraars. Daardoor is het lastig te achterhalen waarvoor moet worden betaald. Bovendien hebben de zorgverzekeraars het voor het zeggen, in elk geval in de beeldvorming.

Veiligheid

Er wordt ook veel geld over de balk gesmeten door allerlei niet gebruikte medicijnen, verbandmateriaal of bijvoorbeeld incontinentieluiers weg te gooien. De apotheek neemt ongebruikte medicijnen niet terug, of ze worden vernietigd. Pure verspilling, al is dit bedoeld om de veiligheid te dienen.

Kennis

Burgers die nu of in de toekomst aanspraak maken op welke vorm van zorg dan ook, kunnen pas echt iets te zeggen krijgen over zorg en verspilling als zij zich met elkaar verbinden tot een invloedrijke beweging. De burger de baas moet ze hierbij van de benodigde kennis voorzien. Op 30 november nam Gerdi Verbeet, oud-kamervoorzitter en ambassadeur van het burgerinitiatief G1000, het eerste exemplaar in ontvangst.

 

 

8 Reacties

om een reactie achter te laten

ward cottaar

1 december 2016

Ik denk dat het een redelijk illusie is dat je prijzen echt kunt bepalen. jarenlang heb ik bij Philips in lichtfabrieken gewerkt. En daar konden we de kostprijs van een lamp (hoe simpel kan het zijn) niet echt bepalen. Elke fabriek rekende het op hun manier uit en beweerde dat ze het juiste systeem gebruikte; maar wel allemaal anders. De verschillen waren natuurlijk niet zo groot als nu tussen ziekenhuizen, maar toch....

Betere kostprijsberekening lijkt me wel nodig. Maar ik stel ook voor dat als het verschil minder is dan 25%, we het verder wel goed vinden.

Arthur Kornmann

1 december 2016

Een reële reactie van de heer cottaar. Er zijn theoretisch diverse systemen om een kostprijs te bereken, allen met een verschillende uitkomst. Hoe reken je bijvoorbeeld de overheadkosten toe aan producten? Hoe ga je om met vaste kosten etc.

Jaap van den Heuvel

1 december 2016

Het systeem is te ingewikkeld. Dus moet het afgeschaft worden. Hoe ingewikkeld kan het zijn.

Gijs van Loef

1 december 2016

Met de bouwstenen van een Nationaal ZorgFonds stippelen we de route uit naar een betaalbaar, houdbaar, solidair, toegankelijk en kwalitatief hoogwaardig zorgstelsel. Daarin hebben burgers een cruciale bestuurlijke rol, samen met zorgverleners. Binnen keiharde randvoorwaarden die politiek worden bepaald.

Bavh

1 december 2016

Wel geestig dat we eindeloos kunnen blijven soebatten over een stelsel of een systeem. Alsof een ander stelsel of systeem iets gaat veranderen. Natuurlijk kunnen we de zorg een stuk slimmer maken, minder regels over elkaar heen storten, meer vertrouwen realiseren. In kleine stapjes vooruit, samen doen wat simpel en eenvoudig lijkt maar de aanzet zal blijken van werkelijke verandering. Zullen we daar de energie in stoppen?

Bert Huisman

1 december 2016

Hoe zou je kunnen weten of er geld verspild wordt als je niet weet "waar het naar toe gaat"? En natuurlijk wordt er in de zorg geen euro uitgegeven waarvan niet minimaal één, maar meestal veel meer, mens(en) weten waar die euro vandaan komt en naar toe gaat. Vervolgens wordt dit gebrek aan inzicht vertaald naar de onmogelijkheid om een kostprijs te kunnen aanbieden. Onduidelijk blijft wat het één met het ander te maken heeft. Gelukkig illustreert de heer Cottaar dat het ook in de industrie lastig is om een kostprijs te berekenen en de heer Kornmann wijst daarbij op het verdelen van de overheadkosten als centraal probleem. De zorg bestaat namelijk voor het overgrote deel uit overheadkosten en de kostprijsberekening is dus een arbitraire discussie. Als zo'n prijs dan ook niet door de markt "getoetst" wordt (omdat verzekeraars helemaal niet inkopen op die prijs) dan kunnen er ongestraft grote verschillen ontstaan. Omdat de patiënt hiervan in het kader van zijn eigen risico last heeft komt het thema in de publiciteit, maar al die verschillen in "kostprijzen" zeggen niets over de vraag of er geld verspild wordt. Waarschijnlijk is er veel te besparen, maar dat gaat zeker niet lukken door naar kostprijzen te kijken. Welke rol "de burger" hierbij kan spelen wordt in dit artikel ook niet beargumenteerd. Het artikel biedt, kortom, geen onderbouwde argumenten voor verspilling en geen onderbouwde oplossingen om die eventueel aan te pakken. Voorlopig toch maar het bestaande systeem verbeteren en het eigen risico veranderen in een kleine bijdrage per ziekenhuisbezoek. Dat is administratief wel een monster, maar verlost ons in elk geval van die discussie over de kostprijzen.

Gijs van Loef

1 december 2016

Zou het niet verhelderend zijn (transparant), als iedereen zijn naam noemt en zijn functie/werkkring om de discussie beter te kunnen duiden? Ik ben bijvoorbeeld benieuwd wie 'Bavh' is. Mijn naam is dezelfde als op de blog en ik ben zelfstandig consultant, publicist en onderzoeker.

Herman Idzerda

1 december 2016

Het artikel zegt dat niet duidelijk is waar het geld blijft, dus kan het ook niet duidelijk zijn dat het verspild wordt.

Het is daarbij de vraag of een nieuw financieringssysteem daar enige verandering in gaat brengen: de vorige financieringssystemen deden dat niet. Een nieuw financieringssysteem zou maximaal het tijdelijk verhullen van een onderliggend probleem zijn en geen werkelijke verbetering geven - maar wel weer een jarenlange administratieve rompslomp en inregelen van wéér een nieuw systeem.

Ons huidige systeem staat pas net goed op de rit en toont ons nu juist dat hier en daar de schoen wringt. Daarmee dwingt het ons allen om daar over na te denken, te onderzoeken en met oplossingen te komen. Dan als panacee een nieuw financieringsstelsel invoeren is als een pleister op de wonde die eigenlijk verder moet worden uitgeruimd.

Top