ACTUEEL

KPMG: “Bestuurder weinig grip op veiligheid”

KPMG: “Bestuurder weinig grip op veiligheid”

Bestuurders van Nederlandse zorginstellingen hebben te weinig controle op de risico’s die de organisatie loopt. Het bestuur laat de verantwoordelijkheid voor het dagelijks identificeren en beheersen van de risico’s die de instelling loopt met name bij de zorgprofessionals op de werkvloer, hoewel een meerderheid van de instellingen voldoet aan de verplichting om te rapporteren over de risico’s die zij lopen en de maatregelen die zij nemen.

Risico-onderzoek

Dit blijkt uit onderzoek van KPMG onder de honderd grootste zorginstellingen in Nederland naar de vraag hoe zij omgaan met de verschillende risico’s die zij lopen.

Verantwoordelijkheid

Bij nog geen 40 procent van de zorginstellingen is de verantwoordelijkheid voor patiëntveiligheid en zorgkwaliteit expliciet toebedeeld aan een lid van de raad van bestuur. Bovendien beschikt slechts één op drie zorginstellingen over een (interne) auditfunctie die verantwoordelijk is voor een onafhankelijk oordeel over de opzet en werking van het risicomanagement en de interne beheersing.

Risicomanagement

“Uit het onderzoek blijkt duidelijk dat bestuurders te veel vertrouwen stellen in het management op de werkvloer”, constateert Jaap Wijnker van KPMG Healthcare. “Gezien de omvang en complexiteit van veel zorginstellingen en het grote aantal zelfstandige bedrijfsonderdelen van sommige zorginstellingen is dat opvallend. Bestuurders kunnen zich dit helemaal niet veroorloven. Ook het ontbreken van onafhankelijke informatie over risico’s en risicomanagement is zorgelijk. Bestuurders hebben daarmee niet de mogelijkheid om eigenstandig, en vanuit één organisatievisie, te sturen op de beheersing van risico’s. Voor de zorgprofessionals leidt dat in veel gevallen tot een weinig eenvoudig en begrijpbare risico-organisatie en een onduidelijke risicocultuur, terwijl dat belangrijke randvoorwaarden zijn voor het succesvol kunnen managen van risico’s.”

Verbeteringen

Bijna de helft van de zorginstellingen geeft aan het afgelopen jaar stappen te hebben gezet om risico’s beter te kunnen managen. Zo beschikt elke zorginstelling intussen over een raad van toezicht die verantwoordelijk is voor het toezicht op de strategie, de belangrijkste risico’s en de beoordeling door de raad van bestuur van de opzet en werking van interne risicobeheersings- en controlesystemen. En in bijna 75 procent van de zorginstellingen rapporteert een auditcommissie aan de raad van toezicht. De helft van de zorginstellingen geeft aan in het verslagjaar actief te zijn geweest met het identificeren, het monitoren of rapporteren van strategische of procesrisico’s. Daarmee benoemt intussen ruim 80 procent van de zorgstellingen de risico’s die samenhangen met de activiteiten van de zorginstelling. Wijnker: “Het is overigens opvallend dat zorginstellingen de gerapporteerde risico’s veelal in beeld hebben gekregen door er letterlijk tegen aan te lopen. Het inzicht in de risico’s, en het beheersen ervan, is dus nog niet het resultaat van gestructureerde processen, maar van risicovolle gebeurtenissen.”

Borgen kwaliteit en veiligheid

Het is volgens Wijnker duidelijk dat risicomanagement steeds belangrijker wordt voor de zorgsector. Wijnker: “In de eerste plaats omdat patiënten steeds meer op de voorgrond komen te staan en veiligheid en kwaliteit van zorg in toenemende mate geborgd moeten zijn. Maar ook omdat de gebruikelijke maatschappelijk partners van zorginstellingen, zoals banken, zorgverzekeraars, gemeenten, cliëntenorganisaties of de Inspectie voor de Gezondheidszorg, met steeds meer nadruk aangeven dat de risico’s die samenhangen met zorg en de wijze waarop deze worden gemanaged, van invloed gaan zijn op de financiering en inkoop van zorg of de mate waarin de inspectie al dan niet op afstand blijft. Gezien deze trend zal het dan ook niet lang meer duren voordat belangrijke stakeholders een In Control Statement gaan verlangen.”

7 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

15 november 2011

Zouden ze werk zoeken?

merhai

15 november 2011

de overheid zou er een wettelijke eis van moeten maken dat er in de rvb van elke zorginstelling een lid zit dat primair verantwoordelijk is voor het veiligheidsbeleid. Jaarlijks zou er ook de plicht moeten zijn om een veiligheidsdjaarverslag te hebben dat getekend is door dit lid.

Verkerk

15 november 2011

Opvallend bericht in deze Week van de Patiëntveiligheid.

Anoniem

15 november 2011

Euro's graag overmaken op rekening van KPMG en daarvoor terug krijgt u een flinterdun rapportje met een procedurele oplossing waarmee u zich als bestuurder weer ingedekt weet.

Niet dat het iets zal oplossen, want de machtsverhouding tussen professionals en bestuur verander je niet met een rapportje van de KPMG.

Anoniem

15 november 2011

Waar kan ik het betreffende onderzoek van KPMG inzien/downladen?

WkcyyAFKQvhmVIy

14 april 2012

br. A.P. Ruijtenbeek OSB zegt:Ik wil best nog wel een religieuze idduing geven aan het cijfermateriaal;Was het niet paus Paulus VI, de Hans Dorresteijn onder de laatste pausen die zei: Het gaat goed met de Kerk, want zij lijdt ? Ik denk dat dat aardig de kern van het probleem raakt. Heel in het kort; het Christendomdom brengt beschaving en welvaart, maar vre1e1gt ook het e9e9n en ander van haar leden. Vragen die ze baseert op onpopulaire waarheden. Ik geloof niet zoals Calvijn dat de mens in en in slecht is, maar ze is toch wel zeer zwak. Men neemt afstand van de Kerk omdat ze gewoon geen trek heeft in de moeilijkere delen van haar leer, zeker als er zoveel meer prettiger variaties zijn op onze ongeneeslijke religieuze behoefte'. Ik zeg hiermee niet dat iedereen dat bij z'n volle verstand doet, er is immers ook zo ontzettend veel verstrooiende (des-)informatie, maar in het algemeen denk ik dat de stelling die Bosman neerzet wel aardig klopt; welvaart corrumpeert. Al betwijfel ik of hij het zo zal benoemen. Het verschijnsel is ook op geen enkele wijze echt nieuw te noemen, of het nu om de rijke romeinse gnostici ging, de welvarende Languedoc onder de Albigenzen of het Westen na de Tweede wereldoorlog, steeds zie je die parallel weer terugkomen. Het eindigt meestal ook hetzelfde en daar hoor ik zowel Bosman als De Wit niet over. Ik geloof niet dat het verschijnsel van de ongebonden spiritualiteit een lang leven is beschoren, omdat haar individualiteit er uiteindelijk toe leidt dat de maatschappelijke basis aan welke ze haar groei ontleend, niet onderhouden kan worden.Er zijn diverse scenario's te bedenken als het gaat om hf3e het zal gaan klappen, maar klappen zal het. En de1n pas, zoals je het steeds weer in de Christelijke geschiedenis terug ziet, zullen de Kerken weer volstromen. Want de diverse spirituele stromingen die nu in omloop zijn, zijn niet goed bestand tegen slecht weer.

PVbQbGGTeyjzvGiVJ

15 april 2012

bulVdZ <a href="http://zijzqbvgszzx.com/">zijzqbvgszzx</a>

Top