ACTUEEL

Zorg en ondersteuning kan 1,2 miljard euro goedkoper

Gemeenten kunnen 1,2 miljard euro besparen op de zorg en ondersteuning die ze in het kader van ondermeer de Wmo en de Wvg aan burgers met een beperking geven. Dat stelt adviesbureau ZorgmarktAdvies.

Dure tweede lijn

Volgens ZorgmarktAdvies wordt het huidige gemeentelijke stelsel gekenmerkt door inefficiency en klantonvriendelijkheid. Niet de hulpvraag van de burger, maar de regels staan centraal. Bovendien zijn er geen prikkels om burgers weg te houden uit dure tweedelijnsvoorzieningen. Gemeenten zijn vaak zelfs goedkoper uit als cliënten in de tweede lijn worden opgenomen. Zo vervallen bijvoorbeeld de kosten van huishoudelijke hulp voor een gemeente, als ouderen worden opgenomen in een verpleeghuis.

Preventiebonus

Het adviesbureau pleit daarom in het rapport “Integraal willen we allemaal”
 voor de invoering van een bonus-malusregeling. Gemeenten die gemiddeld weinig doorverwijzen kunnen zo geld verdienen, gemeenten die veel doorverwijzen moeten juist een heffing betaling. Daarmee ontstaat volgens ZorgmarktAdvies voor gemeentes een effectieve prikkel om in zorg en ondersteuning te investeren. Op macroniveau kan een dergelijke regeling volgens ZorgmarktAdvies 1,2 miljard euro aan besparingen opleveren.

Bestedingsvrijheid

Voorwaarde is wel dat de gemeenten meer bestedings- en verantwoordingsvrijheid krijgen bij de vormgeving van het lokale beleid voor zorg en ondersteuning. ZorgmarktAdvies pleit er daarom voor om de functie begeleiding uit de AWBZ over te hevelen van de zorgkantoren naar de gemeentes.

'Vervuiler betaalt'

De Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ) laat bij monde van Pieter Vos weten wel wat in de aanbevelingen te zien. “De preventiebonus prikkelt gemeenten te investeren in maatschappelijke ondersteuning. AWBZ-taken via het Gemeentefonds overhevelen naar gemeenten maakt hen slagvaardiger en geloofwaardiger.” Directeur Pieter Hasekamp van branchevereniging Zorgverzekeraars Nederland (ZN) noemt de preventiebonus “een interessant idee”: “Het geeft gemeenten een prikkel om hun maatschappelijke taken goed in te vullen en aan te sluiten op andere domeinen als AWBZ en Zorgverzekeringswet. Daar hoort dan ook een negatieve prikkel bij wanneer de gemeente die taken niet goed vervult: de vervuiler betaalt, zogezegd.”

2 Reacties

om een reactie achter te laten

Visser

30 maart 2010

Natuurlijk kan zorg en ondersteuning goedkoper!! Dat weten we toch allemaal...?!



We hebben het alleen niet zo georganiseerd en het vraagt uiterst simpel denken om dit te veranderen... en da’s moeilijk!

Ik droom wel eens dat alle zorg- en welzijnsinstellingen een maand de deuren sluiten. De medewerkers krijgen een maand betaald verlof want zij kunnen er eigenlijk ook niks aan doen: zij zijn alleen maar zo ‘geworden’. Kijk naar het UWV: in een keer de stekker eruit, heel goed!

Wat zou er gebeuren of ontstaan in de nieuwe ruimte die die maand gaat geven?

1: er blijken enorm veel informele hulp- en steunorganisaties! Wist u bijvoorbeeld dat er zo’n 50 ggz-steunpunten zijn die (tegen een vijfde van de prijs van MEE) cliënten succesvol ondersteunen bij hun vragen, herstel én participatie? Weet u eigenlijk hoeveel stichtingen er zijn die zich belangeloos inzetten voor kwetsbare mensen?

2: bij het ontbreken van hulp ontdekt een grote groep mensen dat ze tot meer in staat zijn dan ze van zichzelf wisten!

3: het blijkt dat veel buurvrouwen, collega’s of verre vrienden best een luisterend oor hebben en soms zelfs ook nog een gezond verstand-advies!

4: het blijkt dat ervaringsdeskundigen (mensen die uiteigen ervaring weten hoe het is om kwetsbaar te zijn én om te herstellen) enorm graag hun ervaringen verzilveren door mede-mensen te ondersteunen bij hun herstel.



Na die maand zal ook blijken dat een groep mensen inderdaad professionale zorg nodig had. Gelukkig voor deze mensen is deze maand maar een droom!

Maar een andere groep mensen die nu wel professionele zorg en ondersteuning heeft komt na die maand niet meer terug!



Ik denk te voelen dat een aantal profesionals en beleidsmakers nu in een paniekaanval dreigt te geraken. Want.... die laatste groep mensen gaan dus zorg en ondersteuning ontvangen buiten alle registratie- en kwaliteitssystemen om...ieks!

Zolang professionals en beleidsmakers zich pas gerust voelen als ZIJ een goed gevoel hebben bij de geboden zorg en ondersteuning blijft de kassa rinkelen.

Op het moment dat professionals en beleidsmakers een gerust gevoel gaan krijgen op het moment dat KWETSBARE BURGERS een goed gevoel hebben bij de gevonden zorg en ondersteuning gaan we geld overhouden.

Dat klinkt inderdaad te simpel.

Dat het in de praktijk werkt weet ik uit eigen ervaring. Sinds twee jaar heb ik (als vrijwilliger) een zelfregiecentrum waar kwetsbare mensen (10 jaar ggz, verslavingsproblematiek, chronische ziekte, etc.) zichzelf ontzorgt hebben door weer te gaan doen waar ze goed in zijn. Inmiddels werken er 10 mensen als vrijwilliger of in een gesubsidieerde baan. www.zelfregiecentrum.nl.



De gemeente betaalt niet want het past niet in de bestaande structuren. Da’s ook simpel.

Peters

31 maart 2010

Goed idee om over door te denken vanuit het kennisinstituut voor maatschappelijke ondersteuning MOVISIE. Actieplan Beter (t)huis in de buurt kan allen succesvol zijn als gemeenten verbindingen leren en kunnen leggen tussen verschillende beleidsvelden die van belang zijn bij lokaal beleid voor mensen met een beperking. Investeren in participatiemogelijkheden levert zo zichtbare korte termijnresultaten op, wat gemeenten kan stimuleren.

Top