BLOG

Bezuinigingen? Bespaar door te investeren

Bezuinigingen? Bespaar door te investeren

Met de verkiezingen voor de deur en de knellende band van een bezuiniging van 1,6 miljard euro op de zorg, staan we voor een enorme opgave om de zorg ook in de toekomst toegankelijk, betaalbaar en kwalitatief goed te houden.

Dat kan alleen als we - overheid, maatschappij en zorgaanbieders -  fundamentele keuzes maken. Keuzes die verder gaan dan korte termijn bezuinigingen alleen.

ActiZ kiest voor slimmere inzet van zorg, die op termijn tot een besparing van 10 procent kan leiden – mits aan een aantal belangrijke voorwaarden wordt voldaan -  en die tegelijkertijd de regie teruglegt waar die hoort: bij de cliënt!

Slimmere inzet

Met de slimmere inzet van beschikbare mensen en middelen willen we:
1: zo lang mogelijk uitstellen dat mensen professionele zorg nodig hebben, door preventie en goede ondersteuning van het informele netwerk;
2: waardoor mensen later en in mindere mate een beroep hoeven doen op de collectieve middelen;
3: bereiken dat mensen met blijvende beperkingen verzekerd zijn van langdurige zorg en tegelijk regie krijgen over de invulling van die zorg.

Van zorg naar preventie

Voorkomen blijft beter dan genezen. Daarom is het nodig om de focus te verschuiven van zorg naar preventie. ActiZ wil mensen in hun eigen kracht (terug-) zetten. Uitgangspunt van de zorg moet dan worden wat mensen nog wel kunnen in plaats van wat zij niet meer kunnen. Verpleegkundigen, met name de wijkverpleegkundige heeft hierin een cruciale taak: zowel op gebied van preventie als in de ondersteuning van het sociale netwerk rond mensen. Dat sociale netwerk wordt steeds belangrijker.   

Omgeving

Want hoeveel ‘handen’ je ook extra regelt voor de ouderenzorg, alleen uitbreiding van de professionele zorg kan de groeiende vraag naar zorg in de toekomst niet opvangen. We moeten dus veel meer kijken naar wat de omgeving van een cliënt kan betekenen, voordat een beroep wordt gedaan op professionele zorg. Een standpunt dat veel reacties oproept, heb ik gemerkt. Dat vraagt nogal wat: van mantelzorgers, maar ook van zorgaanbieders en zorgprofessionals. En het vergt een flexibeler houding van werkgevers van mensen die nu of in de toekomst mantelzorg of vrijwilligerswerk willen combineren met werk.

Zeggenschap

Als mensen uiteindelijk zijn aangewezen op professionele langdurige zorg, is het van cruciaal belang dat zij zoveel mogelijk zeggenschap krijgen en houden over die zorg. Zowel over wie die zorg levert, als over wat die zorg precies inhoudt. Dat betekent dat de geldstroom anders moet gaan lopen. ActiZ pleit ervoor cliënten zoveel mogelijk zelf te laten bepalen waar zij hun zorg, op basis van een onafhankelijke indicatie, willen inkopen. Hiervoor hebben zij daadwerkelijke bestedingsmacht over hun zorgbudget nodig. De huidige regionale budgetten en productieplafonds maken dan plaats voor een landelijk macrobudget, en het ‘productie draaien’ voor individuele maatwerkzorg. De bestedingsmacht neerleggen bij de cliënt heeft volgens ActiZ het gunstige effect dat cliënten selectiever worden in wat zij aan zorg vragen en daadwerkelijk afnemen. Dat zet aanbieders van zorg op hun beurt aan tot het luisteren naar wat de cliënt wil en het bieden van maatwerkzorg.

Maatwerk

En levert dat dan daadwerkelijk een besparing van 10 procent op? Niet onmiddellijk natuurlijk. We moeten eerst investeren in een andere manier van organiseren. Maar recente voorbeelden laten zien dat je door de regels los te laten en de zorg terug te geven aan de zorgprofessional uiteindelijk minder professionele, betaalde zorg nodig hebt. Zo kwam zorgorganisatie Sensire door een brede inzet van de verpleging, tot een vermindering van ongeveer een uur zorg per cliënt. Simpelweg door een goede intake en maatwerk te leveren aan de cliënten. Wat begon als een experiment in een regelvrije proeftuin, kan de organisatie nu doorvoeren als algemeen beleid.

