BLOG

Winst e-Health blijft in lappendeken plakken

Winst e-Health blijft in lappendeken plakken

E-Health en zelfmanagement leveren -buiten de zorgsector- al snel een productiviteitswinst op van minimaal 1 miljard euro. Dat blijkt uit doorrekeningen van René Goudriaan en Wim Groot. Maar ondanks deze fraaie cijfers wordt het potentieel van e-Health in Nederland over de gehele linie onvoldoende benut.

E-Health en zelfmanagement leveren niet alleen productiviteitswinst op, ze maken de zorg veel efficiënter dan nu het geval is. Daardoor zijn minder verpleegkundigen, artsen, psychiaters etc. nodig. Kortom: kleinere personeelstekorten in de zorg. Ook de groei van de zorguitgaven kan hierdoor worden beperkt. Grootschalige investeringen in e-Health en zelfmanagement leveren forse besparingen op voor het bedrijfsleven en de verzekerden. Het maakt namelijk zorgverlening buiten werktijd mogelijk. Daardoor worden –ook buiten de zorgsector- aanzienlijke productiviteitswinsten gerealiseerd.

Experimentele lappendeken

Door belemmeringen in de financiering en weerstanden tegen noodzakelijke veranderingen binnen de zorgsector blijft de toepassing van e-Health en zelfmanagement echter steken in een grote lappendeken van experimenten. Mede daardoor wordt het potentieel ervan in Nederland over de gehele linie onvoldoende benut.  Ook uit eigen onderzoek van het instituut Beleid en Management Gezondheidszorg (iBMG) aan de Erasmus Universiteit Rotterdam blijkt dat de betekenis van e-Health veel groter kan zijn als mensen buiten werktijd gebruik kunnen maken van efficiënte zorg. Vooral zelfstandigen vragen hierom.

Mentale omschakeling

De veronderstelling is veelal dat e-Health iets moet opleveren voor patiënten en daarom iets vraagt van zorgprofessionals. Dat beeld klopt niet. Er valt met e-Health (waaronder online dienstverlening zoals zelftests en apps om het eigen ziektebeeld te volgen) nog een hele wereld te winnen in de zorg, maar dit vergt een grote mentale omschakeling. De zorg moet gaan denken aan de baten voor de samenleving als geheel en niet alleen voor de zorg. Naast betere zorgkwaliteit en ruimte voor specialisatie voor professionals, liggen de maatschappelijke baten voor het oprapen. De zorgsector beperkt zich teveel tot de baten van de behandelrelatie tussen arts en patiënt. 

Breder perspectief

Voor een integrale afweging van kosten en baten van e-Health is echter een breder perspectief nodig waarin ook verzuimverzekeraars, werkgevers en werknemersorganisaties worden betrokken. Zo kunnen zorg- en verzuimverzekeraars bij uitstek de afweging maken tussen investeren in e-Health en de uitkering van ziektegelden. Werkgevers kunnen hun werknemers eerder of anders aan het werk krijgen. Dat is winst in termen van minder ziekteverzuim, minder productiviteitsverlies en minder uitkeringen. Bovendien levert een andere inrichting van arbeidsomstandigheden en werktijden van zorgverleners productiviteitswinst op. Het recente rapport van Nivel over de integrale aanpak van diabetes wees daarop. In de financiering van de zorg wordt onvoldoende rekening gehouden met de baten van investeringen die buiten de zorg neerslaan. Hierdoor bestaat het risico dat maatschappelijke baten onvoldoende worden gerealiseerd. 

Medefinanciering

Wij zien drie oplossingsrichtingen. (1) Er is een meer doelgroepgerichte benadering nodig, zodat veel gerichter afspraken over zorg en e-Health gemaakt kunnen worden door werkgevers, werknemersorganisaties, zorginstellingen en overheden. (2) De financiering van zorg moet meer geënt zijn op het belonen van gezondheidswinst, hogere arbeidsdeelname en maatschappelijke participatie. Dit vergt ook medefinanciering van partijen als werkgevers en verzuimverzekeraars. (3) Dankzij e-Health komen patiënten beter geïnformeerd bij de arts. Hierdoor kan het zorgaanbod anders worden ingericht. Het is mogelijk om sneller tot de kern van de problemen te komen en om verbindingen met het werk van patiënten te maken. Het zorgvolume kan daardoor naar beneden en dat is de beste weg voor kostenbeheersing. 

Revolutie

E-Health kan in potentie een revolutie ontketenen in de zorg, maar deze potentie wordt onvoldoende benut. Patiënten zijn naast patiënt ook werknemer, zelfstandige, ouder of buurtgenoot. E-Health maakt het mogelijk om zorg te combineren met arbeids- en maatschappelijke deelname. De kosten van e-Health moeten daarom door zorgverzekeraars, verzuimverzekeraars, zorgaanbieders, werkgevers en overheid worden afgezet tegen de productiviteitswinst die het oplevert. 

