ACTUEEL

Rechter: CZ en Menzis moeten verslavingszorg direct betalen

Bij niet-gecontracteerde zorg storten zorgverzekeraars de vergoedingen niet op de rekening van de instelling, maar van de patiënt of cliënt. In het geval van verslavingszorg is dat niet mogelijk, zo bepaalde de rechtbank Zeeland-West-Brabant in een zaak tegen CZ en Menzis.

Dat schrijft de NRC op 15 januari. De zaak werd aangespannen door een groep verslavingsklinieken. Die waren bang geen geld meer te krijgen voor hun behandelingen. Als iemand met bijvoorbeeld een gokverslaving een groot bedrag krijgt overgemaakt van de zorgverzekeraar, dan is dat de kant op het spek binden, zo redeneren de instellingen. Daarnaast heeft iemand met een verslaving vaak schulden, en is er de kans dat de deurwaarder beslag legt op het geld.

Cessieverbod

Zorgverzekeraars CZ en Menzis hebben in hun polisvoorwaarden staan dat patiënten of cliënten geen andere bankrekeningen dan hun eigen mogen aanwijzen voor betalingen. Dat valt onder het zogenaamde cessieverbod. Die blijft bestaan, maar de rechter bepaalde dat dat niet kan opgaan voor verslavingszorg. Menzis is in deze zaak niet berispt door de rechter. De zorgverzekeraar had al aangeboden om aparte betalingsovereenkomsten te sluiten met aanbieders van verslavingszorg. CZ geeft aan blij te zijn met de uitspraak van de rechter, omdat het cessieverbod overeind is gebleven en er alleen voor deze specifieke groep een uitzondering is.

Instrumenten

Veel ggz-aanbieders zouden eigenlijk zien dat de ontheffing van het cessieverbod niet alleen geld voor verslaafden. Ook de bij vergoeding voor zorg aan verwarde personen zou een cliënt de zorginstelling moeten kunnen machtigen om betalingen te ontvangen. Of dat wettelijk geregeld gaat worden is nog maar de vraag. De beleidslijn van VWS is om de niet-gecontracteerde zorg zoveel mogelijk terug te dringen. Het cessieverbod is daar een van de instrumenten voor.

6 Reacties

om een reactie achter te laten

Arne van Oranje

15 januari 2019

Dit is een mooie overwinning voor de vrije GGZ aanbieders, maar waarschijnlijk gaan de zorgverzekeraars nog wel in hoger beroep.

De rechter gaat helemaal om het feit heen dat mensen die psychische nood hebben ook vaak daardoor financiële nood hebben, in meer of mindere mate.
Dan is de Akte van Cessie een mooi document om deze verantwoordelijkheid weg te halen bij iemand die al overbelast is, een incassobureau of deurwaarder is wel het laatste wat je als zorgaanbieder op je cliënt wilt af sturen, dan is de cliënt-behandelaar band wel weg.
Die hele therapie, die dan al vergoed is door ons alle, is dan letterlijk weggegooid geld. Of we dat met z'n allen willen, lijkt mij niet.

Arne van Oranje

16 januari 2019

Nu gaat Menzis dus al weer aanpassingen doen op het cessieverbod en alleen aan verslavingsklinieken een betalingsovereenkomst aanbieden. Dat is een administratief nadeel voor andere niet-gecontracteerde GGZ aanbieders die dat dus niet krijgen, alleen omdat ze niet een verslavingskliniek zijn.

In dit land mag je als mens niet gediscrimineerd worden, maar als bedrijf mag je volgens mij ook niet gediscrimineerd worden, al ligt dat natuurlijk wat ingewikkelder dan bij een individu of een groep die gediscrimineerd wordt. Maar een bedrijf is ook een groep.

Karik van Berloo

16 januari 2019

Interessante ontwikkeling, maar niet te vroeg juichen, want het cessieverbod wordt nog wel toelaatbaar (lees: niet onrechtmatig jegens de zorgaanbieder) geacht als er een betaalovereenkomst wordt aangeboden, maar aan die betaalovereenkomst kunnen wel weer voorwaarden worden verbonden.

- alleen zorgaanbieders van onberispelijk gedrag kunnen een betaalovereenkomst krijgen
- uitsluitend een betaalovereenkomst voor specifieke DBC’s die op verslavingszorg zien is mogelijk
- voor rechtstreekse declaratie is vereist dat de verzekerde vooraf de declaratie goedkeurt.

Wie bepaalt of sprake is van onberispelijk gedrag? Daarover zullen nog wel de nodige discussies volgen.

