Artikel

Skipr 99 Uitvergroot: Hans Bruning - 95

Hans Bruning, directeur van Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland (VGN), verschijnt dit jaar voor het eerst in de Skipr 99, de ranglijst van invloedrijkste zorgbeslissers. Bruning vindt het leuk erkenning te krijgen, maar heeft geen nachtrust verloren in afwachting van de bekendmaking van de lijst. Hij heeft andere zorgen aan zijn hoofd: de heroverweging van de langdurige zorg bijvoorbeeld.

Politiek stemt niet vrolijk

In april komt de heroverwegingscommissie, onder voorzitterschap van directeur-generaal primair en voortgezet onderwijs José Lazeroms, met haar advies over de toekomst van de langdurige zorg. Bruning betwijfelt of de overheid nu komt tot een echt besluit. “Als je kijkt naar het debat over Irak, dan word je niet vrolijk van de politiek op dit moment.” De VGN probeert zich kritisch, maar constructief op te stellen, zegt Bruning. Dat betekent dat de vereniging een stevige lobby voert. Zowel aan het adres van de Tweede Kamer als van de ministeries en bestuursorganen. De VGN wil de verschillende betrokken partijen alternatieven bieden voor het uitkleden van de AWBZ.

Bezuinigen binnen de marges

De directeur is niet negatief gestemd over de bezuinigingen die het ministerie van VWS wil realiseren. Een generieke korting van twintig procent is volgens Bruning geen optie. Hij spreekt zelf van een scherpe vergelijking als hij de ouderenzorg tegenover de gehandicaptenzorg zet. “De ouderenzorg heeft te maken met meer kapitaalkrachtige mensen. In de gehandicaptenzorg geldt dat totaal niet.” Bruning stelt dat het om twee verschillende situaties gaat waarmee rekening moet worden gehouden. Ouderen kunnen behoorlijk uit de voeten met hun pensioen, maar voor gehandicapten is die optie er niet. Bezuinigen kan alleen binnen de marges, meent Bruning. Er mag niet gekort worden op noodzakelijke zorg.

Grensvlak

Bruning blijft optimistisch onder de bezuinigingen en ziet mogelijkheden. “De dienstverlening balanceert op het grensvlak van de AWBZ en de Wmo. We moeten kijken naar alternatieven.” Zo is het volgens hem goed mogelijk om eerste- en tweedelijnsvoorzieningen te combineren. Ook gehandicapten die in staat zijn zelf beslissingen te nemen kunnen een beroep doen op deze zorg.

Zachte kant

De harde kant van de zorg komt veel aan bod: de kengetallen, de systeemwereld, maar de zachte kant lijkt een ondergeschoven kindje. Volgens Bruning is het vooral van belang om meer inhoudelijke aandacht te besteden aan deze kant van de zorg. De VGN-directeur kijkt dan ook trots terug op het VGN congres Met vertrouwen in de gehandicaptenzorg in september 2009.  Hiermee is een platform voor het debat gecreëerd. Tijdens het congres hebben zo’n tweehonderd professionals, van bestuurders, managers en medewerkers van instellingen tot stakeholders zoals ministeries en cliëntenorganisaties, zich gebogen over het samenbrengen van de systeemwereld en de leefwereld. Noodzakelijk, volgens Bruning, anders blijven er problemen in de gehandicaptenzorg.

Micro vertalen naar macro

Maar het blijft niet bij praten, zegt Bruning. Zo brengt de VGN wetenschappers en instellingen bijeen om ervaringen uit te wisselen. Instellingen delen hun ervaringen, hoe klein dan ook. Door de gezamenlijke ervaringen te bundelen hoopt de VGN te kunnen bijdragen aan het welbevinden van patiënten. “Het gaat om de vertaalslag van microniveau naar macroniveau.”

Perspectieven verbreden

De zachte kant lijkt verloren te gaan in een samenleving die steeds sneller verandert. Bruning is geïntrigeerd door die versnelling. Hij heeft zojuist De duizelingwekkende jaren van historicus Philipp Blom gelezen over Europa tussen 1900 en 1914. “Het frappeert hoeveel overeenkomsten er zijn tussen nu en die periode. Veranderingen volgen elkaar op; toen de auto, het vliegtuig, de kunsten, maar ook Freud en nu bijvoorbeeld het Internet. Destijds was net als nu niets te gek, maar toen brak er plots oorlog uit. Dat relativeert het beeld dat je over de huidige samenleving hebt.” Historische boeken helpen Bruning met andere ogen naar de wereld te kijken. Ze geven hem geen letterlijke antwoorden, maar verbreden wel zijn perspectieven.

Spiegelen

Een andere inspiratiebron vormt zijn gezin. Maatschappelijk gezien doet hij veel inspiratie op als hij kijkt naar zijn dochter als theatermaakster bij zijn zoon naar zijn sportieve prestaties. Dit probeert hij ook te doen door zichzelf te spiegelen, maar ook te laten spiegelen. Coachings- en leiderschapsgesprekken kunnen erg nuttig zijn, vindt Bruning. Hij krijgt er energie van. En energie heeft hij nodig. Bruning is van plan om dit jaar voor de vijfde keer de Nijmeegse Vierdaagse te lopen. “Afgelopen jaar was ik de enige met een VGN-shirt aan, dit jaar hoop ik de Vierdaagse met collega’s uit te kunnen lopen.”

0 Reacties

om een reactie achter te laten
Top