Kim Putters, hoogleraar Management van zorginstellingen en ondervoorzitter Eerste Kamer
Maarten Janssen, promovendus innovaties in de zorg 

4 Reacties

om een reactie achter te laten

Plessius

9 februari 2012

Het is interessant om de analogie met het onderwijs te bezien. Ook daar hebben we te maken met min of meer zelfstandige professionals. En ook daar zijn de kaartenbakken inmiddels wel geautomatiseerd, maar blijft de ontwikkeling stokken bij de inzet van ICT in het primaire proces. Ook daar een veelheid aan losse experimenten en weinig betrokkenheid van bestuurders. En ook daar een gigantische potentie die niet benut wordt. Gezondheidszorg en onderwijs zijn onze grootste uitgavenposten, maar we slagen er niet in ze op een moderne manier te organiseren. Hoe doorbreken we dat? De door Kim aangedragen oplossingsrichtingen lijken me veel te complex. Ik denk dat de overheid enerzijds flinke druk moet uitoefenen op anders werken en tegelijkertijd de geldkraan een stukje dicht moet draaien om die druk te vergroten.

van den Broek

9 februari 2012

Telezorg bij mensen met hartfalen reduceert sterfte met 34% en ziekenhuisopnamen met 21%. Slechts zo’n 5% van de mensen met hartfalen ontvangt nu telezorg. Telemonitoring voor hartfalen wordt sinds 1 januari vergoed voor ziekenhuizen. Belangrijke belemmerende factoren voor toepassing van telezorg blijken weerstanden bij zorginstellingen/zorgverleners en verzekeraars. Het is tijd dat we de keus voor telezorg bij de patiënt leggen en deze vorm van zorg voor en via iedere patient die dat wenst beschikbaar maken. Hiermee leggen we de regie over leven, gezondheid en de keuze voor zorg weer daar waar hij hoort: bij de patiënt.

Renske Vjsscher

14 februari 2012

De opmerking van "Plessius"dat de link met onderwijs ook niet mag ontbreken ondersteun ik zeer. Zowel in de zorg als in onderwijsland lijkt een beweging gaande van 'achterover leunen' naar 'voorover leunen'. Waar onderwijs voorheen een kwestie was van zitten en luisteren zie je steeds meer initiatieven ontstaan waarbij leerlingen 'als doende leren'. Vaak worden deze initiatieven mogelijk gemaakt door nieuwe e-technieken. Ze worden uitgenodigd zelf na te denken, uit te proberen, nieuwschierig te zijn. Dit past bij de generatie die met computers is opgegroeid, zij lezen geen gebruiksaanwijzing ze doen en weten.
In de zorg zie je deze verandering ook. Voorheen was bepaalde de arts of psychiater elk traject het beste voor je was. Door internet hebben mensen al veel zelf opgezocht.
Zij leunen minder achterover, maar voorover. Met e-health worden clienetn nog minder afhankelijk van hulpverleners en kunnen ze meer eigen regie krijgen. De technieken en principes die voor deze nieuwe manier van 'vooroverleunen'worden gebruikt overlappen sterk. Vanuit Altrecht ggz kijken we nu met de Hoge School van de Kunsten afdeling game en media design of we op het gebied van e-health dmv samenwerking en kennis delen stappen kunnen maken. Het is in ieder geval een heel erg leuk traject. Hopelijk komen er mooie parels uit, want besparen op zorg en onderwijs in één klap zou natuurlijk geweldig zijn.

IcZAKBlUKhjFkI

7 maart 2012

Heb het artikel giiueprtnt om het goed in me op te kunnen nemen.Toch even alvast snel: Overwe9e9g de mogelijkheid eens, dat mensen als Dick Cheney, Henry Kissinger, George Bush en al die andere wereldleiders ervan overtuigd kunnen zijn, dat, om succesvol de overgang tot het volgende niveau van de evolutie van hun ziel te kunnen bereiken, ze voor 95% negativiteit moeten zien te bereiken in hun dagelijkse leven hier, en voor meer dan 50% negativiteit op de gehele planeet. Dit zou zowel hfan negatieve gedrag kunnen verklaren, alsmede heel wat andere destructieve zaken die ‘ons’ overkomen in f3nze wereld. Hahaha, hier moet ik echt om lachen! Wat een kul. Bush is een voormalig alcoholist en bekeerd Gristen. Daar gelooft ie in en dat verklaard al een hoop. Daarbij alle loyaliteits-afspraken en je snapt weer wat meer. Dit zijn mannen die externe macht zoeken en voortbordurend op hun afkomst bedreven genoeg zijn om deze spelletjes te spelen en erin mee te gaan. Waardoor worden zij geinspireerd is een interessante vraag. Door macht, door het horen bij de kliek, door zekere mate van hebzucht. En niet te vergeten door het idee superieur te zijn (dat hoort standaard bij religies: elke religie claimt de beste te zijn). En de pedofilie dan? Dat is m.i. een uiting van de obsessie die kan ontstaan als natuurlijke emoties verketterd worden.OK, ik heb deze gepresenteerde mogelijkheid overwogen en als lariekoek waargenomen.

Top