ACTUEEL

RVZ pleit voor Wmo naar draagkracht

Burgers boven een bepaalde inkomensgrens moeten een eigen bijdrage voor de Wmo gaan betalen. Dat bepleit de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ). Daarnaast wil de RVZ de aanspraak op dure AWBZ-zorg beperken door gemeenten waarvan de inwoners veel van de AWBZ gebruik maken financieel te korten.

Vrijwiligerswerk

De RVZ stelt in het advies ‘Prikkels voor een toekomstbestendige Wmo’ vast dat er maatregelen nodig zijn om de Wmo betaalbaar te houden, zeker nu gemeenten door de economische crisis fors moeten bezuinigen. De RVZ acht het daarom nodig dat de aanspraak op de Wmo afhankelijk wordt gemaakt van financiële draagkracht. Burgers met een inkomen of vermogen boven een bepaalde grens zullen  gevraagd bepaalde kosten zelf moeten betalen of een grotere eigen bijdrage te betalen. Daarnaast wil de RVZ dat gemeenten de mogelijkheid krijgen om een eigen bijdrage in natura te gaan vragen. Daarbij gaat het om een tegenprestatie van de burger die een beroep doet op de Wmo, bijvoorbeeld in de vorm van vrijwilligerswerk.

Ruimhartige opstelling

De RVZ wil voorkomen dat gemeenten uit puur financiële overwegingen gaan knijpen op de Wmo. Daarmee bestaat het gevaar dat de zorgvraag van de burgers alsnog wordt afgewenteld op de AWBZ, terwijl het doel van de Wmo juist was om het beroep op zwaardere AWBZ-voorzieningen te voorkomen of uit te stellen. De RVZ wil daarom gemeenten waarvan de inwoners een lager dan gemiddeld beroep doen op AWBZ-voorzieningen financieel belonen. De middelen daarvoor zouden moeten worden opgebracht door gemeenten waarvan de inwoners juist een meer dan gemiddeld beroep doen op de AWBZ. Daarmee krijgen gemeenten volgens de RVZ een prikkel om de Wmo  “ruimhartig” toe te passen.

2 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

1 juni 2011

Pure diefstal van hardwerkende mensen die altijd de klos zijn door de verantwoordelijkheden die ze dragen af te straffen.

Rijntjes

10 juni 2011

Er is op zich niets mis met het relateren van voorzieningen naar draagkracht. Zo langzamerhand moeten daar echter wel de grenzen van in de gaten gehouden worden. Met een stapeling van voorzieningen gerelateerd aan een inkomensgrens wordt het wel heel onaantrekkelijk om die inkomensgrens over te gaan. Meer verdienen kan dan snel leiden tot méér armoede. Die paradox is alleen te vermijden als, net als voor de eigen bijdrage in de zorg, er ook een maximum gesteld wordt aan wat je kunt krijgen aan voorzieningen en vrijstellingen van belastingen. De burger kan dan keuzes maken: liever iets meer huursubsidie, of toch een hulp in het huishouden, een sportkaart of wat dan ook. Zorg in ieder geval voor een stelsel wat de armoedeval voorkomt en relateer niet alles alleen maar aan dat inkomen.

Top