ACTUEEL

Psychiaters verlenen geen hulp bij zelfdoding

Nog geen twee procent van het aantal verzoeken om hulp bij zelfdoding vindt gehoor bij de psychiater. Dit blijkt uit onderzoek in opdracht van de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE).

Aantal verzoeken groeit

Het percentage is zo goed als gelijk aan 1996, hoewel het aantal verzoeken is toegenomen van 320 in 1996 tot 520 per jaar in 2008. Het blijkt nu dat driekwart van de psychiaters hulp bij zelfdoding van een psychiatrisch patiënt in principe aanvaardbaar vindt en 43 procent kan zich voorstellen ooit hulp bij zelfdoding te verlenen. Toch heeft slechts minder dan twee procent daadwerkelijk zelf hulp bij zelfdoding verleend aan een patiënt. Naar schatting plegen 55 mensen per jaar suïcide na afwijzing van hun verzoek.

Richtlijn

Opvallend is dat veel psychiaters niet bekend zijn met de richtlijn voor het omgaan met verzoeken om hulp bij zelfdoding die de eigen beroepsvereniging NVvP heeft opgesteld. Slechts 56 procent van de psychiaters is bekend met de richtlijn. Om de richtlijn beter toegankelijk te maken, heeft de NVvP deze op de website geplaatst.

7 Reacties

om een reactie achter te laten

Anonym

12 oktober 2010

Op de eerste plaats is het schrijnend vast te stellen dat de psychiaters de richtlijn van de eigen beroepsgroep niet kennen.

Op de tweede plaats lijkt het wel haast dat het "eigen straatje" schoon moet blijven. Als slecht 2 procent van de verzoeken wordt gehonoreerd is er natuurlijk structureel iets mis.

98 procent kiest dus voor verder behandelen.

De gevaren die daaraan kleven zouden toch genoegzaam bekend moeten zijn.

Door het niet honoreren van de vraag wordt suïcide welhaast de laatste mogelijkheid, op het gevaar af dat daarbij gekozen wordt voor een inhumane levensbeëindiging.

Als vader van een dochter die door niet gehoord te worden op die manier een einde aan haar leven heeft gemaakt, roep ik de beroepsgroep en haar leden op:

Luister serieus naar uw cliënten, stap af van het strikt naleven van protocollen en kijk eens verder dan de eigen reputatie.

Je kunt het niet verantwoorden om tegen cliënten, en zeker niet tegen jongere, te zeggen dat je hun wens voor 99% begrijpt maar voor die 1% behandeling gaat.

Daarmee diskwalificeer je de keuze vrijheid van cliënten en hun denkvermogen en zet je mensen op het spoor, aan de pillen of dergelijke.

Kom uit die ivoren toren en kijk kritisch naar het verzoek, stel een second opinion beoordelingsgroep samen uit artsen uit allerlei disciplines en ervaringsdeskundigen.

Misschien dat we dan over een aantal jaren met z'n allen kunnen constateren dat er mogelijkheden bestaan om op een humane wijze te kunnen kiezen voor vrijwillige levensbeëindiging ook voor psychiatrische clienten

Anonym

12 oktober 2010

Reeds in de titel staat een contradictie!

Hulp bij zelfdoding = moord

Dokelaar

12 oktober 2010

In de richtlijn van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie worden psychiaters geadviseerd om patiënten de straat op te sturen om daar zelfmoord te plegen. Daar was recent nog ophef om ontstaan binnen de vakbond voor Rijdend Personeel:



http://www.destentor.nl/algemeen/binnenland/6556197/Arts-laat-patient-vrij-voor-zelfmoord.ece



Buiten de vraag of een mens moet mogen kiezen om het leven te beëindigen is het natuurlijk wel zaak om e.a. in perspectief te blijven zien. Psychiatrische behandeling maakt complexe psychische problemen vaak chronisch zodat de patiënt geen uitzicht meer heeft op goed herstel, terwijl dat met oprechte behandeling anders zou zijn.



In die context zou het een verschrikkelijke misdaad zijn indien psychiaters de patiënten bij wie zij zelf op basis van zeer ondeugdelijke gronden (of zelfs ronduit fraude) het uitzicht op herstel ontnemen, zouden begeleiden om zelfmoord te plegen terwijl er fysiologisch niets bij de mensen mankeert dat de euthanasie zou verantwoorden.



Het enige dat psychiaters feitelijk kunnen is de patiënt de isoleercel in gooien of medicijnen geven die de problemen chronisch maken (zoals antipsychotica bijvoorbeeld, dat de kans op herstel vermindert t.o.v. geen enkele behandeling)



http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/14728997

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17502806



Er zijn hele goede alternatieven, zoals gespecialiseerde psychotherapie i.c.m. sociale hulp, en zo lang die worden verdrukt is het onverantwoord om het psychiaters toe te staan bij mensen omwille van het uitzichtloze karakter van hun psychische problemen die zij nadrukkelijk (ten dele) zelf veroorzaken, euthanasie te plegen.

