Tech

'Artsen zien weinig in nieuw patiëntendossier'

'Artsen zien weinig in nieuw patiëntendossier'

Artsen zien weinig in een nieuw systeem met gegevens van patiënten dat er over twee jaar moet zijn. De overgrote meerderheid van de zorgverleners zien vooral praktische bezwaren bij de zogeheten persoonlijke gezondheidsomgeving (PGO), concludeert het platform voor onderzoeksjournalistiek Investico in Trouw.

Iedereen in Nederland moet vanaf 2020 online op de computer of via een app op zijn telefoon al zijn medische gegevens kunnen inzien en bijhouden. Via deze PGO kan de patiënt meer regie over zijn gezondheid krijgen, is de visie van de Patiëntenfederatie die het plan in 2011 initieerde.

Maar volgens de onderzoekers van Investico zegt bijna driekwart (72 procent) van de zorgverleners bezorgd te zijn over beveiligingslekken, waardoor medische gegevens op straat kunnen komen te liggen.

Systemen met medische gegevens zijn wel verbonden aan strenge regelgeving, bijvoorbeeld over de inlogprocedure en wat leveranciers met de data mogen doen. Toch zijn veel zorgverleners er niet gerust op, blijkt uit hun reacties: "Het lekt altijd". En: "Digitale beveiliging blijkt keer op keer door hackers doorbroken te kunnen worden. Soms door slecht ontworpen systemen, soms door menselijk falen of onachtzaamheid."

Misbruik

Artsen vrezen ook dat patiënten hun informatie gaan delen met 'ondeskundigen', die er misbruik van kunnen maken. "Meerdere artsen noemen een fundamenteel bezwaar tegen het zelf delen van medische data door patiënten: artsen hebben een medisch beroepsgeheim, patiënten niet", aldus Investico. (ANP)

7 Reacties

om een reactie achter te laten

Richard Jansen

8 augustus 2018

Vraag is bovendien welke meerwaarde dit biedt, en of dit de enorme maatschappelijke kosten rechtvaardigt. Ik heb geen app met direct inzicht in dingen zoals mijn ICT, vergunningen, auto, huis, etc. Reden? Omdat het veel meer kost dan dat u en ik bereid zijn te betalen!

Zelfs bij dienstverlening waar ik wel digitaal toegang tot heb, zoals bankieren, beperkt de dienstverlening zich tot de gegevens die ik regelmatig nodig heb om zelf dingen te regelen. Niets daarvan is van toepassing op mijn medische gegevens. Welke gegevens die daarin staan leiden nu echt op individueel niveau tot regelmatige veranderingen in gedrag? En dan heb ik het niet op kunstmatige monopolies zoals het aanvragen van een herhaalrecept. De gedachte dat volledige ontsluiting van alle dossiers bij alle behandelingen op alle specialismen efficiënt is, lijkt mij zeer onwaarschijnlijk.

Zonde van het geld. Kunnen we ook besteden aan betere uitkeringen voor zij die het echt nodig hebben.

Hans ter Brake

8 augustus 2018

Het “PGO” is een onderwerp voor patiënten, hun naasten en de zorg. Overheden, koepels en consultants werken aan randvoorwaarden - die nogal overheersen in deze periode.

Het Informatieberaad - waarin artsen vertegenwoordigd zijn - is opdrachtgever voor enerzijds het MedMij Afsprakenstelsel en anderzijds vier outcome doelen.

PGO ontwikkelaars realiseren de afspraken én voorzien in behoeften van patiënten, naasten, zorgverleners en zorgorganisaties. Daarmee worden de eerste twee ook tot digitale speler in hun persoonlijke zorgnetwerk. Doelstelling is verbetering autonomie, kwaliteit en veiligheid van zorg en lagere kosten voor burgers en zorg; net als in andere segmenten waar je ‘digitaal ondersteund onderdeel van het proces bent’. Dat betreft niet alle medische/zorg gegevens maar de gegevens en processen die voor jou als patiënt of naaste relevant zijn.

E.Kriek

8 augustus 2018

Een miljard (!) aan zorggeld. Verdwenen in projecten zoals het LSP, en PGO.
Er zullen vast instanties beter van zijn geworden.
Maar dit geldt zeker niet voor de patiënten.
Men fluistert echter hoopvol dat een vliegwielcoalitieaanjaagteam nog veranderingen aan kan brengen.

