ACTUEEL

'NZa en IGJ moeten stille bewindvoerder kunnen aanstellen'

De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) en Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) moeten de ruimte hebben bij zorginstellingen in grote financiële nood een stille bewindvoerder aan te stellen. Dat betogen zorgjuristen in het Financieele Dagblad.

In geval van het recente faillissement van de MC Groep had een stille bewindvoerder of een vangnetstichting veel maatschappelijke onrust en onzekerheid kunnen voorkomen, aldus de juristen in het FD.

Rustig inlezen

Een stille bewindvoerder kan nog voordat uitstel van betaling of faillissement wordt aangevraagd uitzoeken wat de overnamemogelijkheden zijn. Advocaat Henri Bentfort van Valkenburg vervulde deze rol in 2013 voor het failliete Ruwaard van Puttenziekenhuis in Spijkenisse dat destijds relatief eenvoudig een doorstart kon maken. "Het grote voordeel is dat een stille bewindvoerder in alle rust kan inlezen en voorbereiden", stelt Bentfort van Valkenburg.

Vraagtekens

Op dit moment is het aan ziekenhuisbestuurders om een stille bewindvoerder aan te stellen. Wat betreft jurist Jan Andringa komt deze bevoegdheid in handen van de NZa en IGZ. Juridisch gezien ligt de zaak lastig omdat het Europese Hof van Justitie eerder grote vraagtekens bij het optreden van een stille bewindvoerder plaatste. Wat het Hof betreft mag het geen manier zijn om snel en voordelig personeel te ontslaan.

Het oprichten van een vangnetstichting is volgens de juristen een andere mogelijkheid om de onrust rondom een faillissement te verminderen. Dergelijke stichtingen kunnen bij Rijksoverheid aankloppen zodat onder meer personeel en leveranciers doorbetaald kunnen blijven worden. Ziekenhuizen hebben hier echter tot nu toe nooit gebruik van gemaakt.

3 Reacties

om een reactie achter te laten

Arne van Oranje

22 november 2018

Het is de vraag of de overheid deze verantwoordelijkheid wil nemen. Als de NZa en/of de IGZ dit doen moet de overheid de zorg gaan dragen het ziekenhuis financieel in stand te houden, dit hadden ze nou net mooi afgewenteld op de zorgverzekeraars en we hebben gezien laatst dat ze dat rigoureus doen.

paul baks

23 november 2018

bij het vorige debacle van de IJsselmeerziekenhuizen (waarbij Loek Winter cs het ziekenhuis voortzette) is "stille bewindvoering" aan de orde geweest. We verkeerden in een situatie waarbij bij geen van de betrokkenen enige ervaring met faillissementen aanwezig was, laat staan "stille bewindvoering". Vanwege dat gebrek aan kennis aan de onderhandelingstafel is die optie dus niet in praktijk gebracht. Als toen "stille bewindvoering" zou zijn toegepast, zou de staatssteun die Loek Winter mee kreeg mogelijk niet nodig zijn geweest. Overigens in de context van het feit dat de minister sowieso geen risico wilde lopen t.a.v. een mogelijk faillissement als "stille bewindvoering" niet zou slagen. In het bedrijfsleven werd al lang een dergelijke aanpak nuttig geacht. Zeker bij bedrijven die als zodanig prodecten/diensten aanboden waarbij geen twijfel bestond t.a.v. de verkoop mogelijkheden van die producten/diensten. er was dan sprake van een financieel probleem maar niet van een marktprobleem. Ook de IJsselmeerziekenhuizen hebben nooit een "marktprobleem" gehad. De vraag naar zorg was niet het probleem. het vraagstuk lag aan de financiële kant. Jammer dat "stille bewindvoering" toen niet is gelukt. Misschien hadden we de huidige crisis dan niet gehad, maar dat is achteraf redeneren. Het voortbestaan van het IJsselmeerziekenhuis lijkt thans rond te zijn. En dat blijft het belangrijkste.

Marc Hendriks

24 november 2018

In 2014/2015 heb ik als bestuurder van STMG noodgedwongen met stille bewindvoering gewerkt, ingevuld door Henri Bentford van Valkenburg en Pieter Windt. Met een geweldig eindresultaat mede dankzij de inzet en toegevoegde deskundigheid van beiden. Het is primair de eigen verantwoordelijkheid van het bestuur om zorg te dragen voor de continuïteit van zorg en werkgelegenheid en daartoe alle middelen, inclusief stille bewindvoering als het niet anders meer kan, in te zetten. Het zou wel goed zijn als NZa / IGJ / VWS / verzekeraars / banken / koepels een gecoördineerde intake hebben bij problemen. Dit is volgens mij namelijk het grootste probleem. In ieder geval zelf ervaren bij destijds STMG dat feitelijk geen enkele partij “de telefoon opnam”. Het is voor de zorg nieuwe problematiek en politiek allemaal erg gevoelig. Dit vraagt echter om echte inhoudelijke bestuurlijke assistentie voordat de problemen niet meer te hanteren zijn. VWS zou een dergelijk meld - en helppunt moeten inrichten opdat er echt geholpen wordt voordat alle extern toezichthoudende partijen verstrikt raken in eigen acties en afwegingen.

Top