ACTUEEL

Ggz-bestuurders hebben geen zicht op separatie

Ggz-bestuurders zijn wat betreft het aantal separaties van ggz-cliënten niet ‘in control’. Dat stelt hoofdinspecteur curatieve zorg Wim Schellekens van de IGZ, zo blijkt uit berichtgeving van Zorgvisie.

‘Geen vaste plek’

Tijdens het congres “Van beheersen naar intensive care in de ggz” dat brancheorganisatie GGZ Nederland en het ministerie van VWS donderdag hielden, stelde  Schellekens het zorgwekkend te vinden dat separeren geen plek inneemt in de planning en controlcyclus van raden van bestuur in de ggz. “Separeren heeft geen vaste plek in de agenda van raden van bestuur”, aldus Schellekens in Zorgvisie. “Die zijn dus niet ‘in control’. Ze weten niet wat er speelt en kunnen er niet op sturen.”

Daling

Leiderschap is juist cruciaal bij het terugdringen van het aantal separaties, vindt Schellekens. “Als bestuurders aandacht geven aan zaken, doen managers en de rest van de organisatie dat ook. Wel werpen de vele pogingen om het aantal separaties terug te dringen, vruchten af. Het aantal patiënten in isolatie is in een jaar tijd met tien procent gedaald, zo blijkt uit cijfers van de Gezondheidszorg (IGZ) .

4 Reacties

om een reactie achter te laten

Adriaan Jansen

12 maart 2010

Het onderwerp is van een zodanige importantie dat het rechtvaardigt dat wie dan ook, zeker de inspectie, met scherpte zaken aanhangig maakt en zo nodig "de knuppel in het hoenderhok werpt". Zonder defensief te willen zijn:

Ik voel me persoonlijk aangesproken, weet zeker dat ik voortdurend met het onderwerp bezig ben, er ook op tracht te "sturen", omringd wordt door professionals en een geneesheer directeur die het terugdringen van dwang en drang hoog op de agenda hebben!

De heer Schellekens is dan ook hartelijk welkom voor een werkbezoek bij GGZ Noord-Hollandnoord om het debat voort te zetten.

Schellekens

12 maart 2010

Geachte heer Jansen,

Dank voor deze reactie: ik ben er blij mee: het is essentieel dat Raden van Bestuur zich verantwoordelijk voelen voor kwaliteit en veiligheid en dit laten zien door verantwoording te vragen van de verantwoordelijkheden die ze hebben gedelegeerd aan mangers en professionals.

Ik wil hier graag over doorpraten en wil hier graag een afspraak over plannen.

Groet,

Wim Schellekens

Anthonio

14 maart 2010

In de TBS sector (Dr. S. van Mesdagkliniek, waar ik 8 jaren als directeur heb gewerkt) zijn beperkende maatregelen, zoals seperaties, verloven intrekken, dwangmedicatie, minder bezoek e.d. onderdeel van de dagelijkse routine en de beleidscyclus. Dagelijks werd er (tijdens ochtendrapport) met management en behandelaars kort stilgestaan bij ingrijpende maatregelen. Ik zou voor de Ggz niet alleen willen pleiten voor meer zicht op separaties, maar ook een aantal andere vrijdheidsbeperkende maatregelen monitoren. Het is namelijk mogelijk dat het sanctie systeem (zoals het soms wordt gehanteerd) zich gaat verleggen van minder separaties naar niet mogen roken, kamerplaatsingen of dwangmedicate. In mijn boek en proefschrift, getitteld: "De humanisering van een Justitiele organisatie", beschrijf ik hoe een organisatie van

een beheerscultuur naar een behandelcultuur kan groeien.

De stelling die ik hierbij verdedig is: "veiligheid komt vanuit het contact tussen behandelaar en patiënt en niet door camera's, dikke deuren en zware tralies."

Anonym

15 maart 2010

Het LPGGz luidt de noodklok over separaties



Utrecht, 14 maart 2010

Het Landelijk Platform GGZ (LPGGz) maakt zich ernstige zorgen over het gebrek aan daadkracht binnen ggz-instellingen om het aantal separaties terug te dringen.

De koepelorganisatie van cliënten- en familieorganisaties in de ggz verwijt de verantwoordelijke bestuurders gebrek aan lef en leiderschap. Het Platform ontvangt met grote regelmaat schrijnende ervaringsverhalen van cliënten die als gevolg

van separatie getraumatiseerd zijn. Het LPGGz sluit daarmee aan bij de conclusies van de Inspectie voor de Gezondheidzorg (IGZ), die eind vorige week een follow-up rapport aan de Tweede Kamer presenteerde.



Onvoldoende resultaat

De Inspectie stelt dat ggz-bestuurders wat betreft het terugdringen van separaties niet ‘in control’ zijn. In veel van de bezochte instellingen wordt niet gewerkt met een separeerprotocol en separaties worden niet stelselmatig geëvalueerd met cliënt, familie of hulpverlener. Separeren neemt geen vaste plek in op de agenda van raden van bestuur. Raden van bestuur weten daardoor niet wat

er speelt en kunnen dus niet ingrijpen om het aantal separaties in hun instellingen terug te dringen.



Cliëntervaring

Het LPGGz trekt daarom de harde conclusie dat het ontbreekt aan ambitie en leiderschap in ggz-instellingen als het gaat om het terugdringen van separeren. Het platform ontvangt nog steeds klachten van cliënten die gesepareerd worden. “Iedere separatie is er één teveel’, zegt Marjan ter Avest, directeur van het Landelijk Platform. “Separeren is geen manier om mensen te behandelen. Het is traumatiserend en kan leiden tot versterking van angstgevoelens, verwardheid en een verslechterde verhouding tussen cliënt en hulpverlener”.



Omslag in denken

Het LPGGz wil dat separeren tot het uiterste wordt beperkt. Ter Avest: “Er zijn voldoende mens-lievende methodieken bekend die dwang kunnen voorkomen. Het automatisme om iemand linea recta te separeren, is het eerste dat hulpverleners moeten afleren. Deze instellingsbrede omslag

in denken en handelen vraagt om leiderschap en ambitie.” Het LPGGz roept bestuurders op om hierin hun verantwoordelijkheid te nemen en het aantal separaties drastisch te beperken. Immers, opsluiten is geen zorg.



Noot voor de redactie

Pers en communicatie:

Ellis van de Bilt, e.vandebilt@platformggz.nl

Inhoudelijk contactpersoon: Christien van der Hoeven c.vanderhoeven@platformggz.nl

www.platformggz.nl

Top