D G o

9 augustus 2018

Volstrekt eens met Richard Jansen. Zonde van het geld.
Slechts weinig mensen zullen wat met de informatie kunnen.
Het huidige Patiëntenplatform zou wellicht nu de vraag niet meer gesteld hebben.

Jan van der Beek

9 augustus 2018

De titel "Artsen zien weinig in nieuw patiëntendossier" klinkt alarmerend. Terecht wijst Hans ter Brake er op dat de vertegenwoordigers van zowel de huisartsen (LHV) als de medisch specialisten (FMS) deel uitmaken van het Informatieberaad, welke de opdrachtgever is van het MedMij afsprakenstelsel. Natuurlijk is het een illusie dat alle artsen het standpunt dat hun vertegenwoordigers uitdragen delen. In de praktijk merk ik wel dat die vertegenwoordigers onderschatten welke inspanning nodig is om hun achterban te informeren over het gevoerde beleid. Maar is de situatie inderdaad zo alarmerend? Ik denk het niet, maar heb wel enkele zorgen. De titel is ongelukkig gekozen. Er is geen sprake van een nieuw patiëntendossier. Het nieuwe is dat elke burger de mogelijkheid krijgt om een kopie van een deel van zijn medisch dossier, dat bij diverse zorgverleners wordt beheerd, te downloaden naar zijn eigen PGO en dat totaal overzicht kan aanvullen met eigen gegevens. Van Steve Jobs heb ik geleerd dat statistieken en onderzoeken niet het monopolie op de waarheid hebben. Het Informatieberaad heeft structureel geregeld dat de stem "uit het veld" wordt gehoord. MedMij betrekt patiënten en PGO leveranciers bij hun plannen. Chapeau daarvoor. Wat betreft de zorgen: Er gaat ongeveer 400 mln. naar de (IT leveranciers) van de zorgverleners en 4 mln. naar de PGO leveranciers. Ik begrijp de woedende reactie van een bestuursvoorzitter van een ziekenhuis op het feit dat de twee EPD leveranciers die meer dan 80 % van de markt hebben daarvan het grootste deel ontvangen. Is de verhouding 400 - 4 mln. te rechtvaardigen? Wat ook onbegrijpelijk is dat de toewijzing van de 4 mln. op basis van "wie het eerst maalt, die haalt" is. De PGO leverancier - althans wie zich zo noemt - die het snelst zijn aanvraagformulier instuurt die ontvangt een subsidie. Opmerkelijk. Maar zijn er voorbeelden van succesvolle PGO implementaties? Jazeker. In Groot-Brittanië zijn 6 miljoen aansluitingen op een PGO met 1.4 miljoen actieve gebruikers. Is er brede acceptatie bij zowel patienten als zorgverleners, aantoonbaar de zorgkwaliteit verbeterd en de kosten verlaagd. In de beginfase precies dezelfde uitkomsten van onderzoeken en statistieken en commentaren van "bezorgde" artsen Toch is het daar een groot succes. Ik leer altijd van het succes van anderen. De Britten zijn nog steeds volgaarne bereid hun "lessons learnt" met MedMij te delen. De uitnodiging is echter nog niet geaccepteerd. Maar wie weet geeft het Informatieberaad wel een duwtje...

Wulf van Loenen

9 augustus 2018

Het is de bedoeling dat wij kritische zorgconsumenten gaan worden met optimale zelfsturing. Dat je samen met je arts keuzes maakt, eigen verantwoordelijkheden neemt. Daar hoort bij dat jijzelf de hoofdrolspeler en spil bent in jouw patiëntendossier en van de inhoud op de hoogte bent. Daarom moet het patiëntendossier waar wij zelf op inloggen en die we kunnen bijwerken/aanvullen er komen. Dat artsen en andere hulpverleners, er angst voor hebben met altijd weer dat misbruik argument en ons hoofdrolspelers er buiten willen houden moet maar een keer klaar zijn. Het is ook een behoorlijke omslag, het gevoel dat de hiërargie m.b.t. de positie van hulpverleners en patiënten er platter door wordt. Ja het wordt even wennen, een patiëntendossier is niet van de dokter of van het ziekenhuis maar van de autonome patiënt die zorg c.q. behandelingen kiest. Ja, en dat kan compleet met inzage in zijn/haar dossier inderdaad ook alternatieve/complementaire zorg zijn, wat misschien tenenkrommend voor de reguliere branche is en onterecht als misbruik betiteld wordt.

