Finance

'Engels model' verlost ggz van dbc’s

'Engels model' verlost ggz van dbc’s

Het huidige financieringssysteem in de ggz gaat op de helling. Als het aan de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) ligt gebruikt de sector vanaf 2020 een nieuw systeem dat voor zowel zorgaanbieders als cliënten en zorgverzekeraars eenvoudiger en transparanter is.

Leidraad voor de nieuwe bekostigingsstructuur is het zogeheten zorgclustermodel, zoals dat in de Engelse ggz gebruikt wordt. Binnen dit model worden zorgvragers gegroepeerd op basis van een naar aard en ernst van de aandoening vergelijkbare zorgvraag. Daarmee is niet langer de klinische diagnose, maar de zorgvraag leidend. Dit betekent dat er meer oog is voor de omstandigheden van de patiënt. Daarnaast is het model flexibel, doordat het voorziet in meerdere evaluatiemomenten, tijdens welke samen met de patiënt gekeken kan worden of een behandeling op- of afgeschaald moet worden.

Idealiter krijgen in de verdere toekomst ook behandeluitkomst een plek in het model. Het nieuwe model moet ook leiden tot minder administratieve lasten voor de aanbieders.

Geen aansluiting

De gespecialiseerde ggz als ook de forensische zorg werken nu bijna tien jaar met dbc’s. Een gelukkig huwelijk is het nooit geweest. Zo hebben volgens de ggz-aanbieders theorie en praktijk nooit goed op elkaar aangesloten. Individuele casuïstiek bleek lastig te vertalen in declarabele zorgproducten. Doordat aanbieders er niet of onvoldoende in slaagden om specifieke patiëntkenmerken te verbinden met een van te voren gespecificeerd zorgpad of behandeltraject, was ook de voorspellende waarde voor de kosten gering.

Ook werden de diagnostische richtlijnen volgens veel behandelaars oneigenlijk gebruikt. Doordat binnen het systeem alleen vergoeding mogelijk was met een passende diagnose, werd het DSM-label volgens velen een verkapte betaaltitel.   

Privacy

Bovendien speelde op de achtergrond de discussie over de privacy van cliënten. Volgens de aanbieders konden zorgverzekeraars via de dbc’s te makkelijk bij persoonlijke informatie van cliënten komen, waarmee volgens behandelaar het medisch beroepsgeheim op de tocht kwam te staan. Mede op hiervan besloot de rechter al kort na de invoering van de dbc-systematiek in 2008 dat de NZa haar huiswerk over moest doen. Daarnaast is onder veel aanbieders het gevoel blijven bestaan dat zorgverzekeraars via de dbc-systematiek wilden bepalen wat er in de behandelkamer gebeurde. Daarbij werd het systeem als gebruiksonvriendelijk en onnodig bureaucratisch ervaren.     

Eerste stap

Ondanks deze problematische voorgeschiedenis wil de NZa niet spreken van een onnodige exercitie. “De dbc’s waren een goede eerste stap om er de zorg mee vast te leggen en te betalen. Maar inmiddels is er veel behoefte aan verdere verbetering. De zorgvraag van de patiënt staat nog niet heel centraal, terwijl het daar wel om gaat.”

Om het nieuwe model tot een succes te maken is het wat de NZa betreft van groot belang dat  aanbieders nu al gaan proefdraaien. “Als we nu vaart maken kan het nieuwe systeem ook echt in 2020 van start”, schrijft NZa-voorzitter Marjan Kaljouw in een blog op Skipr.nl.
“Natuurlijk realiseer ik me dat dat een extra belasting betekent voor ggz-aanbieders die toch al de nodige administratieve lasten hebben. Maar het is voor een goede zaak.”
Om deelnemers aan de pilottrajecten tegemoet te komen krijgen ze gratis training, ICT-ondersteuning

 

 

4 Reacties

om een reactie achter te laten

Jim van Os

3 september 2017

Helaas vergeet de NZa te vermelden dat het 'Engelse' model in Engeland al snel werd verbannen omdat de clusters niet repliceerbaar zijn en de voorspellende waarde miniem is. Wederom wordt een onzinnige bureaucratie opgetuigd die de patiëntenzorg niet ten goede komt en uitsluitend dient om de illusie van maakbaarheid en meetbaarheid van kantoormensen te bevredigen. Hoe lang accepteren patiënten hulpverleners dit cynische spel nog?

Wim Jongejan

4 september 2017

Het zorgclustermodel voor de GGZ-financiering, ook wel het "Engelse model" genoemd, wordt in het V.K. als zodanig niet gebruikt. Zie pagina 9 van http://www.beta.nl/betaprikkel/beta-prikkel6.pdf. De pilots hier lopen niet bepaald lekker ondanks gratis trainig, ICT-ondersteuning en financiële tegemoetkoming. Dat is af te leiden uit het dreigement dat de NZa geuit heeft richting beroepsverenigingen in de GGZ dat bij onvoldoende animo voor de pilots zorgaanbieders aangewezen gaan worden. De pilots zijn een zware belasting omdat zowel volgens de oude systematiek met DBC's als met de nieuwe systematiek data aangeleverd moeten worden. Voorspelling van zorgconsumptie is de heilige graal waarnaar VWS, NZa en zorgverzekeraars op zoek zijn. Dat is voor de laatsten interessant omdat de ex-ante risicoverevening daarmee nauwkeuriger zou moeten worden. Het "Engelse" model is daar helemaal niet geschikt voor. De HoNOS+ scoringslijsten die erbij gebruikt worden zijn een instrument is om verschillende aspecten van ernst van psychopathologie en niet om zorgbehoeften/ zorgconsumptie vast te leggen. Het zorgclustermodel is gedoemd een grote mislukking te worden. Toch houdt de NZa er aan vast. Bang voor gezichtsverlies? Zie ook https://www.zorgictzorgen.nl/beoogd-engelse-model-voor-onze-ggz-financiering-in-engeland-niet-functionerend/

Peter Hoppener

5 september 2017

Ik begrijp beide reacties. Tegelijkertijd moet je als GGz met een alternatief komen. De GGz wilde uit de AWBZ naar de ZVW want de GGz was "cure" en geen "care". M.a.w.: we behandelen mensen. en die redenering steunde ik van harte! Dan moet je ook laten zien hoe je dat precies doet. Diagnostiek, behandeling inzetten, outcome meten en continu verbeteren. Met een transparant systeem dat het gemeenschapsgeld naar de beste zorgaanbieders gaat. We zijn 10 jaar verder en het lijkt erop dat we vanuit onze stellingen af en toe wat naar elkaar gooien in plaats van samen de kern een keer goed op te pakken.

San van Halen

12 september 2017

Mijn vermoeden si dat het Engelse model, leuk is om de zorgzwaarte iets preciezer te bepalen . Het grote gevaar is nu dat de betaling aan de zorgaanbieder op basis van deze vermeende zorgzwaarte gaat plaatsvinden (de aanbieder krijgt binnen een bepaalde tijdsperiode, bv een half jaar, een pakje met geld en 'zie maar dat je de klus klaart'). Dit model is in de basis ggz onwerkbaar en niet begrijpelijk gebleken voor zowel zorgaanbieders als cliënten. Daardoor is de beoogde groei van de basis ggz om tot het grootste ggz echelon uit te groeien volkomen gestagneerd - mede omdat de NZa te goedkope tarieven voor die zorgzwaarteproducten heeft neergezet waarbinnen de zorgaanbieder niet bewegen kan. Deze fout moet niet herhaald gaan worden voor de hele ggz. Ik pleit ervoor dat geld en tijd en kosten een duidelijke koppeling hebben.

Top