Dokelaar

12 oktober 2010

Ik zag dat het artikel op De Stentor inmiddels verwijderd is, het artikel is echter nog op artsennet te vinden:



"Psychiater laat patiënt vrij voor zelfmoord"



http://www.artsennet.nl/Actueel/Nieuwsartikel/Psychiater-laat-patient-vrij-voor-zelfmoord.htm



De problemen kunnen ernstig zijn maar dat is te nimmer een verantwoording voor een arts om mensen te vermoorden vind ik, en zeker niet iemand met een gezond lichaam. Dat ze patiënten nu vrijlaten om op straat zelfmoord te plegen is gewoon stampvoetgedrag om de zelfmoord te mogen gaan begeleiden.

Anonym

12 oktober 2010

Hoe kan een gezond denkend mens denken om iemand hulp te bieden bij het doden van zichzelf? Is de wereld dan nog niet gek genoeg? Zou het niet beter zijn om deze mensen te helpen hun geluk terug te vinden en een doel om voor te leven geven? Laat deze mensen om te beginnen een het boek "Een Nieuwe Kijk op het Leven" lezen, van L.Ron Hubbard. Als je een vriend, of familielid kent die met zelfmoordgedachten rondloopt, doe hem/haar een dergelijk boek cadeau. Het kan ook een ander boek zijn, zolang het hun kijk op het leven maar verandert. Maar, als iemand zelfmoordneiging heeft, kijk dan eerst eens of hij/zij soms aan de antidepressiva piilen is, en help hem/haar daarvan af; dit soort medicijnen wekken zelfmoord gedachten op. Met behulp van een goede arts kan iemand van die medicijnen afkicken. Beweeg nooit iemand zomaar even te stoppen, want dat zou namelijk ook kunnen uitmonden in zelfmoord; iemand moet geleidelijk aan afkicken onder degelijke begeleiding. Er zijn organisaties die zich hiermee bezig houden. Van de psychiatrie kun je trouwens niet op aan als het aankomt om iemend te helpen zelfmoord te plegen, want zij is er gebaat bij dat iemand blijft leven... zodat die 'iemand' haar medicijnen(drugs) blijft gebruiken. Mocht dit u als een belachelijke statement overkomen, zie dan eens de DVD "Psychiatrie de Industrie des Doods", te downloaden op www.ncrm.nl



vr. gr. T.S.

Dokelaar

12 oktober 2010

Een boek van L. Ron Hubbard lezen zal voor velen wellicht geen uitkomst bieden ben ik bang. Wat we nodig hebben is een gedegen professionele opvang en begeleiding van mensen die door psychische of sociale factoren in problemen verwikkeld raken, zonder corrupt medisch vakgebied die misbruik van hen maakt door ze allerhande leugens te vertellen over het bestaan van hersenziekten en daarvoor medicijnen voorschrijft die de problemen hooguit onderdrukken en in de praktijk blijken te doen escaleren.



"Zonder problemen overwinnen geen vooruitgang". Het is niet goed om omstreden artsen psychische problemen en volgens beoogde normen afwijkend gedrag als 'onmeetbare stoornissen in de hersenen' te laten behandelen met medicijnen. Dat leidt niet tot voorspoed en sociaal en mentaal welzijn, wat we in de praktijk ook duidelijk kunnen zien aan de almaar toenemende vraag naar psychiatrie.



Het probleem is dat miljoenen euro's aan belastinggeld de psychiatrie in verdwijnen voor onderzoek naar medicijnen en genetica, terwijl onderzoek naar alternatieven voor reëele psychische of sociale problemen worden verdrukt.



We hebben mensen nodig met toekomstvisie en geen profiteurs die profiteren van zwakheid zoals psychiaters. Psychiaters zijn mensen die beloond worden om dom te blijven, door niet beter te kunnen dan een medicijn voorschrijven volgens een 'boekje'.

Anonym

12 oktober 2010

Dat slechts 2 % van de verzoeken gehonoreerd word is op basis van dit verhaal absoluut niet schandalig te noemen.



Ik ben zelf verpleegkundige en abosluut een voorstander van het mogelijk maken van euthanasie in de psychiatrie. Ik vraag me af hoe deze cijfers tot stand zijn gekomen. Tellen alleen officiele verzoeken mee? Dan zou het weinig kunnen zijn. Tellen alle vragen om hulp bij zelfdoding mee? Men moet zich realiseren dat vele (depressieve) mensen met deze gedachten spelen. Soms blijkt 2 maanden later dat het lijden niet uitzichtloos is geweest en dat er licht aan het einde van de tunnel was.



Conclusie: mensen, oordeel niet als de cijfers verder niet geinterpreteerd kunnen worden en bekijk iedere situatie als een unieke.

Top