Marie-Jose van Gardingen

16 januari 2019

In dit artikel zitten tal van onjuistheden, het cessieverbod mag nog steeds van de rechter. Puur bij ambulante verslavingszorg mag de verzekerde aangeven dat wij het geld overmaken naar de aanbieder. Daarmee blijft de verzekerde de mogelijkheid houden op het controleren van de rekening. Dat is voor ons van belang. Wat Karik van Berloo hier bij de reacties schrijft over ons beleid is ook onjuist als het gaat om CZ. De informatie waar dit artikel als bron naar verwijst (NRC) is wel juist.

Arne van Oranje

16 januari 2019

Maar de machtigingen eis voor verslavingsklinieken blijft bestaan bij CZ. Tegen 1 mei weten we pas wat Menzis in petto heeft voor de niet-gecontracteerde GGZ aanbieders.

En die controle door de verzekerde is een wassen neus. Het gaat puur en alleen om de macht en invloed die de zorgverzekeraar niet of nauwelijks heeft op de niet-gecontracteerde zorgaanbieder. En de overheid/kabinet blaat mee en maakt de vrije zorgaanbieder zwart en wordt compleet gesouffleerd door de lobby van de zorgverzekeraars.

De loopgraven oorlog tussen de zorg en zorgverzekeraars/kabinet gaat gewoon door.

Kim Lieuwen

16 mei 2019

@Arne van Oranje: je hebt helemaal gelijk. Onze instelling SGGZ uit Apeldoorn was één van de twee (dat is een 'paar' en geen 'groep') partijen die 2 van de vier leden van het vaderlandse zorgkartel (CZ en Menzis) hebben gedaagd inzake het cessieverbod. SGGZ had toestemming gekregen 'in te komen' in de zaak die Vincere GGZ had aangespannen tegen beide eerdergenoemde kapitaalreuzen. Alleen CZ was onze target, omdat Menzis het cessieverbod pas zou laten gaan (en heeft in laten gaan) op 1 mei. Zij hadden ons nog de mogelijkheid geboden tot het aangaan van een betaalovereenkomst of een 'vermeende' kans op het maken van een verkenningsgesprek over een mogelijk contract.

Het recht heeft gezegevierd in Breda. SGGZ is in het gelijk gesteld door de rechter en mag dus nog steeds alle nota's voor ambulant geboden zorg aan CZ verzekerden indienen met akte van cessie. Iedereen aan wie je vertelt de kosten voor geleverde (verslavings)zorg rechtstreeks aan patiënten wordt vergoed verklaart je voor gek. De uitspraak is dan ook niet meer dan logisch en terecht. Het Gerechtshof Breda heeft verder geen aanvullende voorwaarden opgenomen in de uitspraak, wat simpelweg betekent dat SGGZ alle toekomstige nota's op de voor haar gebruikelijke wijze mag blijven declareren. Dat wil zeggen dat er in het declaratieproces dus niets verandert.

Maar dat is ijdele hoop als het de 'dictators van de zorg' betreft. CZ kwam vrij snel na de uitspraak met een brief die deed vermoeden dat ze 'blij' waren met de uitspraak, alsof ze niets anders hadden gewild. Fouten (lees: opgezette pesterijen) erkennen blijkt lastig te zijn voor C(orrupte) Z(org). Bij de brief had de Tilburgse weldoener gelijk voor al haar labels een zelfstandig opgemaakte akte van cessie gevoegd met daarbij de dwingende eis deze documenten voortaan alleen nog maar te accepteren, gedagtekend op de dag van uitstroom. De drogreden die CZ aanvoert voor deze zelf verzonnen voorwaarden is dat patiënten hun nota moeten hebben beoordeeld voordat deze verstuurd wordt naar de verzekeraar. De feiten zijn echt heel anders: 1) er bestaat geen enkele juridische grondslag voor het louter hanteren van een door CZ zelf vervaardigde akte van cessie, 2) in de verslavingszorg is het zeer gebruikelijk dat patiënten al hun documenten tekenen tijdens het eerste 'fysieke' contactmoment: zijnde de intake. Dit doen we omdat we uit ervaring weten dat verslaafden zomaar kunnen beslissen om toch niet in behandeling te willen gaan, na een paar dagen de benen nemen vanwege een terugval, trek of andere reden en het dan onmogelijk is om a) in contact met ze te komen b) laat staan ze dan nog te bewegen documenten te tekenen die voor hen geen enkel belang (meer) dienen. Gevolg is dat SGGZ kan fluiten naar haar geld en CZ haar reserves vult met geld dat haar niet toebehoort. Voor de financiële afwikkeling van klinische zorg hebben ze ons een betaalovereenkomst aangeboden (beter: dat waren ze verplicht). Maar door een andere eigen bedachte maatregel om instellingen zonder contract bewust en in kartelvorm van het speelveld te duwen zonder enkele juridische onderbouwing, namelijk het vereisen van een goedkeuring vooraf voor klinische opname, is deze overeenkomst eigenlijk een lachertje. Om de meest bijzondere redenen worden onze aanvragen afgekeurd door de 'medisch specialisten' van CZ (en de andere kartelleden). Het komt regelmatig voor dat een bij ons werkzame BIG-geregistreerde psychiater aangeeft dat een klinische opname om cruciale redenen noodzakelijk is, en dat een lager geschoolde 'specialist' werkzaam achter een bureau op een veel te duur verzekeringskantoor, die nooit een patiënt spreekt of ziet, de aanvraag toch klakkeloos afkeurt. Traineren, pesten, de doodsteek toebrengen: noem het hoe je wilt. Ik gebruik zelf vaak de term 'witte boorden criminaliteit'.