Om dit maatwerk te kunnen leveren, hebben zorgondernemers tijd nodig en minder regels, te beginnen bij het afschaffen van minutenregistratie. (zie ook blog 12 april: Einde minutenregistratie: en nu doorpakken).

Aad Koster
directeur van ActiZ, organisatie van zorgondernemers

6 Reacties

om een reactie achter te laten

Anoniem

11 mei 2012

Is dit reclame voor Sensire?
Wat te denken van alle besparingen op overhead door het invoeren van het plan en roostersysteem ONS, dat door de Nedap ontwikkeld is en door meer dan 150 zorgaabieders wordt gebruikt?

Kuiper

13 mei 2012

Bespaar door te investeren is prima plan.
Wel op voorwaarde dat het investeren in die slimme inzet, preventie, zeggenschap en dat maatwerk ook wordt toegepast op mantelzorgers en mantelzorgondersteuning.

tjark reininga

14 mei 2012

het paradoxale is natuurlijk dat investering in een andere organisatie van de zorg op termijn inderdaad de kosten kan terugbrengen, maar vooralsnog vooral extra middelen zal vragen. en daarnaast van de professionals vraagt zich optimaal in te zetten, terwijl alle instrumenten nu erop gericht lijken maximale inzet te bewerkstelligen.

daarbij zit in het financieringsstelsel een aantal perverse prikkels: de professionals moeten, door de druk op de lonen, steeds meer uren maken (op alle professionele niveaus), maar voelen zich tegelijkertijd gedwongen de tijd die ze aan de individuele cliënt/patiënt besteden te beperken en in te leveren op de kwaliteit van hun werk.
en zorgaanbieders voelen zich door het financieringsstelsel nog steeds gedwongen groei te bewerkstelligen, terwijl het beroep dat op hen wordt gedaan moet worden teruggedrongen. en die drang zal nog groter worden als het kabinetsvoornemen om winstuitkering toe te staan wordt doorgezet.

de eigen regie van de patiënt/cliënt zal door deze trends niet groter worden. wel moeten zij in Koster's model meer zorg uit hun omgeving halen. maar als zij daardoor (een deel van) hun budget in het grijze circuit besteden (zoals voor de beruchte plasma-TV voor zorg biedende relaties) wordt hen frauduleus handelen verweten.

de oplossing voor deze paradoxen heb ik niet, maar die zullen we gezamenlijk wel moeten vinden.

Anoniem

14 mei 2012

Er kan nog ontzettend veel bespaard worden op overheadkosten. Mijnheer Koster zou zijn eigen organisatie ook eens onder de loupe kunnen nemen. Hoeveel procent van het bedrag dat bestemd is voor de patient komt over het algemeen bij zorg terecht? Soms niet meer dan 40%! De rest wordt besteed aan kletspraatjes, congressen, duurbetaalde medewerkers die niet aan het bed staan.

PGB was en is een goede en goedkope manier om zorg te leveren. Dan hebben we die organisaties als die van mijnheer Aad Koster eigenlijk niet meer nodig.

Want laten we wel wezen: mijnheer Koster kost ook geld die niet wordt besteed aan de patiënt...

Caroline de Pater

14 mei 2012

Beste Tajrk, als voorbeeld van een perverse financiele prikkel schrijf je: 'de professionals moeten, door de druk op de lonen, steeds meer uren maken (op alle professionele niveaus)'. Ik denk dit alleen opgaat voor de professionals aan de onderkant van het loongebouw, omdat hun uurloon onwaarschijnlijk laag is. Wat weerhoudt alle andere professionals er van om te zeggen: ik verdien genoeg, ik ben tevreden met wat ik verdien? Door de individuele drang tot meer en meer (hebzucht) te versluieren met een 'druk op de lonen' ontnemen we Nederland de kans om te werken aan een betaalbaar en voldoende zorgstelsel in de toekomst.

wSjOFZntYaSlFN

15 oktober 2012

Winy Schalke zegt:Ik heb al een paar keer op O Bare3o gekampeerd en ik vind het een fatsnatische camping. Mooi terrein, mooie omgeving, goed klimaat en heel aardige beheerders. Ik voel me er zeer welkom. Jeff en Laura, ga zo door![]

Top