Hans Niendieker

9 augustus 2018

Het artikel in Trouw maakt zeer helder dat er nog veel zaken onbekend zijn omtrent PGO’s en er derhalve ook nog heel veel misverstanden, belevingen of zo u wil belemmerende overtuigingen zijn rond dit onderwerp. Dit is niet alleen zo bij zorgprofessionals maar ook bij burgers/patiënten.
Er is dus nog heel veel werk aan de winkel om met elkaar een goed beeld te vormen over het nut en de noodzaak van een PGO. Naast dit beeld zullen we vooral in de praktijk moeten gaan beproeven en ondervinden hoe het burgers/patiënten en professionals echt gaat helpen. Het positieve nieuws is dat ook veel professionals de principes achter een PGO omarmen. De potentiële bezwaren zijn evident en terecht. Gezondheidsdata en medische gegevens die op straat komen te liggen en oneigenlijk gebruikt worden zou een regelrechte ramp zijn. We kunnen en mogen hierin niet naïef zijn zo bewijzen de recente bekende voorbeelden zoals met Facebook telkens weer. Echter zijn er ook heel veel voorbeelden van misbruik van gegevens met de huidige ICT-systemen in de zorg. Door de enorme complexiteit die er is gecreëerd en door het gebrek aan transparantie en uitwisselbaarheid is het huidige ICT/E-health landschap onhoudbaar. Een groot gedeelte van de half miljard euro wordt nu besteed aan een reparatieslag hiervan en niet aan de PGO’s. Helaas is daarom nog maar 4 miljoen euro over voor de ontwikkeling van PGO’s.

Door medmij (www.medmij.nl) is een afsprakenstelsel ontwikkeld waaraan PGO’s moeten voldoen en die mogelijk veel zorgen kunnen gaan wegnemen. Ook wordt door medmij en de achterliggende partijen zoals de patientfederatie, de zorgverzekeraars en het ministerie zeer goed uitgelegd wat het nut van een PGO kan zijn voor patiënt en zorgproffessional. De noodzaak wordt snel duidelijk wanneer men kennis neemt van de hoofdlijnenakkoorden die met de ziekenhuizen, huisartsen, (wijk)verpleging, GGZ gesloten zijn. Het huidige systeem loopt echt tegen zijn grenzen aan. Veel (kwetsbare) patiënten komen in een flipperkast terecht. Dit leidt niet alleen tot onzinnige en ondoelmatige zorg maar ook tot een grote overbelasting en enorme dubbele registratielast bij zorgprofessionals.

We mogen het kind niet met het badwater weggooien. Volgens mij is niemand tegen het principe dat een burger/patiënt zelf in regie moet kunnen zijn en dus inzicht moet hebben in zijn of haar gegevens wanneer men dat wil (en ook kan). Kwetsbare groepen en patiënten met lagere gezondheidsvaardigheden kunnen we met een goed PGO ondersteunen bijv. ontwikkelingen zoals kijksluiter en positieve gezondheid in het PGO te integreren.

Ook wordt door alle zorgprofessionals erkend dat uitwisselbaarheid van gegevens, registratie aan de bron en hergebruik van gegevens kan leiden tot een forse reductie van de registratielast, veel betere samenwerking in zorgnetwerken en ook tot een betere kwaliteit van zorg.

Een PGO is geen bak met data die we over de schutting gooien naar de patiënt maar een hulpmiddel voor burgers, patiënten en zorgprofessionals om het beste zorg te leveren en het zorglandschap duurzaam in te richten.

Ik daag graag iedereen uit om een objectief oordeel over PGO’s te vormen en te ervaren in de praktijk wat het nut van een PGO kan zijn. Dit kan door een PGO experience te organiseren in de regio met patiënten, zorginstellingen, zorgprofessionals en bijv. de gemeente. Wij vanuit Ivido (www.ivido.nl) werken hier graag aan mee en ik denk dat collega PGO leveranciers dit ook graag willen doen. Ik hoop dat belevingen cq belemmerende overtuigingen rond het onderwerp PGO kunnen plaatsmaken voor waardevolle zorg en een duurzaam zorgsysteem.

Top