Menzis spant de kroon. Met in het achterhoofd dat zij per 1-5 de akte van cessie gingen afschaffen, stuurden zij ons begin april pas een mail waarin ze ons de mogelijkheid boden een betaalovereenkomst aan te gaan. In tegenstelling tot CZ, die daar verder geen buitensporige voorwaarden aan hebben gesteld, vind Menzis het nodig dat de wederpartij van 'onberispelijk gedrag' is. Ook daar heeft het Gerechtshof Breda met geen woord over gerept. Puur zelf verzonnen regels om contractloze aanbieders de nek om te draaien. SGGZ weet van zichzelf dat wij ons keurig gedragen en heeft haar handtekening daarom niet gezet onder deze lachwekkende doch trieste overeenkomst. Juridische stappen zullen zeer waarschijnlijk weer noodzakelijk zijn. Treurig. SGGZ zou deze verloren tijd graag besteden aan het verder verbeteren van de zorg die zij levert aan de mensen die het nodig hebben.

Deze week heeft CZ 2 nota's voor door SGGZ geleverde ambulante verslavingszorg afgekeurd omdat wij onze gebruikelijke (en eerder altijd geaccepteerde akte van cessie hadden meegestuurd. Voor alle duidelijkheid: het betreft hier nota's van cliënten die nog voor de zitting en het versturen van de brief van CZ bij ons in zorg zijn geweest.

De pesterijen houden nooit op. CZ weigert ons de laten declareren via Vecozo, de meest veilige en goedkoopste manier om nota's te versturen. Dat kunnen ze makkelijk doen, want bij Zilveren Kruis en VGZ kan SGGZ wel gebruik maken van dit systeem. Wij moeten nota's indienen via het door CZ gehanteerde beveiligde mailsysteem Cryptshare. Maar ook daar nemen ze een loopje met je. Als je ze 25 dagen na verzending belt wanneer we de betaling mogen verwachten dan krijg je steevast het antwoord: 'die nota hebben we niet ontvangen'. Een keiharde leugen, want zodra de nota wordt opgehaald door CZ ontvangen wij een downloadbevestiging. SGGZ kan glashard bewijzen dat ze hier de boel besodemieteren. Het ergste is nog dat wanneer de documenten opnieuw zijn verstuurd de betalingstermijn van 30 (werk)dagen opnieuw ingaat. Dit betekent dat CZ ons met opzet in liquiditeitsproblemen kan brengen. En u raadt het al: dat lukt ze ook nog.

Verder heeft Menzis per 1-5 ook nog bedacht dat ambulante verslavingszorg boven 3.000 minuten ook aangevraagd moet worden. Let op mijn woorden: als dit niet stuit op teveel (juridische) weerstand van zorgverleners dan voeren de andere drie kartelbroeders deze maatregel ook door per 1-1-2020. Wie doet hier iets tegen? De Nza? Laat me niet lachen. Die focussen zich op 'misstanden' bij zorginstellingen en laten de illegale praktijken van zorgverzekeraars onder zware lobbydruk gewoon toe.

SGGZ zal al deze onrechtmatigheden bestrijden tot het bittere eind. Op 21 mei aanstaande is het David tegen Goliath, dan sleept SGGZ het hele kartel voor de rechter. Als er nog iemand wil aanhaken dan horen wij dat graag. Er moet paal en perk worden gesteld aan het buitensporige machtsvertoon van zorgverzekeraars. Wij springen op de barricades, wie durft dat ook?

Top