Artikel

Skipr 99 Uitvergroot: Thea Heeren – 48

Zorggeld zou niet besteed moeten worden aan pretpakketten, zoals Thea Heeren wellness-programma’s en -activiteiten bestempeld. Cursussen als Zen en Mentaal kapitaal moeten mensen zelf maar betalen. Het geld zou moeten gaan naar de ‘echte’ gezondheidszorg, vindt het lid van de raad van bestuur van de Symfora groep.

Fusie Symfora groep en Meerkanten

De bestuurlijke fusie tussen de Symfora groep en Meerkanten is rond. Op 1 januari 2011 vindt de juridische fusie tot GGz Centraal plaats. Tot die tijd blijven de stichtingen Symfora en Meerkanten bestaan. De drie stichtingen worden aangestuurd door Thea Heeren, Henk ter Avest en voorzitter Bas Schreuder. Maria Buijen verliet onlangs de organisatie. Heeren en haar medebestuurders hebben haar portefeuille overgenomen. Het bestuur houdt zich nu voornamelijk bezig met de voorbereiding van de uitvoering van de fusie-ambities. Die komen voort uit een duidelijke gezamenlijke visie op zorg,  de beschikking over complementaire activiteiten (waardoor bepaalde specialisaties beter bereikbaar worden voor grotere groepen mensen), een krachtiger speler op de markt worden en verbeteringen op het gebied van ICT.

E-health

“Het leuke van de fusie is dat je beschikt over een grotere denkkracht op bijvoorbeeld ICT-gebied”, vertelt Heeren. “Dit helpt ons bij de het verder ontwikkelen van en e-health en de invoering van ROM.” In 2011 zal GGz Centraal bovendien een nieuw EPD kiezen. Symfora en Meerkanten maken nu gebruik van verschillende systemen.
Vooral op het gebied van e-health staat de ggz nog voor grote uitdagingen, meent Heeren. De overheid en de NZa moeten ‘iets slims’ verzinnen op de bekostiging van online hulp, dat is nog niet goed geregeld. Online programma’s die voor iedereen beschikbaar zijn, zijn lastig te financieren vanwege de anonimiteit  van de gebruiker. Symfora zet e-health daarom vooralsnog alleen in binnen de eigen zorgprogramma’s.

Visie op zorg

De visie op zorg van Symfora en Meerkanten is leidend in de fusie. Die visie is om mensen met grote problemen goed te helpen door de zorg dichtbij het individu te brengen. Belangrijk is daarbij dat de zorg aansluit bij de behoefte van de individuele patiënt, maar ook bij die van de regio (bijvoorbeeld veel zorgmijders of veel eenzame ouderen met depressieve klachten). Dit lijkt een lastige opgave voor een organisatie die groeiende is, maar niets is minder waar, stelt Heeren. “Zorg aanbieden op regionaal niveau is juist helemaal geen uitdaging als je groter wordt. Het grote voordeel is dat je een robuuste eenheid vormt. Op de achtergrond is er het voordeel van de schaalgrootte, denk aan de kosten van ondersteunende activiteiten, maar de hulpverleners krijgen juist meer ruimte om zich te verdiepen in de regio.”

Connectie met regio

De connectie met de regio is erg belangrijk. Het zorgaanbod moet afgestemd zijn op de vraag in de regio. Heeren: “De zorg moet als ware ‘ingebed’ zijn in de regio. Om dat te realiseren, bouwen wij relaties op met ondermeer de gemeenten, maatschappelijke organisaties en de UWV. Wij zijn primair in de regio actief voor de moeilijke psychiatrie, dat moet wel herkenbaar zijn.” Die bekendheid genereren is vooral de taakstelling van de regiodirecteuren, het bestuur ‘hangt’ daarboven. Het appel op de bestuurder om op te treden is soms groot, vertelt Heeren, maar het is niet goed om van bovenaf het gras voor de voeten weg te maaien.

Symfora zoekt de samenwerking met gemeenten op. Op een aantal gebieden zijn de gemeenten immers verantwoordelijk voor het bieden van zorg en/of ondersteuning. “Maar psychiatrische patiënten zijn niet de mensen die het hardst aan de bel trekken”, weet Heeren. Daarom gaat de ggz-instelling in gesprek met wethouders van sociale zaken en zorg om over het voorzieningenniveau van de gemeente te praten en gezamenlijk de verantwoordelijkheden te herkennen en erkennen. “Daar blijven wij voor ijveren. Soms kunnen wij een gemeente helpen met onze kennis.”
Uit de Wmo-monitor blijkt dat er veel verschil is tussen de aanpak en het voorzieningenniveau per gemeente. Heeren is echter geen voorstander van een landelijk beleid. “Ik ben niet van het blauwdrukdenken.  Maar eigenlijk zou ik wel een soort hardheidsclausule willen voor als een gemeente in gebreke blijft. Pak het Wmo-budget van die gemeente dan maar aan.”

Toezicht Erasmus MC

Naast haar bestuursfunctie bij Symfora vervult Heeren ook een toezichthoudersfunctie bij het Erasmus MC. Het ziekenhuis wordt binnenkort versterkt door Elisa Carter, lid van de raad van bestuur van GGz Eindhoven en de Kempen. “Een aanwinst voor het Erasmus MC, maar een gemis voor de ggz”, oordeelt Heeren. Een academisch ziekenhuis is een inspirerende omgeving, vindt ze. De opleidings- en onderzoekskant spreekt haar aan. Niet verwonderlijk, zelf is ze van 1993 tot 2007 hoogleraar Ouderenpsychiatrie geweest bij het UMCU. Een algemeen ziekenhuis spreekt haar minder aan door de moeizame bestuurlijke structuren en de voortdurende ophef over de specialistenhonoraria. Heeren doet overigens geen open sollicitatie voor een bestuursfunctie in een UMC. Bij Symfora voelt ze zich op haar plek en ze behoudt de lijn met het academische werk op andere manieren.

0 Reacties

om een reactie achter te laten
Top