BLOG

Makkelijke kanker bestaat niet

Makkelijke kanker bestaat niet

Tijdens de dit jaar bijzonder moeilijk verlopende onderhandelingen over de DOT-zorgproductie voor 2012, werd ons als Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis (NKI-AVL) door verschillende zorgverzekeraars dringend aangeraden om de makkelijke kankergevallen niet of minder in behandeling te nemen en ons vooral te concentreren op de moeilijke gevallen.

Aan de neus van een kankerpatiënt kun je echter niet opmaken of het een makkelijk of moeilijk te behandelen patiënt zal worden. Hoogstens in de dermatologie is dat tot op zekere hoogte mogelijk. De medicus die, zonder de patiënt gezien te hebben, kan vaststellen of het om simpele of ingewikkelde kanker gaat, zal per direct de Nobelprijs ontvangen!

Mammaprint

Geleidelijk aan is er door middel van het ontwikkelen van genetische testen, zoals de Mammaprint bij borstkanker, enig zicht op markers die iets zeggen over het toekomstig verloop van de ziekte. De eerste marker die door het NKI-AVL voor klinisch gebruik is ontwikkeld, door de FDA in 1997 reeds is goedgekeurd en in de VS wordt toegepast, de Mammaprint, wacht in Nederland nog op goedkeuring door het College van Zorgverzeke-ringen. Bij de beoordeling van dit type diagnostiek maakt CVZ vooral gebruik van criteria voor onderzoeksmethodiek die in het pre-genomische tijdperk zinvol was. Verwacht mag worden dat zich dit type genetische prognostiek zich verder ontwikkelt. Toch heb je daarvoor weefsel nodig dat toch echt in het ziekenhuis via een ingreep verwijderd moet worden.

Één kans

Tenslotte kun je het bij kankerbehandeling maar één keer goed doen. Je kunt niet eerst in een ‘eenvoudige setting’ uitproberen of het inderdaad wel minder complex is. Dat is ook de reden dat de beleidsmakers en hoogwaardigheidsbekleders die doelmatigheid eisen en zo streng zijn voor het budgettair kader, voor eigen familie en goede bekenden toch graag een uitzondering gemaakt zien bij goed aangeschreven centra. Het feit dat dit soort argumenten in de onderhandeling door zorgverzekeraars op tafel wordt gelegd bewijst dat er nog een lange weg te gaan is voordat er daadwerkelijk slim en op inhoud gebaseerd ingekocht wordt.

Natuurlijk bestaat er wel een probleem. Lokaal, omdat patiënten bij het Anthoni van Leeuwenhoek behandeld willen worden en het aantal doorverwijzingen vanuit andere ziekenhuizen sterk toeneemt, maar ook landelijk. De diagnose kanker groeit met drie tot vier procent per jaar en dat past natuurlijk helemaal niet bij een doelstelling van een gemiddeld maximale jaarlijkse groei van 2,5 procent. Dat levert spanningen op voor het landelijk hoofdlijnen akkoord.

Benchmarks

Zorgverzekeraars kunnen het ook slimmer aanpakken; ze zitten op een schat aan praktijk- en kosten variatie gegevens, de ideale basis om (internationale) benchmarks te maken over prijsniveaus en degelijke onderbouwde regionale consumptiepatronen. Niemand zal zich publicitair kunnen verzetten tegen een discussie over een driemaal hogere ratio aan neus tussenschot correcties, de gemiddelde opnameduur bij borstbesparende ingrepen of het reduceren van poli’s voor hoofdpijn, milde slaapklachten- of overgangsproblemen.

Concentratie van zorg in efficiënte klinieken, al dan niet als onderdeel van een ziekenhuis, kan een belangrijke bijdrage aan de benodigde doelmatigheid in de oncologie leveren. Zolang echter onzinnige argumentatie in de onderhandelingen wordt gebruikt, wordt het niks met de regierol van de zorgverzekeraar en lopen kankerpatiënten het gevaar een suboptimale behandeling te krijgen. Want makkelijke kanker bestaat niet!

