ACTUEEL

'Vastbinden in verpleeghuizen uit de tijd'

Het komt nog te vaak voor dat onrustige ouderen in verpleeghuizen of in de thuiszorg worden vastgebonden in bed of in hun stoel. Dat heeft woordvoerster Elly Duijf van de projectgroep IDé maandag gezegd. De projectgroep helpt instellingen alternatieven door te voeren voor de 'vrijheidsbeperkende maatregelen'. Dinsdag vindt in Den Haag een conferentie plaats om de nieuwe aanpak te promoten.

Verbod op vrijheidbeperking

Volgens Duijf dringt de tijd. Volgend jaar wordt het verboden om ouderen vrijheidsbeperkende maatregelen op te leggen. Alleen als er geen alternatieven mogelijk zijn, mogen verzorgenden de onrustige ouderen nog vastbinden, rustgevende medicijnen toedienen of achter slot en grendel zetten.

Onafhankelijke cijfers

Er zijn onderzoeken die aangeven dat het beperken van de vrijheid afneemt in de ouderenzorg. Maar, zegt Duijf, de cijfers zijn gebaseerd op steekproeven op basis van gegevens die de instellingen zelf aanleveren. Eind dit jaar worden onafhankelijke cijfers gepresenteerd.

Genoeg alternatieven

Er blijkt bijna altijd een alternatief te zijn voor het vastbinden of voor de andere beperkende maatregelen, stelt ze. “Dementerende ouderen worden vaak aan het eind van de dag onrustig, terwijl juist dan het personeel naar huis gaat. Als de deur van de afdeling op slot zit, geeft dat veel agressie of nog meer onrust bij de bewoners.”

Succesvolle proeven

Er zijn succesvolle proeven gedaan waarbij de ouderen op de gangen geen deuren meer tegenkomen, en bijvoorbeeld zo lang ze willen rondjes kunnen lopen. Als ze moe zijn, brengt een verpleegkundige hen weer terug naar hun eigen plek. Volgens de projectleidster veroorzaakt deze aanpak minder irritatie en boosheid bij patiënten.

Vrijheid in verpleeghuis

Ze vertelt over een recent bezoek aan een traditioneel verpleeghuis: “Alleen de voordeur is daar nog taboe voor de patiënten. Verder mogen ze door het hele gebouw lopen. Ze mogen met de lift mee, ze mogen in het restaurant. Alleen als ze naar buiten willen, is er een receptioniste die hen afleidt en binnenhoudt.”

Bedhekjes

Ook bedhekjes die voorkomen dat ouderen 's nachts op de grond vallen, zijn volgend jaar in principe verboden. “Want ook die beperken de vrijheid”, zegt Duijff. “Ze zijn niet nodig als je de bedden op de grond legt. Dan kunnen ouderen niet meer vallen en hun heup breken. Er zijn ook kussentjes op de markt die voorkomen dat mensen vallen, maar toch de vrijheid geven om uit bed te gaan als ze dat willen.”

Kwestie van cultuuromslag

Volgens Duijf kost de nieuwe aanpak niet veel geld. ”Het gaat soms om wat hulpmiddelen die moeten worden aangeschaft. Meestal is het gewoon een kwestie van een cultuuromslag die mensen tussen de oren moeten maken” (ANP)

2 Reacties

om een reactie achter te laten

Anonym

29 september 2010

Belachelijk. Deze plannen worden zeker gemaakt door iemand achter een bureau. Hoe zit het bijvoorbeeld met de Arbo-wetgeving wanneer bedden op de grond worden gelegd? Het wordt onmogelijk zwaarlijvige personen te verschonen of uberhaupt 's ochtends te laten staan.

van der Heijden

10 oktober 2010

Het zijn juist de reacties zoals van anonym die aantonen dat er binnen een aantal verpleeghuizen en zorgcentra bij veel medewerkers nog een defensieve reactie is en een grote behoefte aan een belangrijke cultuuromslag. Natuurlijk moet er oog zijn voor arbeidsomstandigheden maar net zo belangrijk of misschien nog veel belangrijker is de kwaliteit van leven van de oudere mensen in een dergelijk instelling. Op het moment dat de vrijheod van ouderen ernstig en vaak onnodig owrdt aangetast dan wordt ook hun kwaliteit van leven erntig beperkt. Veel medewerkers in deze zorg moeten leren dat de zorg, de organisatie er van en de wijze waarop zij deze uitvoeren gericht moet zijn op het voortdurend optimaliseren van de kwaliteit van leven van de oudere mens. Dit betekent ook dat leidinggevenden hier visie over moeten hebben die wordt omgezet in beleid waarop ook wordt toegezien dat dit goed wordt uitgevoerd. Medewerkers moeten leren dat ze hun zorg op een andere manier moeten uitvoeren. Vaak is een trajectmatig leerporces daarvoor noodzakelijk. Helaas ontbreekt het veel instellingen aan voldoende middelen om dit te realiseren ook omdat zij dit niet als hoogste prioriteit (en dat is het!) op hun lijstje hebben staan.

Top