Algemeen

‘Verpleegkundige identiteit staat carrière als bestuurder in de weg’

Veel verpleegkundigen kunnen niet doorgroeien naar een bestuursfunctie, omdat ze bang zijn door collega’s niet meer herkend te worden als verpleegkundige.

Dit zegt oud-bestuurder Cathy van Beek in een interview met Nursing, vakblad voor verpleegkundigen. Van Beek begon haar carrière als verpleegkundige en bekleedde later bestuursfuncties bij het Radboudumc en de Nederlandse Zorgautoriteit. Zij denkt dat bestuurders met een verpleegkundige achtergrond een zeldzaamheid zijn, omdat verpleegkundigen te veel blijven hangen in de “verpleegkundige identiteit”: "Verpleegkundigen die willen doorgroeien naar een management- of bestuursfunctie blijven vaak te veel opkomen voor hun eigen beroepsgroep. Ze zijn bang dat ze door hun collega’s niet meer herkend worden als verpleegkundige", vertelt zij in Nursing. "Door te blijven hangen in de verpleegkundige identiteit gaat het mis. Als bestuurder of manager moet je oog hebben voor de belangen van het hele ziekenhuis. Je oefent echt een ander vak uit, en dat kan betekenen dat je er in de ogen van je oud-collega’s niet helemaal meer bij hoort. Die stap is voor velen een brug te ver."

'Gedoemd om te mislukken'

"Verpleegkundigen identificeren zich eerst met hun beroep, en dan pas met het grote geheel", vervolgt ze, "als verpleegkundigen het over hun team hebben, bedoelen ze het verpleegkundig team, en niet het multidisciplinaire geheel. (…)De verpleging doet me wat dat betreft soms denken aan de gereformeerde kerk: in isolement ligt onze kracht en je bent afvallig als je de groep verlaat. (…) Sta maar eens op in een groep verpleegkundigen. Dan word je heel snel uitgestoten. Het basisidee is immers dat verpleegkundigen allemaal gelijk zijn. De verpleging staat wat dat betreft echt voor een uitdaging. Als die houding zo blijft, dat je je kop niet boven het maaiveld uit mag steken, dan is dat verpleegkundig leiderschapsgebeuren gedoemd te mislukken."

3 Reacties

om een reactie achter te laten

Peter Koopman

7 mei 2019

Ik herken deze opvatting, maar deze geldt ook voor de betreffende loopbaan van artsen ( en andere gezondheidszorg beroepen ). De hechting met het beroep is opvallend groot en mooi, maar niet bij iedereen ontstaan “hechtingsproblemen”. Veel verpleegkundigen snappen dat “nursing policy” en algemeen beleid van strategische aard zijn en zich onderscheiden van operationele en tactische vraagstukken. Een beroep “ben” je en een functie “heb” je, dat weten ingenieurs, economen, juristen, volksvertegenwoordigers, burgemeesters etc. Dit is naar mijn mening geen specifiek probleem van verpleegkundigen. Als de zorgorganisatie in de “top” een beroepsculturele afspiegeling van het primair proces wenst vindt men uit de 200.000 verpleegkundige beslist een goede kandidaat! Probleem is wel dat er thans in Nederland te weinig rolmodellen zijn en er vanuit deze beroepsgroep te weinig mensen solliciteren. Een interprofessionele top in de functies van lid RvC/RvT, RvB of directie is ook een sterk model.

Peter Bakens

12 mei 2019

Van Beek raakt ongetwijfeld een gevoelige snaar. Ik herken haar metafoor met de gereformeerde kerk. En ook de impliciete boodschap over het tamboereren op "verpleegkundig leiderschap" spreekt me aan. Helaas zullen veel toezichthouders en bestuurders in deze expliciete boodschap aanleiding zien, om het restrictieve beleid tegen verpleegkundigen in het bestuur, voort te zetten. Dat kan van Beek toch niet bedoeld hebben, of wel soms?
Ik had overigens liever gezien dat van Beek haar ongetwijfeld nog grote invloed in het old-boys netwerk van zorgbestuurders, had aangewend om te pleiten voor meer verpleegkundigen in het toezicht of het bestuur. Mijn persoonlijke ervaring is dat beroepsinhoudelijke achtergrond, bijna per definitie de toegang tot dit zelfgenoegzame wereldje, onmogelijk maakt. Waar ik ook veelvuldig en met passie solliciteer: altijd zijn er anderen die de voorkeur genieten. Toevallig vaak afkomstig uit de financiële of juridische wereld. Kunnen van Beek of Koopman hier iets aan doen?

Jan

13 mei 2019

Mooi om te lezen dat de geschiedenis zich blijft repeteren.
De verpleegkundigen en de markt roepen en de bestuurders blijven zich omdraaien.
Verpleegkundig personeel blijkt schaars gezien beddensluitingen.
Schaarste op oa IC en CCU, SEH en OK.
Bestuurders blijken moeite te hebben om visie gestalte te geven anders is er geen schaarste!
Immers zou de visie van een ziekenhuisorganisatie voldoende grond zijn voor het creëren van dekkende opleidingsfaciliteiten , werkplekken en waardering.
Zolang dat niet gebeurt blijf je diplomatieke rondjes draaien.
Zorgen voor een klimaat in al zijn fa etten waarin de jong en ouder wordende verpleegkundige mens wil werken blijft uitdagend.
Mogelijk kan een bestuurder met een verpleegkundig hart een zetje in de goede richting geven.

Top