4 Reacties

om een reactie achter te laten

ANH Jansen

16 maart 2012

Prima column. Maar in de wereld van Nederland is er een innovatieve oplossing voor dit probleem.

Laat Achmea vastgoed het Anthoni van Leeuwenhoek ziekenhuis kopen, het vastgoed. Moet je eens zien wie de contracten gaat krijgen. Dan is geen kanker te makkelijk voor Achmea. Hoemeer opnames hoe beter het AvL draait en hoe beter de belegging in het vastgoed rendeert. Een goed draaiend ziekenhuis kan immers een hogere huurprijs ophoesten?

En heeft het AvL een ander probleem. Gaan de overige zorgverzekeraars wel akkoord met die nieuwe huurprijzen? Die werken immers door in de tarieven.

Maar ja, dat zien we dan wel weer. Toch?

De overbodige rol van de zorgverzekeraars in het Nederlandse zorgstelsel kon niet beter worden geschetst dan door Wim van Harten.

Anoniem

17 maart 2012

Leuke blog. Natuurlijk zijn er wel mogelijkheden voor het AvL om intensiever samen te werken met andere ziekenhuizen die de eerste diagnostiek uitvoeren en patiënten van buiten het adherente gebied alleen in de derde lijn te behandelen.

Los daarvan, vraag ik mij af waarom Van Harten zo defensief is. Het AvL is, ook volgens de zorginkopers waar Van Harten mee spreekt, het beste kankercentrum van NL. En zo zien verzekerden het AvL ook. Kortom, welke zorgverzekeraar kan het zich veroorloven haar verzekerden toegang tot het AvL te ontzeggen? Zodra AvL duidelijk maakt dat je bij verzekeraar X niet welkom bent maar met verzekeraar Y wel, heeft verzekeraar X een groot probleem.

En als Van Harten de indruk heeft dat de verzekeraars precies hetzelfde van het vragen en eigenlijk gezamenlijk optrekken, dan moet hij maar eens contact opnemen met mededingingsexperts (juristen EN economen) en de NZa.

Anoniem

19 maart 2012

Leuk ook die verwijzing naar hoogwaardigheidsbekleders. Ik heb in een eerdere functie ook wel eens iets moeten regelen voor een (ernstig zieke) ex minister en partijgenoot van streng aan het budgetkader hangende huidige minister. Plotseling verdwenen alle regels en wachtlijsten. Iedereen werkt daar dan overigens ook gewoon aan mee. Dit geldt overigens ook voor de "collega's" onderling weet ik uit familiekring.
Ik zou denk ik zelf bij een veel voorkomende soort kanker wel kunnen vertrouwen op een perifeer ziekenhuis dat geprotocolleerd werkt en deelneemt aan regionale oncologiebesprekingen in aanwezigheid van specialisten van de topcentra. Laat het AvL de kennis zo inzetten dat zoveel mogelijk patienten ervan kunnen profiteren en laten verzekeraars en overheid dit ook faciliteren.

nobel

19 maart 2012

in reactie op anoniem #2: ik denk niet dat verzekerden te hoop lopen als zij van hun verzekeraar niet meer bij het AvL terecht kunnen. Die verzekering zal met een uitleg komen dat de verzekerde een even goede behandeling en verzorging zullen krijgen in een door de verzekering aangewezen ziekenhuis. Overstappen naar een andere zorgverzekering gebeurt niet zo vaak als door de voorstanders van marktwerking worden gezegd. Verzekerden hebben die mogelijkheid wel, maar hebben de kracht/ inzicht/ vertrouwen niet om snel van zorgverzekeraar te wisselen. Dit doet maximaal 5% van de verzekerden.
Het AvL kan de behandelmethoden best met andere ziekenhuizen delen, maar of die andere ziekenhuizen de psychosociale zorg kunnen bieden zoals dit gebeurt bij het AvL, dat betwijfel ik, als ervaringsdeskundige, ten zeerste.

Top