Finance

Vermeend en Van Boxtel: "Patiënt gaat meer betalen"

Patiënten zullen in de toekomst veel meer zelf moeten betalen voor hun zorg. Dat stellen de oud-ministers Willem Vermeend (PvdA) en Roger van Boxtel (D66) in het boek 'Uitdagingen voor een gezonde zorg' dat sinds deze week in de boekhandels ligt.

Oud-ministers

Vermeend is oud-minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en tegenwoordig onder meer bijzonder hoogleraar. Van Boxtel was minister van Grotestedenbeleid en Integratie. Tegenwoordig is hij topman bij zorgverzekeraar Menzis.

Eigen betaling zorg

Volgens de twee oud-bewindslieden zijn eigen betalingen in veel andere Europese landen veel meer ingeburgerd dan in Nederland. Nederlanders betalen op dit moment een eigen risico van 165 euro per jaar als ze een beroep doen op de gezondheidszorg. Bezoeken aan de huisarts en bijvoorbeeld verloskundige zijn daarvan uitgezonderd.

Kostenbewustzijn

De bedoeling van de regeling is dat mensen door de eigen betalingen kostenbewust worden en minder snel naar de dokter stappen. Maar diverse onderzoeken wijzen uit dat de meeste Nederlanders helemaal niet in de gaten hebben dat een bezoek aan het ziekenhuis, fysiotherapeut of apotheker extra geld kost, laat staan dat ze zich laten afschrikken door de kosten.

Remmend effect

De twee oud-ministers verwachten dat 'forse' en 'aanzienlijke' eigen betalingen wel een remmend effect zullen hebben. Ze noemen geen concrete bedragen, maar verwijzen naar berekeningen van het Centraal Planbureau, die uitgaan van 775 euro per verzekerde per jaar.

Lagere inkomens ontzien

De twee ministers zeggen dat de eigen betalingen nodig zijn om de gezondheidszorg voor de toekomst betaalbaar te houden. Wel moeten de lagere inkomens worden ontzien, bepleiten ze.

Belastingdienst

Een nadeel van een inkomensafhankelijk stelsel van eigen betalingen is dat het veel administratieve rompslomp met zich meebrengt. Het tweetal vindt daarom dat de regeling door de Belastingdienst moet worden uitgevoerd. Die kan dan meteen de chronisch zieken en mensen met een lager inkomen fiscaal compenseren.

Dure behandeling voor hoogbejaarden

Maar er moet, naar de mening van de oud-bewindslieden, veel meer gebeuren om de gezondheidszorg voor de toekomst gezond en betaalbaar te houden. Zo vinden ze dat een volgend kabinet zich moet buigen over de wenselijkheid van dure medische behandelingen voor de groep zeer oude patiënten. Die behandelingen kosten vele tienduizenden euro's per geval en leiden naar hun mening tot "een (zeer) beperkte verlenging van het leven". En de twee oud-politici vragen zich bovendien af of die verlenging een acceptabele kwaliteit van leven oplevert voor de betrokken patiënt. (ANP)

2 Reacties

om een reactie achter te laten

Gavi Mensch

22 augustus 2010

Nogmaals een poging.

Reageren op de inhoud van het boek van beide heren, in het kort, lukt me niet. Maar ik heb wel het nodige commentaar!

Zie daarom:

http://gavimensch.blogspot.com/2010/08/de-patient-moet-meer-gaan-betalen.html

tjark reininga

23 augustus 2010

het is natuurlijk curieus dat juist exponenten van de twee manieren waarop wij ons indekken tegen de risico's van hoge en onvermijdbare medische uitgaven (overheid en verzekeraars) zeggen dat wij, patiënten, meer moeten gaan betalen. terwijl het voor ons, macro-economisch, niet uitmaakt. we betalen nu ook, via de belastingen en premies.



in essentie is het dus een verdelingsvraag: niet hoeveel we betalen staat centraal, maar wie wat betaalt. en die balans verschuift in de richting van de mensen met de onvermijdbare kosten. die moeten meer zelf gaan betalen om voor ons allemaal lagere premies en belastingen mogelijk te maken. dat is natuurlijk te verdedigen: kwaliteit en prijs komen in evenwicht als mensen moeten betalen wat ze nodig hebben, marktwerking leidt tot optimale ruilverhoudingen, moet ik als econoom zeggen, en inmenging van de overheid en sterke marktpartijen verstoort dat proces.



maar daarmee wordt voorbijgegaan aan de imperfecties van juist deze markt. patiënten kunnen niet vrij kiezen. enerzijds omdat ze zorg nodig hebben om fysiek te kunnen (blijven) functioneren, na een ongeluk of acute ziekte of vanwege een fysieke handicap. en anderzijds omdat ze niet beschikken over volledige marktinformatie, maar afhankelijk zijn van hun adviseur (vooral huisarts en specialist) en van de aanbieders die ook fysiek in de buurt zijn.



en dan is het nog dat andere aspect: veel ziektes houden geen rekening met de sociaal-economische omstandigheden van de zieke en vooral diens middelen. en het risico van al te veel sturing via de financiën zal er toch toe leiden dat mensen afzien van zorg die ze eigenlijk nodig hebben om te bezuinigen. dat is natuurlijk de bedoeling van de beleidmakers, maar die hebben dan ook geld genoeg om de nodige zorg te betalen.



waar is de solidariteit gebleven?

Top